Absolut

„Ja jestem Pan i nie ma innego, nie ma Boga oprócz Mnie. Opaszę cię, chociaż Mnie nie znasz, Aby poznano od wschodu słońca aż do jego zachodu, Że nie ma nikogo oprócz Mnie. Ja jestem Pan i nie ma innego”.

Izajasz 45:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Słowo Twoje jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce”.

Psalm 119:105, Biblia NKJV tł. aut.

Alkohol

„Nie przystoi królom, Lemuelu, królom pić wino, Ani książętom pić napój odurzający, Aby pijąc, nie zapomnieli Prawa i nie wypaczyli sprawiedliwości wszystkich ubogich”.

Księga Przysłów 31:4-5, Biblia NKJV tł. aut.

„Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty Tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości”.

1 List Piotra 2:9, Biblia NKJV tł. aut.

„Wino to szyderca, mocny trunek to swarliwy, a kto się od niego gubi, nie jest mądry”.

Księga Przysłów 20:1, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego nie bądźcie niemądrzy, ale rozumiejcie, jaka jest wola Pana. I nie upijajcie się winem, w którym jest rozwiązłość; ale bądźcie napełnieni Duchem Świętym.

List do Efezjan 5:17-18, Biblia NKJV tł. aut.

Biada tym, którzy wstają wcześnie rano, Aby gonić za napojem odurzającym; Którzy trwają do nocy, aż wino ich rozpala!

Księga Izajasza 5:11, Biblia NKJV tł. aut.

U kogo biada? U kogo smutek? U kogo kłótnie? U kogo skargi? U kogo rany bez przyczyny? U kogo zaczerwienienie oczu? U tych, którzy długo przesiadują przy winie, U tych, którzy szukają wina zmieszanego. Nie patrz na wino, gdy się czerwieni, Gdy się skrzy w kielichu, Gdy się gładko wiruje; W końcu kąsa jak wąż, I jadowicie żądli jak żmija.

Księga Przysłów 23:29-32, Biblia NKJV tł. aut.

„Jawne zaś są uczynki ciała, a mianowicie: cudzołóstwo, nierząd, nieczystość, rozpusta, bałwochwalstwo, czary, nienawiść, spór, zazdrość, gniew, egoizm, waśnie, herezje, zawiść, zabójstwa, pijaństwo, hulanki i tym podobne. O tych zapowiadam wam, jak i zapowiedziałem wam przedtem, że ci, którzy takie rzeczy czynią, królestwa Bożego nie odziedziczą”.

List do Galatów 5:19-21, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy zmusili pewnego człowieka, Szymona Cyrenejczyka, ojca Aleksandra i Rufusa, gdy wracał z pola i przechodził obok, aby niósł krzyż Jego. I przyprowadzili Go na miejsce Golgota, co tłumaczy się jako Miejsce Czaszki. Potem dali Mu pić wino zmieszane z mirrą, lecz nie przyjął. A gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy, co każdy miał wziąć. Była już trzecia godzina i ukrzyżowali Go. A na górze był napis z Jego oskarżeniem: KRÓL ŻYDOWSKI. Wraz z Nim ukrzyżowali też dwóch złoczyńców, jednego po prawej, a drugiego po lewej stronie. Tak wypełniło się Pismo, które mówi: „Zaliczony został do przestępców”. A ci, którzy przechodzili obok, bluźnili Mu, potrząsając głowami i mówiąc: „Ha! Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, wybaw sam siebie i zejdź z krzyża!” Podobnie arcykapłani wraz z uczonymi w Piśmie, naśmiewając się między sobą i mówiąc: „Innych wybawiał, siebie nie może wybawić. Mesjasz, Król Izraela, niech teraz zstąpi z krzyża, abyśmy widzieli i uwierzyli”. Lżyli Go także ci, którzy byli z Nim ukrzyżowani. A gdy nadeszła godzina szósta, ciemność zaległa całą ziemię aż do godziny dziewiątej. O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: „Eloi, Eloi, lema sabachthani?”, co się tłumaczy: „Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?”. Niektórzy ze stojących przy tym, słysząc to, mówili: „Patrz, woła Eliasza!”. Ktoś pobiegł i napełnił gąbkę octem, włożył na trzcinę i podał Mu do picia, mówiąc: „Pozostawcie Go, zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby Go zdjąć”. A Jezus zawołał donośnym głosem i wyzionął ducha.

Ewangelia Marka 15:21-37, Biblia NKJV tł. aut.

Niesamowita miłość Boga

„A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. „Kto w Niego wierzy, nie będzie potępiony; lecz kto nie wierzy, już jest potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego”.

Ewangelia Jana 3:14-18, Biblia NKJV tł. aut.

„Ale teraz sprawiedliwość Boża niezależna od Prawa, o której świadczą Prawo i Prorocy, jest to sprawiedliwość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich i na każdym, kto wierzy. Nie ma tu bowiem różnicy; wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a są usprawiedliwieni darmo z Jego łaski przez odkupienie w Chrystusie Jezusie”.

List do Rzymian 3:21-24, Biblia NKJV tł. aut.

„Bóg zaś okazuje nam swoją miłość przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami”.

List do Rzymian 5:8, Biblia NKJV tł. aut.

„W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że Bóg posłał Syna swego Jednorodzonego”. na świat, abyśmy dzięki Niemu żyli. W tym przejawia się miłość, nie że my umiłowaliśmy Boga, ale że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy. Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, i my powinniśmy miłować się wzajemnie.

1 Jana 4:9-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Miłujemy Go, ponieważ On pierwszy nas umiłował”.

1 Jana 4:19, Biblia NKJV tł. aut.

„Pan ukazał mi się dawno temu i powiedział: «Umiłowałem cię odwieczną miłością, dlatego przyciągnąłem cię z łaską”.

Księga Jeremiasza 31:3, Biblia NKJV tł. aut.

„Góry bowiem ustąpią i pagórki się zachwieją, ale moja łaska nie odstąpi od ciebie i moje przymierze pokoju się nie zachwieje” – mówi Pan, który ma litość nad tobą.

Izajasz 54:10, Biblia NKJV tł. aut.

„Miłosierny i łaskawy jest Pan, nieskory do gniewu i pełen miłosierdzia. Nie będzie się z nami zawsze spierał ani gniewu chował na wieki. Nie postąpił z nami według naszych grzechów ani nie ukarał nas według naszych przewinień. Bo jak wysoko niebiosa wznoszą się nad ziemią, tak wielkie jest Jego miłosierdzie dla tych, którzy się Go boją. Jak daleko jest wschód od zachodu, tak daleko odsunął od nas nasze występki”.

Psalm 103:8-12, Biblia NKJV tł. aut.

„Ale Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, dla wielkiej swojej miłości, którą nas umiłował, i to nas, umarłych na skutek upadków, razem z Chrystusem przywrócił do życia – łaską bowiem jesteście zbawieni – i razem z Nim wskrzesił, i razem posadził nas w okręgach niebieskich w Chrystusie Jezusie”.

Efezjan 2:4-6, Biblia NKJV tł. aut.

Pewność zbawienia

Jezus im odpowiedział: „Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nigdy nie będzie łaknął, a kto we Mnie wierzy, nigdy nie będzie pragnął. Powiedziałem wam jednak, że widzieliście Mnie, a jednak nie wierzycie. Wszystko, co Mi daje Ojciec, przyjdzie do Mnie, a tego, który do Mnie przychodzi, nie wyrzucę precz”.

Ewangelia Jana 6:35-37, Biblia NKJV tł. aut.

„Moje owce słuchają głosu mego i Ja znam je, a one idą za Mną. I Ja daję im życie wieczne, i nie giną na wieki, i nikt ich nie wyrwie z mojej ręki”.

Ewangelia Jana 10:27-28, Biblia NKJV tł. aut.

„Usprawiedliwieni więc z wiary, mamy pokój z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa”.

List do Rzymian 5:1, Biblia NKJV tł. aut.

„Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie, którzy nie postępują według ciała, ale według Ducha. '

Rzymian 8:1, Biblia NKJV tł. aut.

„Mając tę ​​pewność, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je też pełnił aż do dnia Jezusa Chrystusa”.

Filipian 1:6, Biblia NKJV tł. aut.

„Piszę do was, dzieci, bo odpuszczone są wam grzechy wasze dla imienia Jego”.

1 Jana 2:12, Biblia NKJV tł. aut.

„Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi! Dlatego świat nas nie zna, ponieważ nie znał Jego. Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest”.

1 Jana 3:1-2, Biblia NKJV tł. aut.

„Po tym poznajemy, że jesteśmy z prawdy i uspokoimy przed Nim nasze serca. Bo jeśli nasze serce nas oskarża, Bóg jest większy od naszego serca i wie wszystko. Umiłowani, jeśli nasze serce nas nie oskarża, mamy ufność wobec Boga”.

1 Jana 3:19-21, Biblia NKJV tł. aut.

„A to jest świadectwo: że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w Jego Synu. Kto ma Syna, ma życie; kto nie ma Syna Bożego, ma życie”. nie ma życia.

1 Jana 5:11-12, Biblia NKJV tł. aut.

„A Duch i Oblubienica mówią: «Przyjdź!» A kto słyszy, niech powie: «Przyjdź!» I kto pragnie, niech przyjdzie. Kto chce, niech darmo weźmie wodę życia”.

Objawienie 22:17, Biblia NKJV tł. aut.

Ateizm

„Głupiec rzekł w sercu swoim: «Nie ma Boga»”.

Psalm 14:1, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem gniew Boży objawia się z nieba na wszelką bezbożność i niesprawiedliwość ludzi, którzy prawdę tłumią w niesprawiedliwości. Bo to, co można wiedzieć o Bogu, jest w nich jawne, gdyż Bóg im to objawił. Albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty – Jego wiekuista moc i Bóstwo – są wyraźnie widoczne, gdyż poznają je dzięki temu, co zostało stworzone, tak że nie mają wymówki, ponieważ, choć poznali Boga, nie oddali Mu czci jako Bogu ani nie dziękowali Mu, lecz znikczemnieli w swoich myślach, a ich głupie serca pogrążyły się w ciemności. Podając się za mądrych, stali się głupi i zamienili chwałę niezniszczalnego Boga na podobiznę zniszczalnego człowieka, a także ptaków, czworonożnych zwierząt i płazów. Dlatego też wydał ich Bóg na pastwę nieczystości, na pożądliwości ich serc, aby hańbili ciała swoje między sobą. Oni prawdę Bożą zamienili na kłamstwo i stworzeniu oddawali cześć, i służyli jemu, zamiast Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen.

Rzymian 1:18-25, Biblia NKJV tł. aut.

Początek życia na ziemi

„Przez wiarę rozumiemy, że światy zostały ukształtowane słowem Bożym, tak iż to, co widzialne, nie powstało z rzeczy widzialnych”.

List do Hebrajczyków 11:3, Biblia NKJV tł. aut.

„Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezkształtna i pusta; ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód. Wtedy Bóg rzekł: «Niechaj stanie się światłość!» I stała się światłość. I widział Bóg światłość, że była dobra; i oddzielił Bóg światłość od ciemności. Nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak nastał wieczór i poranek – dzień pierwszy. Potem Bóg rzekł: «Niech powstanie sklepienie pośród wód i niech oddzieli wody od wód!» Uczynił więc Bóg sklepienie i oddzielił wody pod sklepieniem od wód nad sklepieniem. I tak się stało. I nazwał Bóg sklepienie niebem. Tak upłynął wieczór i poranek - dzień drugi. Wtedy Bóg rzekł: «Niech zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże suchy ląd». I tak się stało. I nazwał Bóg suchy ląd ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. I widział Bóg, że to było dobre. I rzekł Bóg: «Niech ziemia wyda zieloną trawę, ziele wydające nasienie i drzewo owocowe rodzące według rodzaju swego owoc, którego nasienie jest w nim na ziemi». I tak się stało. I wydała ziemia zieloną trawę, ziele wydające nasienie według rodzaju swego i drzewo rodzące owoc, którego nasienie jest w nim według rodzaju swego. I widział Bóg, że to było dobre. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień trzeci. Potem Bóg rzekł: «Niech powstaną światła na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata; i aby były światłami na sklepieniu nieba i aby świeciły nad ziemią». I tak się stało. Uczynił Bóg dwa wielkie światła: większe, aby rządziło dniem, i mniejsze, aby rządziło nocą. Uczynił też gwiazdy. Umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią i aby rządziły dniem i nocą, i aby oddzielały światłość od ciemności. I widział Bóg, że to było dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień czwarty. Potem Bóg rzekł: „Niech się zaroją wody od mnóstwa istot żywych, a ptactwo niech lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba”. Stworzył więc Bóg wielkie potwory morskie i wszelkie ruchliwe istoty żywe, którymi zaroiły się wody, według ich rodzajów, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate według jego rodzajów. I widział Bóg, że to było dobre. I błogosławił im Bóg, mówiąc: „Bądźcie płodne i rozmnażajcie się, i napełniajcie wody w morzach, a ptactwo niech się rozmnaża na ziemi”. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień piąty. Potem Bóg rzekł: „Niech ziemia wyda istoty żywe według swego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta, każde według swego rodzaju”. I tak się stało. I uczynił Bóg zwierzęta ziemskie według swego rodzaju, bydło według swego rodzaju i wszelkie zwierzęta pełzające po ziemi według swego rodzaju. I widział Bóg, że to było dobre. Potem rzekł Bóg: „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam; niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad całą ziemią i nad wszelkim zwierzęciem pełzającym po ziemi”. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz; na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Potem Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszelkim zwierzęciem pełzającym po ziemi”. I rzekł Bóg: „Oto daję wam wszelką trawę wydającą nasienie, która jest na powierzchni całej ziemi, i wszelkie drzewo, którego owoc wydaje nasienie: będą wam one pokarmem. Również wszelkiemu zwierzęciu polnemu, wszelkiemu ptactwu niebieskiemu i wszystkiemu, co się porusza po ziemi i ma w sobie życie, daję wszelką trawę zieloną na pokarm”. I tak się stało. I Bóg widział wszystko, co uczynił, a oto było bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień szósty.

Księga Rodzaju 1:1-31, Biblia NKJV tł. aut.

Tak zostały ukończone niebiosa i ziemia oraz cały ich zastęp. A siódmego dnia Bóg ukończył swe dzieło, które wykonał, i odpoczął siódmego dnia od wszelkiego swego dzieła, które wykonał. Wtedy Bóg pobłogosławił siódmy dzień i uświęcił go, bo w nim odpoczął od wszelkiego swego dzieła, które Bóg stworzył i uczynił. Oto historia nieba i ziemi, gdy zostały stworzone, w dniu, w którym Pan Bóg uczynił ziemię i niebo, zanim jeszcze jakiekolwiek drzewo polne było na ziemi i zanim wyrosło jakiekolwiek ziele polne. Bo Pan Bóg nie spuścił deszczu na ziemię i nie było człowieka, który by uprawiał ziemię; lecz mgła wydobywała się z ziemi i nawadniała całą powierzchnię gleby. I ukształtował Pan Bóg człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza dech życia, i stał się człowiek istotą żywą. A zasadziwszy ogród w Edenie na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ukształtował. A Pan Bóg sprawił, że z gleby wyrosło wszelkie drzewo miłe dla oka i dobre do jedzenia. Drzewo życia było również w środku ogrodu i drzewo poznania dobra i zła. A rzeka wypływała z Edenu, aby nawadniać ogród, i stamtąd się rozdzielała, dając cztery źródła. Nazwa pierwszej - Piszon; jest to ta, która okrąża całą ziemię Chawila, gdzie jest złoto. A złoto owej ziemi jest dobre. Tam jest Bdelium i kamień onyksowy. Nazwa drugiej rzeki - Gichon; jest to ta, która okrąża całą ziemię Kusz. Nazwa trzeciej rzeki - Chiddekel; jest to ta, która płynie na wschód od Asyrii. Czwarta rzeka - Eufrat. Wtedy Pan Bóg wziął człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i doglądał. I Pan Bóg dał człowiekowi taki rozkaz: „Z każdego drzewa ogrodu możesz jeść do woli; ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko z niego zjesz, z pewnością umrzesz”. I rzekł Pan Bóg: „Niedobrze, żeby człowiek był sam; uczynię mu pomoc podobną do niego”. Ukształtował Pan Bóg z gleby wszelkie zwierzęta polne i wszelkie ptaki niebieskie i przyprowadził je do Adama, aby zobaczyć, jak je nazwie. I jakkolwiek Adam nazwał każdą istotę żywą, to była jej nazwa. I Adam nadał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom niebieskim i wszelkiemu zwierzęciu polnemu. Lecz dla Adama nie znaleziono pomocy podobnej do niego. Wtedy Pan Bóg zesłał głęboki sen na Adama, i zasnął; i wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to wypełnił ciałem. A z żebra, które Pan Bóg wyjął z mężczyzny, uczynił kobietę i przyprowadził ją do mężczyzny. I rzekł Adam: „Ta jest teraz kością z moich kości i ciałem z mego ciała; będzie się zwała kobietą, bo z mężczyzny została wzięta”. Dlatego opuści mężczyzna ojca swego i matkę swoją, a złączy się ze swoją żoną, i staną się jednym ciałem. Oboje byli nadzy, mężczyzna i jego żona, i nie wstydzili się.

Księga Rodzaju 2:1-25, Biblia NKJV tł. aut.

„Każdy bowiem dom jest przez kogoś budowany, ale Tym, który wszystko zbudował, jest Bóg”.

List do Hebrajczyków 3:4, Biblia NKJV tł. aut.

„Ponieważ to, co można poznać o Bogu, jest wśród nich jawne, gdyż Bóg im to objawił. Albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty – Jego wiekuista moc i Bóstwo – są wyraźnie widoczne, gdyż poznają je Jego dzieła, tak iż nie mają wymówki”.

List do Rzymian 1:19-20, Biblia NKJV tł. aut.

„Niebiosa głoszą chwałę Boga, a firmament głosi dzieło rąk Jego. Dzień dniowi głosi mowę, a noc nocy przekazuje wiedzę. Nie ma mowy ani języka, gdzie by ich głos nie był słyszany. Ich szeregi rozeszły się po całej ziemi, a ich słowa aż po krańce świata. W nich postawił przybytek dla słońca, które jak oblubieniec wychodzi ze swojej komnaty i raduje się jak mocarz, aby biec w swoim biegu”. Jego wschody sięgają jednego krańca nieba, a jego obieg aż do drugiego krańca; i nic nie ukryje się przed jego żarem.

Psalm 19:1-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Ach, Panie Boże! Oto stworzyłeś niebo i wielką swoją mocą i wyciągniętym ramieniem. Nie ma nic niemożliwego dla Ciebie”.

Księga Jeremiasza 32:17, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo Ty ukształtowałeś moje wnętrze; Okryłeś mnie w łonie mojej matki. Będę Cię chwalił, bo zostałem stworzony w sposób straszny i cudowny; Cudowne są dzieła Twoje i dusza moja zna je bardzo dobrze.

Psalm 139:13-14, Biblia NKJV tł. aut.

„Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, ale siódmy dzień jest szabatem Pana, Boga twego. Nie będziesz wykonywał w nim żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twoje bydło, ani obcy, który mieszka w twoich bramach. Bo w sześciu dniach Pan uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień szabatu i poświęcił go”.

Wyjścia 20:8-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Przez słowo Pana powstały niebiosa, A tchnieniem ust Jego całe ich wojsko. On gromadzi wody morskie jak stos, a głębiny gromadzi w spichrzach. Niech cała ziemia boi się Pana, Niech wszyscy mieszkańcy świata drżą przed Nim. Bo On przemówił, a stało się; On rozkazał, a powstało.”

Psalmy 33:6-9, Biblia NKJV tł. aut.

„Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował, abyśmy w nich chodzili.”

List do Efezjan 2:10, Biblia NKJV tł. aut.

„Czy nie wiecie? Czy nie słyszeliście? Wieczny Bóg, Pan, Stwórca krańców ziemi, Nie słabnie i nie ustaje, Jego mądrość jest niezgłębiona.”

Izajasz 40:28, Biblia NKJV tł. aut.

„Uczynił wszystko pięknym w swoim czasie, a nawet wieczność włożył w ich serca, tak że nikt nie może zgłębić dzieła, którego Bóg dokonuje od początku do końca”.

Kohelet 3:11, Biblia NKJV tł. aut.

Błogosław Pana, duszo moja! O Panie, Boże mój, jesteś bardzo wielki: odziany w cześć i majestat, Który okrywasz się światłem jak szatą, Który rozciągasz niebiosa jak zasłonę. On kładzie belki swoich górnych komnat w wodach, Który czyni obłoki swoim rydwanem, Który kroczy na skrzydłach wiatru, Który czyni swoich aniołów duchami, Swoich sług płomieniem ognia. Ty, który założyłeś fundamenty ziemi, Aby się nie chwiała na wieki, Okryłeś ją głębiną jak szatą; Wody stanęły ponad górami. Na Twoje zgromienie uciekły; Na głos Twojego gromu pospieszyły. Wstąpiły na góry, Zstąpiły w doliny, Na miejsce, któreś dla nich założył. Ustanowiłeś granicę, której nie przekroczą, Aby nie wrócili, aby pokryć ziemię. On wysyła źródła do dolin, Płyną one pośród pagórków. Dają pić wszelkiemu zwierzęciu polnemu; Dzikie osły gaszą pragnienie. Przez nie ptaki niebieskie mają swój dom; Śpiewają pośród gałęzi. On podlewa wzgórza ze swoich górnych komnat; Ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł. On sprawia, że ​​trawa rośnie dla bydła, I roślinność na pożytek człowieka, Aby mógł wydobyć pokarm z ziemi, I wino, które rozwesela serce człowieka, Oliwę, aby rozjaśnić jego twarz, I chleb, który umacnia serce człowieka. Drzewa Pańskie są pełne soku, Cedry Libanu, które zasadził, Gdzie ptaki budują gniazda; Bocian ma swój dom w jodłach. Wysokie wzgórza są dla dzikich kóz; Skały są schronieniem dla borsuków skalnych. On ustanowił księżyc na pory roku; Słońce wie, że zachodzi. Ty czynisz ciemność i nastaje noc, W której wszystkie zwierzęta leśne krążą. Młode lwy ryczą za swoją zdobyczą I szukają pożywienia u Boga. Gdy słońce wschodzi, zbierają się razem I kładą się w swoich legowiskach. Człowiek wychodzi do swojej pracy I do swojego trudu aż do wieczora. O Panie, jak liczne są Twoje dzieła! W mądrości uczyniłeś je wszystkie. Ziemia jest pełna Twoich dóbr — To wielkie i szerokie morze, W którym jest niezliczone roje rzeczy, Żywe istoty zarówno małe, jak i wielkie. Tam żeglują okręty; Jest ten Lewiatan, którego uczyniłeś, aby tam igrał. Wszystkie one czekają na Ciebie, abyś dał im pokarm w swoim czasie. Co im dajesz, w tym gromadzą; Otwierasz swoją rękę, a napełniają się dobrem. Zakrywasz swoje oblicze, a są zaniepokojeni; Odbierasz im oddech, a umierają i wracają do swojego prochu. Posyłasz swojego Ducha, a są stworzeni; I odnawiasz oblicze ziemi. Niech chwała Pana trwa na wieki; Niech Pan raduje się swoimi dziełami. On patrzy na ziemię, a ona drży; Dotyka pagórków, a one dymią. Będę śpiewał Panu, póki żyję; Będę śpiewał pieśni chwalące Boga mego, póki jestem. Niech moja modlitwa będzie Mu miła, będę się radował w Panu. Niech grzesznicy zostaną wytępieni z ziemi, A bezbożnych już nie będzie. Błogosław, duszo moja, Pana! Chwal Pana!

Psalm 104:1-35, Biblia NKJV tł. aut.

Biada temu, kto spiera się ze swoim twórcą! Niech skorupa gliny spiera się ze skorupami ziemi! Czy glina powie temu, kto ją formuje: „Co ty robisz?” Albo dzieło rąk twoich powie: „On nie ma rąk”?

Izajasz 45:9, Biblia NKJV tł. aut.

Zachowanie

Jezus mu rzekł: „Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem”. To jest pierwsze i największe przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy”.

Ewangelia Mateusza 22:37-40, Biblia NKJV tł. aut.

Miłość jest cierpliwa, jest łaskawa; miłość nie zazdrości; miłość nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie postępuje nieprzystojnie, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie raduje się z niesprawiedliwości, ale raduje się z prawdy; wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. A teraz pozostają wiara, nadzieja, miłość – te trzy; lecz z nich największa jest miłość.

1 List do Koryntian 13:4-7,13, Biblia NKJV tł. aut.

Miłość niech będzie bez obłudy. Miejcie wstręt do zła, podążajcie za dobrem. Bądźcie życzliwi jedni dla drugich w miłości braterskiej, wyprzedzając się wzajemnie w okazywaniu szacunku. W gorliwości nie ustawajcie, płomienni duchem, służcie Panu. Radujcie się nadzieją, w ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie wytrwali. Wspierajcie świętych w potrzebach, okazujcie gościnność. Błogosławcie tym, którzy was prześladują; błogosławcie, a nie złorzeczcie. Radujcie się z tymi, którzy się radują, i płaczcie z tymi, którzy płaczą. Bądźcie jednomyślni we wzajemnych uczuciach. Nie bądźcie wyniośli, lecz przychylni pokornym. Nie uważajcie się za mądrych we własnym mniemaniu. Nikomu złem za złe nie oddawajcie. Starajcie się o to, co dobre wobec wszystkich ludzi. Jeśli to możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w pokoju ze wszystkimi ludźmi. Umiłowani, nie mścijcie się sami, ale raczej pozostawcie miejsce gniewowi Bożemu; napisano bowiem: „Pomsta do mnie należy, Ja odpłacę”, mówi Pan. Dlatego „Jeśli twój nieprzyjaciel jest głodny, nakarm go; jeśli pragnie, daj mu pić; bo czyniąc to, węgle rozżarzone zgarniesz na jego głowę”. Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.

Rzymian 12:9-21, Biblia NKJV tł. aut.

„Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciwko takim nie ma Prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa, ukrzyżowali ciało swoje z namiętnościami i pożądaniami. Jeśli żyjemy według Ducha, według Ducha też postępujmy. Nie bądźmy egoistyczni, jedni drugich drażniąc, jedni drugim zazdroszcząc”.

Galacjan 5:22-26, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie czyńcie nic z egoizmu lub próżności, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie. Niech każdy z was baczy nie tylko na własne interesy, ale i na interesy innych”.

Filipian 2:3-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom ich przewinień, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień”.

Ewangelia Mateusza 6:14-15, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego jako wybrani Boży, święci i umiłowani, przyobleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, łagodność i cierpliwość, znosząc jedni drugich i przebaczając sobie nawzajem, jeśli ktoś ma zarzut przeciw drugiemu: jak Chrystus wam przebaczył, tak i wy. A ponad to wszystko przyobleczcie się w miłość, która jest więzią doskonałości. A pokój Boży niech rządzi w sercach waszych, do którego też zostaliście powołani w jednym ciele, i bądźcie wdzięczni.”

List do Kolosan 3:12-15, Biblia NKJV tł. aut.

„A nie bierzcie wzoru z tego świata, ale się przemieniajcie przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe.”

Rzymian 12:2, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli ktoś z was uważa się za pobożnego, a nie powściąga języka swego, lecz oszukuje serce swoje, tego pobożność jest bezużyteczna. Czysta i nieskalana pobożność przed Bogiem i Ojcem jest ta: nieść pomoc sierotom i wdowom w ich utrapieniach i zachować siebie niesplamionym od świata”.

List Jakuba 1:26-27, Biblia NKJV tł. aut.

„Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni synami Bożymi będą nazwani”. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, bo do nich należy królestwo niebieskie. „Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczą i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszelkie zło na was. Radujcie się i weselcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami. Wy jesteście solą ziemi; lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją przyprawić? Na nic się wtedy nie przyda, tylko na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłością świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też lampy i nie stawia jej pod korcem, ale na świeczniku, i świeci wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”.

Ewangelia Mateusza 5:3-16, Biblia NKJV tł. aut.

Chrzest

Jezus odpowiedział: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego”.

Ewangelia Jana 3:5, Biblia NKJV tł. aut.

Piotr więc rzekł do nich: „Nawróćcie się i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego”.

Dzieje Apostolskie 2:38, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy przyszedł Jezus z Galilei do Jana nad Jordan, żeby przyjąć chrzest od niego. Jan jednak powstrzymywał Go, mówiąc: „To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?”. Lecz Jezus mu odpowiedział: „Pozwól teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszelką sprawiedliwość”. I pozwolił Mu. A gdy został ochrzczony, Jezus natychmiast wyszedł z wody i rzekł: «Niech będzie Syn Boży, a Ja będę z Tobą». I oto otworzyły się przed Nim niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. I nagle odezwał się głos z nieba: „Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”.

Ewangelia Mateusza 3:13-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Czyż nie wiecie, że my wszyscy, którzyśmy zostali ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy ochrzczeni w Jego śmierć? Zatem zostaliśmy razem z Nim pogrzebani przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca, tak i my chodzili w nowym życiu. Bo jeśli zostaliśmy złączeni w jedno przez podobieństwo Jego śmierci, to z pewnością będziemy również złączeni w jedno przez podobieństwo Jego zmartwychwstania, wiedząc to, że nasz stary człowiek został razem z Nim ukrzyżowany, aby ciało grzechu zostało unicestwione, abyśmy już dłużej nie byli niewolnikami grzechu. Bo kto umarł, został uwolniony od grzechu. Otóż, jeśli umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus, zmartwychwstałszy, już więcej nie umiera. Śmierć nie ma już nad Nim władzy. Bo śmierć, którą umarł, umarł dla grzechu raz na zawsze; a życie, które żyje, żyje dla Boga. Podobnie i wy uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, a żyjących dla Boga w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. Niechże więc grzech nie króluje w śmiertelnym ciele waszym, abyście nie byli posłuszni jego pożądliwościom. I nie oddawajcie członków waszych grzechowi na oręż niesprawiedliwości, ale oddawajcie siebie Bogu jako ożywieni z martwych, a członki wasze Bogu na oręż sprawiedliwości. Albowiem grzech nad wami panować nie będzie, bo nie jesteście pod Prawem, lecz pod łaską.

Rzymian 6:3-14, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało – czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni – i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem. '

1 Koryntian 12:13, Biblia NKJV tł. aut.

I rzekł im: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony”.

Ewangelia Marka 16:15-16, Biblia NKJV tł. aut.

Chrześcijański styl życia

„Lecz kto zachowuje Jego słowo, w tym prawdziwie miłość Boża jest doskonała. Po tym poznajemy, że jesteśmy w Nim. Kto mówi, że w Nim trwa, powinien sam tak postępować, jak On postępował”.

1 Jana 2:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

„A nie bierzcie wzoru z tego świata, ale przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, co jest dobrą, przyjemną i doskonałą wolą Bożą”.

Rzymian 12:2, Biblia NKJV tł. aut.

„Wreszcie, bracia, myślcie o tym, co prawdziwe, co szlachetne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, co jest cnotą i godne pochwały”.

Filipian 4:8, Biblia NKJV tł. aut.

„Podobnie napominaj młodych, aby byli trzeźwi i we wszystkim okazywali siebie wzorem dobrych uczynków. W nauce, okazując prawość, bogobojność, nieskazitelność, mowę zdrową, nienaganną, aby przeciwnik zawstydził się, nie mając o was nic złego do powiedzenia. Napominajcie niewolników, aby byli posłuszni swoim panom, we wszystkim im się podobając, nie odpowiadając wzajemnością, nie przywłaszczając sobie niczego, lecz okazując wszelką dobrą wierność, aby we wszystkim byli ozdobą nauki Boga, naszego Zbawiciela.

Tytusa 2:6-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Nakazujemy wam, bracia, w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, abyście stronili od każdego brata, który postępuje nieporządnie, a nie według tradycji, którą od nas otrzymał. Sami bowiem wiecie, jak należy nas naśladować. Bo nie byliśmy wśród was nieporządni i nie jedliśmy u nikogo chleba za darmo, ale pracowaliśmy w trudzie i znoju dniem i nocą, aby dla nikogo z was nie być ciężarem, nie dlatego, że nie mamy władzy, ale aby dać wam samych siebie jako przykład, jak powinniście nas naśladować”. Gdy bowiem byliśmy u was, nakazywaliśmy wam to: Kto nie chce pracować, niech też nie je. Słyszymy bowiem, że są wśród was tacy, którzy postępują nieporządnie: wcale nie pracują, lecz wścibscy. Tym więc nakazujemy i napominamy przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, aby pracowali w ciszy i własny chleb jedli. A wy, bracia, nie ustawajcie w czynieniu dobra.

2 Tesaloniczan 3:6-13, Biblia NKJV tł. aut.

„Podobnie kobiety niech się przyozdabiają w ubiór skromny, z umiarem i skromnością, nie w przesadnie zaplatane włosy albo w złoto, albo w perły, albo w kosztowne szaty”.

1 Tymoteusza 2:9, Biblia NKJV tł. aut.

„Ozdobą waszą niech nie będzie tylko to, co zewnętrzne: uczesanie włosów, złote noszenie ubrań ani kosztowne szaty, lecz ukryty człowiek serca z niezniszczalnym pięknem łagodnego i cichego ducha, który jest bardzo cenny w oczach Boga”.

1 Piotra 3:3-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Dosyć bowiem zmarnowaliśmy minione życie, pełniąc zachcianki pogan, żyjąc w rozpuście, pożądliwości, pijaństwie, hulankach, pijatykach i obrzydliwym bałwochwalstwie. Dziwią się temu, że nie idziecie razem z nimi w tę samą powódź rozpusty, obmawiając was”.

1 Piotra 4:3-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Kto z mądrymi się obcuje, będzie mądry, lecz towarzysz głupców zginie. Zło ściga grzeszników, lecz sprawiedliwych spotka dobro. Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom swoich synów, lecz majątek grzesznika jest zachowany dla sprawiedliwego.

Księga Przysłów 13:20-22, Biblia NKJV tł. aut.

„Kto sieje nieprawość, będzie zbierał smutek, a rózga jego gniewu osłabnie”.

Księga Przysłów 22:8, Biblia NKJV tł. aut.

Wspólnota

„Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali; tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali”.

Ewangelia Jana 13:34-35, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie. Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie; aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I chwałę, którą Mi dałeś, dałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy: Ja w nich, a Ty we Mnie. Aby się zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś ich umiłował, tak jak Mnie umiłowałeś”.

Ewangelia Jana 17:20-23, Biblia NKJV tł. aut.

„Trwali oni w nauce apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. Wtedy strach ogarnął każdego człowieka, a wiele cudów i znaków działo się przez apostołów. Wszyscy zaś, którzy uwierzyli, byli razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali posiadłości i dobra i rozdzielali je między wszystkich, jak komu było potrzeba. Codziennie więc jednomyślnie trwali w świątyni, a łamiąc chleb po domach, spożywali pokarm z radością i prostotą serca, wielbiąc Boga i ciesząc się łaską całego ludu. Pan zaś codziennie przysparzał Kościołowi tych, którzy dostępowali zbawienia”.

Dzieje Apostolskie 2:42-47, Biblia NKJV tł. aut.

„A wszyscy ci, którzy uwierzyli, byli jednego serca i jednej duszy. Nikt nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie zaś z wielką mocą dawali świadectwo o zmartwychwstaniu Pana Jezusa. I wielka łaska spoczęła na nich wszystkich. Nie było wśród nich nikogo, komu by czegoś brakowało. Wszyscy bowiem, którzy posiadali ziemię lub domy, sprzedawali je, a pieniądze ze sprzedaży przynieśli i złożyli u stóp apostołów; a oni rozdzielali każdemu według potrzeby. A Józef, którego apostołowie nazwali Barnabą (co tłumaczy się jako Syn Pocieszenia), lewita z Cypru, mając ziemię, sprzedał ją, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp apostołów.

Dzieje Apostolskie 4:32-37, Biblia NKJV tł. aut.

„Miłość niech będzie bez obłudy. Miejcie wstręt do zła, lgnijcie do dobra. Bądźcie życzliwi jedni dla drugich w miłości braterskiej, wyprzedzając się nawzajem w okazywaniu szacunku. W gorliwości nie ustawajcie, płomienni duchem, służcie Panu. Radujcie się nadzieją, w ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie wytrwali. Wspierajcie świętych w potrzebach, okazujcie gościnność”. Błogosławcie tym, którzy was prześladują; błogosławcie, a nie złorzeczcie. Radujcie się z tymi, którzy się radują, i płaczcie z tymi, którzy płaczą. Bądźcie jednomyślni we wzajemnych uczuciach. Nie bądźcie wyniośli, lecz przychylni pokornym. Nie bądźcie mądrzy sami w sobie. Nikomu złem za złe nie odpłacajcie. Starajcie się o dobro wobec wszystkich ludzi. Jeśli to możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w pokoju ze wszystkimi ludźmi.

Rzymian 12:9-18, Biblia NKJV tł. aut.

„A Bóg cierpliwości i pociechy niech sprawi, abyście byli jednomyślni między sobą, na wzór Chrystusa Jezusa, abyście jednomyślnie i jednymi ustami wielbili Boga i Ojca Pana naszego Jezusa Chrystusa. Przyjmujcie więc siebie nawzajem, jak i Chrystus przyjął nas, ku chwale Boga”. '

Rzymian 15:5-7, Biblia NKJV tł. aut.

„Trwajcie więc mocno w wolności, którą Chrystus nas wyzwolił, i nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli. Ja, Paweł, powiadam wam: Jeśli dacie się obrzezać, Chrystus wam nic nie pomoże. I zaświadczam raz jeszcze każdemu człowiekowi, który się obrzezuje, że jest dłużnikiem całego Prawa. Odłączyliście się od Chrystusa wy, którzy próbujecie być usprawiedliwieni w Prawie, wypadliście z łaski. My bowiem z pomocą Ducha oczekujemy nadziei sprawiedliwości przez wiarę. Bo w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nic nie znaczy, tylko wiara, która działa przez miłość”.

Galacjan 5:1-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli więc jest jakaś pociecha w Chrystusie, jeśli jakaś pociecha miłości, jeśli jakaś wspólnota Ducha, jeśli jakieś serdeczne współczucie i miłosierdzie, dopełnijcie mojej radości, mając te same dążenia, tę samą miłość, jednomyślność i jednomyślność. Nie czyńcie nic z egoistycznej ambicji lub próżności, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie. Niech każdy baczy nie tylko na własne sprawy, ale i na sprawy innych.”

Filipian 2:1-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego pocieszajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich, jak to i wy czynicie.”

1 Tesaloniczan 5:11, Biblia NKJV tł. aut.

„Trzymajmy się mocno, niewzruszenie, nadziei, którą wyznajemy, bo wierny jest Ten, który obiecał.” I troszczmy się o siebie nawzajem, by się pobudzać do miłości i dobrych uczynków. Nie opuszczajmy wspólnych zebrań naszych, jak to się stało w zwyczaju niektórych, ale zachęcajmy się nawzajem, i to tym bardziej, im wyraźniej widzicie, że zbliża się ten dzień.

List do Hebrajczyków 10:23-25, Biblia NKJV tł. aut.

Stworzenie

„Przez wiarę rozumiemy, że światy zostały ukształtowane słowem Bożym, tak iż to, co widzialne, nie powstało z rzeczy widzialnych”.

List do Hebrajczyków 11:3, Biblia NKJV tł. aut.

„Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezkształtna i pusta; ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód. Wtedy Bóg rzekł: «Niechaj stanie się światłość!» I stała się światłość. I widział Bóg światłość, że była dobra; i oddzielił Bóg światłość od ciemności. Nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak nastał wieczór i poranek – dzień pierwszy. Potem Bóg rzekł: «Niech powstanie sklepienie pośród wód i niech oddzieli wody od wód!» Uczynił więc Bóg sklepienie i oddzielił wody pod sklepieniem od wód nad sklepieniem. I tak się stało. I nazwał Bóg sklepienie niebem. Tak upłynął wieczór i poranek - dzień drugi. Wtedy Bóg rzekł: «Niech zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże suchy ląd». I tak się stało. I nazwał Bóg suchy ląd ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. I widział Bóg, że to było dobre. I rzekł Bóg: «Niech ziemia wyda zieloną trawę, ziele wydające nasienie i drzewo owocowe rodzące według rodzaju swego owoc, którego nasienie jest w nim na ziemi». I tak się stało. I wydała ziemia zieloną trawę, ziele wydające nasienie według rodzaju swego i drzewo rodzące owoc, którego nasienie jest w nim według rodzaju swego. I widział Bóg, że to było dobre. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień trzeci. Potem Bóg rzekł: «Niech powstaną światła na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata; i aby były światłami na sklepieniu nieba i aby świeciły nad ziemią». I tak się stało. Uczynił Bóg dwa wielkie światła: większe, aby rządziło dniem, i mniejsze, aby rządziło nocą. Uczynił też gwiazdy. Umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią i aby rządziły dniem i nocą, i aby oddzielały światłość od ciemności. I widział Bóg, że to było dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień czwarty. Potem Bóg rzekł: „Niech się zaroją wody od mnóstwa istot żywych, a ptactwo niech lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba”. Stworzył więc Bóg wielkie potwory morskie i wszelkie ruchliwe istoty żywe, którymi zaroiły się wody, według ich rodzajów, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate według jego rodzajów. I widział Bóg, że to było dobre. I błogosławił im Bóg, mówiąc: „Bądźcie płodne i rozmnażajcie się, i napełniajcie wody w morzach, a ptactwo niech się rozmnaża na ziemi”. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień piąty. Potem Bóg rzekł: „Niech ziemia wyda istoty żywe według swego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta, każde według swego rodzaju”. I tak się stało. I uczynił Bóg zwierzęta ziemskie według swego rodzaju, bydło według swego rodzaju i wszelkie zwierzęta pełzające po ziemi według swego rodzaju. I widział Bóg, że to było dobre. Potem rzekł Bóg: „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam; niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad całą ziemią i nad wszelkim zwierzęciem pełzającym po ziemi”. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz; na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Potem Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszelkim zwierzęciem pełzającym po ziemi”. I rzekł Bóg: „Oto daję wam wszelką trawę wydającą nasienie, która jest na powierzchni całej ziemi, i wszelkie drzewo, którego owoc wydaje nasienie: będą wam one pokarmem. Również wszelkiemu zwierzęciu polnemu, wszelkiemu ptactwu niebieskiemu i wszystkiemu, co się porusza po ziemi i ma w sobie życie, daję wszelką trawę zieloną na pokarm”. I tak się stało. I Bóg widział wszystko, co uczynił, a oto było bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień szósty.

Księga Rodzaju 1:1-31, Biblia NKJV tł. aut.

Tak zostały ukończone niebiosa i ziemia oraz cały ich zastęp. A siódmego dnia Bóg ukończył swe dzieło, które wykonał, i odpoczął siódmego dnia od wszelkiego swego dzieła, które wykonał. Wtedy Bóg pobłogosławił siódmy dzień i uświęcił go, bo w nim odpoczął od wszelkiego swego dzieła, które Bóg stworzył i uczynił. Oto historia nieba i ziemi, gdy zostały stworzone, w dniu, w którym Pan Bóg uczynił ziemię i niebo, zanim jeszcze jakiekolwiek drzewo polne było na ziemi i zanim wyrosło jakiekolwiek ziele polne. Bo Pan Bóg nie spuścił deszczu na ziemię i nie było człowieka, który by uprawiał ziemię; lecz mgła wydobywała się z ziemi i nawadniała całą powierzchnię gleby. I ukształtował Pan Bóg człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza dech życia, i stał się człowiek istotą żywą. A zasadziwszy ogród w Edenie na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ukształtował. A Pan Bóg sprawił, że z gleby wyrosło wszelkie drzewo miłe dla oka i dobre do jedzenia. Drzewo życia było również w środku ogrodu i drzewo poznania dobra i zła. A rzeka wypływała z Edenu, aby nawadniać ogród, i stamtąd się rozdzielała, dając cztery źródła. Nazwa pierwszej - Piszon; jest to ta, która okrąża całą ziemię Chawila, gdzie jest złoto. A złoto owej ziemi jest dobre. Tam jest Bdelium i kamień onyksowy. Nazwa drugiej rzeki - Gichon; jest to ta, która okrąża całą ziemię Kusz. Nazwa trzeciej rzeki - Chiddekel; jest to ta, która płynie na wschód od Asyrii. Czwarta rzeka - Eufrat. Wtedy Pan Bóg wziął człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i doglądał. I Pan Bóg dał człowiekowi taki rozkaz: „Z każdego drzewa ogrodu możesz jeść do woli; ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko z niego zjesz, z pewnością umrzesz”. I rzekł Pan Bóg: „Niedobrze, żeby człowiek był sam; uczynię mu pomoc podobną do niego”. Ukształtował Pan Bóg z gleby wszelkie zwierzęta polne i wszelkie ptaki niebieskie i przyprowadził je do Adama, aby zobaczyć, jak je nazwie. I jakkolwiek Adam nazwał każdą istotę żywą, to była jej nazwa. I Adam nadał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom niebieskim i wszelkiemu zwierzęciu polnemu. Lecz dla Adama nie znaleziono pomocy podobnej do niego. Wtedy Pan Bóg zesłał głęboki sen na Adama, i zasnął; i wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to wypełnił ciałem. A z żebra, które Pan Bóg wyjął z mężczyzny, uczynił kobietę i przyprowadził ją do mężczyzny. I rzekł Adam: „Ta jest teraz kością z moich kości i ciałem z mego ciała; będzie się zwała kobietą, bo z mężczyzny została wzięta”. Dlatego mężczyzna opuści ojca swego i matkę swoją, a złączy się ze swoją żoną, i staną się jednym ciałem. I oboje byli nadzy, mężczyzna i jego żona, i nie wstydzili się tego”.

Księga Rodzaju 2:1-25, Biblia NKJV tł. aut.

„Każdy bowiem dom jest przez kogoś budowany, a Tym, który zbudował wszystko, jest Bóg”.

List do Hebrajczyków 3:4, Biblia NKJV tł. aut.

„Ponieważ to, co można poznać o Bogu, jest wśród nich jawne, gdyż Bóg im to objawił. Bo od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty – wiekuista Jego moc i Bóstwo – są wyraźnie widoczne dla umysłu przez to, co zostało uczynione, tak że nie mają wymówki”.

List do Rzymian 1:19-20, Biblia NKJV tł. aut.

„Niebiosa głoszą chwałę Boga, a firmament głosi dzieło rąk Jego. Dzień dniowi głosi mowę, a noc nocy objawia wiedzę. Nie ma mowy ani języka, gdzie by ich głos nie był słyszany. Ich szeregi rozeszły się po całej ziemi, a ich słowa aż po krańce świata. W nich postawił przybytek słońcu, które jest jak oblubieniec wychodzący ze swej komnaty i raduje się jak mocarz, by biec w swoim biegu. Jego wschód jest z jednego krańca nieba, a jego obieg aż do drugiego krańca; i nic nie jest ukryte przed jego żarem”.

Psalm 19:1-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Ach, Panie Boże! Oto uczyniłeś niebo i ziemię swoją wielką mocą i wyciągniętym ramieniem. Nie ma nic niemożliwego dla Ciebie”.

Księga Jeremiasza 32:17, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo Ty ukształtowałeś moje nerki, ukryłeś mnie w łonie matki mojej”. Wysławiać Cię będę, bo zostałem stworzony w sposób cudowny i cudowny. Cudowne są Twoje dzieła, I dusza moja zna to doskonale.

Psalm 139:13-14, Biblia NKJV tł. aut.

„Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, ale siódmy dzień jest szabatem Pana, Boga twego. Nie będziesz w nim wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twoje bydło, ani obcy, który mieszka w twoich bramach. Bo w sześciu dniach Pan uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień szabatu i poświęcił go”.

Wyjścia 20:8-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Przez słowo Pana powstały niebiosa, A tchnieniem ust Jego całe ich wojsko. On gromadzi wody morskie jak stos, a głębiny gromadzi w spichrzach. Niech cała ziemia boi się Pana, Niech wszyscy mieszkańcy świata drżą przed Nim. Bo On przemówił, a stało się; On rozkazał, a powstało.”

Psalmy 33:6-9, Biblia NKJV tł. aut.

„Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował, abyśmy w nich chodzili.”

List do Efezjan 2:10, Biblia NKJV tł. aut.

„Czy nie wiecie? Czy nie słyszeliście? Wieczny Bóg, Pan, Stwórca krańców ziemi, Nie słabnie i nie ustaje, Jego mądrość jest niezgłębiona.”

Izajasz 40:28, Biblia NKJV tł. aut.

„Uczynił wszystko pięknym w swoim czasie, a nawet wieczność włożył w ich serca, tak że nikt nie może zgłębić dzieła, którego Bóg dokonuje od początku do końca”.

Kohelet 3:11, Biblia NKJV tł. aut.

Błogosław Pana, duszo moja! O Panie, Boże mój, jesteś bardzo wielki: odziany w cześć i majestat, Który okrywasz się światłem jak szatą, Który rozciągasz niebiosa jak zasłonę. On kładzie belki swoich górnych komnat w wodach, Który czyni obłoki swoim rydwanem, Który kroczy na skrzydłach wiatru, Który czyni swoich aniołów duchami, Swoich sług płomieniem ognia. Ty, który założyłeś fundamenty ziemi, Aby się nie chwiała na wieki, Okryłeś ją głębiną jak szatą; Wody stanęły ponad górami. Na Twoje zgromienie uciekły; Na głos Twojego gromu pospieszyły. Wstąpiły na góry, Zstąpiły w doliny, Na miejsce, któreś dla nich założył. Ustanowiłeś granicę, której nie przekroczą, Aby nie wrócili, aby pokryć ziemię. On wysyła źródła do dolin, Płyną one pośród pagórków. Dają pić wszelkiemu zwierzęciu polnemu; Dzikie osły gaszą pragnienie. Przez nie ptaki niebieskie mają swój dom; Śpiewają pośród gałęzi. On podlewa wzgórza ze swoich górnych komnat; Ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł. On sprawia, że ​​trawa rośnie dla bydła, I roślinność na pożytek człowieka, Aby mógł wydobyć pokarm z ziemi, I wino, które rozwesela serce człowieka, Oliwę, aby rozjaśnić jego twarz, I chleb, który umacnia serce człowieka. Drzewa Pańskie są pełne soku, Cedry Libanu, które zasadził, Gdzie ptaki budują gniazda; Bocian ma swój dom w jodłach. Wysokie wzgórza są dla dzikich kóz; Skały są schronieniem dla borsuków skalnych. On ustanowił księżyc na pory roku; Słońce wie, że zachodzi. Ty czynisz ciemność i nastaje noc, W której wszystkie zwierzęta leśne krążą. Młode lwy ryczą za swoją zdobyczą I szukają pożywienia u Boga. Gdy słońce wschodzi, zbierają się razem I kładą się w swoich legowiskach. Człowiek wychodzi do swojej pracy I do swojego trudu aż do wieczora. O Panie, jak liczne są Twoje dzieła! W mądrości uczyniłeś je wszystkie. Ziemia jest pełna Twoich dóbr — To wielkie i szerokie morze, W którym jest niezliczone roje rzeczy, Żywe istoty zarówno małe, jak i wielkie. Tam żeglują okręty; Jest ten Lewiatan, którego uczyniłeś, aby tam igrał. Wszystkie one czekają na Ciebie, abyś dał im pokarm w swoim czasie. Co im dajesz, w tym gromadzą; Otwierasz swoją rękę, a napełniają się dobrem. Zakrywasz swoje oblicze, a są zaniepokojeni; Odbierasz im oddech, a umierają i wracają do swojego prochu. Posyłasz swojego Ducha, a są stworzeni; I odnawiasz oblicze ziemi. Niech chwała Pana trwa na wieki; Niech Pan raduje się swoimi dziełami. On patrzy na ziemię, a ona drży; Dotyka pagórków, a one dymią. Będę śpiewał Panu, póki żyję; Będę śpiewał pieśni chwalące Boga mego, póki jestem. Niech moja modlitwa będzie Mu miła, będę się radował w Panu. Niech grzesznicy zostaną wytępieni z ziemi, A bezbożnych już nie będzie. Błogosław, duszo moja, Pana! Chwal Pana!

Psalm 104:1-35, Biblia NKJV tł. aut.

Biada temu, kto spiera się ze swoim twórcą! Niech skorupa gliny spiera się ze skorupami ziemi! Czy glina powie temu, kto ją formuje: „Co ty robisz?” Albo dzieło rąk twoich powie: „On nie ma rąk”?

Izajasz 45:9, Biblia NKJV tł. aut.

Komunia

„Kiedy nadeszła pora, usiadł i dwunastu apostołów z Nim. Wtedy rzekł do nich: «Gorąco pragnąłem spożyć tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał; albowiem powiadam wam: Już nie będę jej spożywał, aż się spełni w królestwie Bożym». Następnie wziął kielich, odmówił dziękczynienie i rzekł: «Weźcie i podzielcie między siebie; bo powiadam wam: Nie będę już pił z owocu winnego krzewu, aż przyjdzie królestwo Boże». Następnie wziął chleb, odmówił dziękczynienie, połamał go i dał im, mówiąc: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę». Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: „Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana”.

Ewangelia Łukasza 22:14-20, Biblia NKJV tł. aut.

„Przed świętem Paschy, wiedząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, umiłował ich aż do końca. A po skończonej wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał, Jezus, wiedząc, że Ojciec oddał Mu wszystko w ręce i że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty, wziął prześcieradło i się nim przepasał. Potem nalał wody do misy i zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany. Potem podszedł do Szymona Piotra. A Piotr rzekł do Niego: „Panie, Ty mi umywasz nogi?” Jezus odpowiedział i rzekł mu: „Tego, co Ja czynię, teraz nie rozumiesz, ale później się dowiesz”. Rzekł do Niego Piotr: „Nie będziesz mi nóg umywał!”. Jezus mu odpowiedział: „Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną”. Rzekł do Niego Szymon Piotr: „Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę!”. Jezus mu rzekł: „Wykąpany potrzebuje tylko nogi umyć, bo cały jest czysty; i wy jesteście czyści, ale nie wszyscy”. A gdy im umył nogi, wziął szaty i znowu usiadł, rzekł do nich: „Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie Nauczycielem i Panem i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana ani posłany od tego, który go posłał. Jeśli to wiecie, błogosławieni jesteście, jeśli według tego będziecie postępować.

Ewangelia wg św. Jana 13:1-10,12-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Otrzymałem bowiem od Pana to, co wam również przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: «Bierzcie, jedzcie, to jest Ciało moje, które za was będzie wydane. To czyńcie na moją pamiątkę». Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: «Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. To czyńcie, ilekroć pić będziecie, na moją pamiątkę». Albowiem ilekroć spożywacie ten chleb albo pijecie z tego kielicha, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie. Kto więc spożywa ten chleb albo pije z tego kielicha Pańskiego niegodnie, winny będzie Ciała i Krwi Pańskiej. Niechaj więc człowiek baczy na siebie samego i tak je z tego chleba i pije z tego kielicha. Kto bowiem spożywa i pije niegodnie, sąd sobie spożywa i pije, nie rozróżniając Ciała Pańskiego. '

1 Koryntian 11:23-29, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy Jezus rzekł do nich: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli nie będziecie spożywać ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pić Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który zstąpił z nieba – nie jak ojcowie wasi jedli mannę i pomarli. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».

Ewangelia Jana 6:53-58, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego, umiłowani moi, uciekajcie od bałwochwalstwa! Mówię jak do mądrych; osądźcie sami, co mówię. Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czyż nie jest wspólnotą Krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest wspólnotą Ciała Chrystusa? Nie możecie pić kielicha Pańskiego i kielicha demonów; nie możecie zasiadać przy stole Pańskim i przy stole demonów.

1 Koryntian 10:14-16,21, Biblia NKJV tł. aut.

10 Bożych Przykazań

1. „Ja jestem Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną”. Księga Wyjścia 20:2-3, Biblia NKJV tł. aut.

2. „Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, co jest na niebie w górze, i na ziemi w dole, i w wodach pod ziemią. Nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył. Bo Ja, Pan, Bóg twój, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze winę ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy Mnie nienawidzą, a okazuje miłosierdzie do tysięcy tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają Moich przykazań”.

   Księga Wyjścia 20:4-6, Biblia NKJV tł. aut.

3. „Nie będziesz brał imienia Pana, Boga twego, nadaremno, bo Pan nie pozostawi bezkarnie tego, który bierze Jego imię nadaremno”. Wyjścia 20:7, Biblia NKJV tł. aut.

4. „Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, ale siódmy dzień jest szabatem Pana, Boga twego. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach. W sześciu dniach bowiem Pan stworzył niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego pobłogosławił Pan dzień szabatu i poświęcił go”. Wyjścia 20:8-11, Biblia NKJV tł. aut.

5. „Czcij ojca swego i matkę swoją, aby długo trwały twoje dni na ziemi, którą Pan, Bóg twój, ci daje”. Wyjścia 20:12, Biblia NKJV tł. aut.

6. „Nie będziesz zabijał”. Wyjścia 20:13, Biblia NKJV tł. aut.

7. „Nie cudzołóż”. Wyjścia 20:14, Biblia NKJV tł. aut.

8. „Nie kradnij”. Wyjścia 20:15, Biblia NKJV tł. aut.

9. „Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu”. Wyjścia 20:16, Biblia NKJV tł. aut.

10. „Nie pożądaj domu bliźniego swego. Nie pożądaj żony bliźniego swego, ani jego sługi, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego”. Wyjścia 20:17, Biblia NKJV tł. aut.

Spowiedź

„Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus”.

1 Tymoteusza 2:5, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy, aby nam odpuścił grzechy i oczyścił nas od wszelkiej nieprawości. Dzieci moje, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. A jeśliby ktoś zgrzeszył, mamy Orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On sam jest ofiarą przebłagalną za grzechy nasze, i nie tylko za nasze, lecz i za grzechy całego świata”.

1 Jana 1:9-2:2, Biblia NKJV tł. aut.

„Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie”.

Ewangelia Mateusza 11:28, Biblia NKJV tł. aut.

Dzień święty

„Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, ale siódmy dzień jest szabatem Pana, Boga twego. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach. W sześciu dniach bowiem Pan uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego pobłogosławił Pan dzień szabatu i poświęcił go”.

Wyjścia 20:8-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie dodacie nic do słowa, które ja wam nakazuję, i nie ujmiecie z niego, abyście przestrzegali przykazań Pana, Boga waszego, które ja wam nakazuję”.

Powtórzonego Prawa 4:2, Biblia NKJV tł. aut.

„Powiedział im: «Zbyt dobrze odrzucacie przykazanie Boże, aby zachować waszą tradycję. '

Ewangelia Marka 7:9, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli powstrzymasz swoją nogę od szabatu, Aby nie czynić swoich przyjemności w moim świętym dniu, I będziesz nazywał szabat rozkoszą, a dzień święty Pański czcigodnym, I będziesz Go czcił, nie odbywając w nim swoich dróg, Nie załatwiając swoich potrzeb, Nie rozmawiając własnymi słowami, Wtedy będziesz się rozkoszował Panem, A Ja sprawię, że będziesz jeździł po wysokich górach ziemi, I nakarmię cię dziedzictwem twojego ojca Jakuba. Usta Pańskie to powiedziały.”

Ewangelia Izajasza 58:13-14, Biblia NKJV tł. aut.

„Jej kapłani gwałcą moje prawo i znieważają moje świętości; nie odróżniają świętego od nieświętego, nie ujawniają różnicy między nieczystym a czystym; i zakrywają swoje oczy przed moimi szabatami, Tak że jestem znieważany wśród nich.” '

Ezechiela 22:26, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie złamię mojego przymierza, ani nie zmienię słowa, które wyszło z moich ust”.

Psalm 89:34, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem świadczę każdemu, kto słucha słów proroctwa tej księgi: Jeśli ktoś doda coś do tych rzeczy, dołoży mu Bóg plag opisanych w tej księdze; a jeśli ktoś odejmie coś ze słów księgi tego proroctwa, odejmie Bóg jego udział w księdze życia, w mieście świętym i w tym, co napisane w tej księdze”.

Objawienie 22:18-19, Biblia NKJV tł. aut.

„Błogosławieni, którzy wypełniają Jego przykazania, aby mieli prawo do drzewa życia i mogli wejść przez bramy do miasta”.

Objawienie 22:14, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu poznania prawdy, nie ma już dla nas ofiary za grzechy, lecz jedynie jakieś straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia, który ma strawić przeciwników”. '

List do Hebrajczyków 10:26-27, Biblia NKJV tł. aut.

'Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu poznania prawdy, nie ma już dla nas ofiary za grzechy, lecz jedynie jakieś straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia, który ma strawić przeciwników.'

List do Hebrajczyków 10:26-27, Biblia NKJV tł. aut.

• Kiedy Szabat został ustanowiony świętym? W ogrodzie Eden podczas stworzenia świata

„W sześciu dniach bowiem Pan uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień szabatu i poświęcił go”.

Wyjścia 20:11, Biblia NKJV tł. aut.

• Czy Bóg, Jezus lub Apostołowie zmienili szabat (sobotę) na pierwszy dzień tygodnia (niedzielę), aby go święcić? Nie.

„Tak więc codziennie jednomyślnie uczęszczali do świątyni, a łamiąc chleb po domach, spożywali posiłek z radością i prostotą serca, wielbiąc Boga i ciesząc się łaską całego ludu. Pan zaś codziennie pomnażał Kościołowi tych, którzy mieli być zbawieni”.

Dzieje Apostolskie 2:46-47, Biblia NKJV tł. aut.

„Gdy zgiełk ucichł, Paweł przywołał uczniów, uściskał ich i wyruszył, aby udać się do Macedonii. A pierwszego dnia tygodnia, gdy uczniowie zebrali się na łamanie chleba, Paweł, gotów wyruszyć następnego dnia, przemówił do nich i kontynuował swoją naukę aż do północy. W sali na górze, gdzie byli zebrani, paliło się wiele lamp. Potem udaliśmy się na statek i popłynęliśmy do Assos, zamierzając tam zabrać Pawła na pokład; tak bowiem rozkazał, zamierzając sam iść pieszo. '

Dzieje Apostolskie 20:1,7-8,13, Biblia NKJV tł. aut.

„Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z Prawa, aż się wszystko spełni”.

Ewangelia Mateusza 5:18, Biblia NKJV tł. aut.

„I rzekł im: Syn Człowieczy jest Panem szabatu”.

Ewangelia Łukasza 6:5, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlaczego więc mówicie do Mnie: «Panie, Panie», a nie czynicie tego, co mówię?»

Ewangelia Łukasza 6:46, Biblia NKJV tł. aut.

• Czym powinna być pamiątka śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa? Chrzest

„Czyż nie wiecie, że my wszyscy, którzyśmy zostali ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy ochrzczeni w Jego śmierć? Zatem zostaliśmy razem z Nim pogrzebani przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca, tak i my wkroczyli w nowe życie”.

Rzymian 6:3-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Pogrzebani razem z Nim w chrzcie, w którym i wy zostaliście razem wskrzeszeni przez wiarę w moc Boga, który Go wskrzesił z martwych”.

Kolosan 2:12, Biblia NKJV tł. aut.

• Skąd wzięło się oszustwo, że należy święcić pierwszy dzień tygodnia (niedzielę) zamiast siódmego dnia tygodnia (sabat/sobotę)?

„Lud ten przybliża się do Mnie ustami i czci Mnie wargami, lecz serce ich daleko jest ode Mnie. Lecz na próżno Mi cześć oddają, ucząc zasad, które są nakazami ludzkimi”.

Ewangelia Mateusza 15:8-9, Biblia NKJV tł. aut.

Konstantyn Wielki w 321 r. n.e. ustanowił Dzień Słońca (Dies Solis) świętym dla chrześcijan zamiast soboty.

Około 364 r. n.e. Kościół katolicki na Soborze w Laodycei oficjalnie potwierdził zmianę i nakazał święcenie niedzieli, a zakazał święcenia soboty.

Żadna z tych zmian nie miała uzasadnienia biblijnego. Jedynie szabat (sobota) jest dniem, który należy święcić zgodnie z Biblią.

• Na co szatan (smok) złości się w prawdziwym kościele Boga (czysta kobieta)?

I rozgniewał się smok na niewiastę, i odszedł, aby rozpocząć walkę z resztą jej potomstwa, z tymi, którzy strzegą przykazań Bożych i mają świadectwo Jezusa Chrystusa.

Objawienie 12:17, Biblia NKJV tł. aut.

„I upadłem mu do stóp, aby oddać mu pokłon. Lecz on rzekł do mnie: «Bacz, abyś tego nie czynił! Jestem współsługą twoim i braci twoich, którzy mają świadectwo Jezusa. Bogu oddaj pokłon! Świadectwo Jezusa jest bowiem duchem proroctwa»”.

Objawienie 19:10, Biblia NKJV tł. aut.

Śmierć

„Bo żyjący wiedzą, że umrą, a umarli niczego nie wiedzą i nie mają już zapłaty, bo pamięć o nich poszła w zapomnienie. Ich miłość, ich nienawiść i ich zazdrość już przeminęły; nigdy więcej nie będą mieli udziału w niczym, co się dzieje pod słońcem”.

Księga Koheleta 9:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie pokładajcie ufności w książętach ani w synu człowieczym, w którym nie ma pomocy. Duch jego ustępuje, a on wraca do swej ziemi; w tymże dniu przepadają jego zamiary”.

Psalm 146:3-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Król królów i Pan panów, jedyny, który ma nieśmiertelność, mieszkający w niedostępnej światłości”.

1 List do Tymoteusza 6:15-16, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie umarli chwalą Pana, ani ten, kto zstępuje do milczenia”.

Psalm 115:17, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym”.

Rzymian 6:23, Biblia NKJV tł. aut.

„To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, ale idę, aby go zbudzić». Wtedy rzekli Jego uczniowie: «Panie, jeśli zasnął, wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, lecz oni myśleli, że mówi o odpoczynku we śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł. Marta zaś rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że o cokolwiek byś prosił Boga, da Ci Bóg». Jezus rzekł do niej: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta odpowiedziała Mu: «Wiem, że zmartwychwstanie w zmartwychwstaniu w dniu ostatecznym». Jezus rzekł do niej: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. A kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Czy wierzysz w to?”

Ewangelia według św. Jana 11:11-14, 21-26, Biblia NKJV tł. aut.

„To bowiem mówimy wam słowem Pana, że ​​my, którzy pozostaniemy przy życiu aż do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli. Sam bowiem Pan zstąpi z nieba na hasło, na głos archanioła i na dźwięk trąby Bożej, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi. Potem my, którzy pozostaniemy przy życiu, razem z nimi będziemy porwani w obłoki w powietrze, na spotkanie Pana. I tak zawsze będziemy z Panem. Przeto pocieszajcie się wzajemnie tymi słowami”.

1 List do Tesaloniczan 4:15-18, Biblia NKJV tł. aut.

„Wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a zostali usprawiedliwieni darmo, z Jego łaski, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie. Jego to Bóg ustanowił ofiarą przebłagalną przez krew swoją, przez wiarę, aby okazać swoją sprawiedliwość, bo w cierpliwości swojej odpuścił grzechy popełnione przedtem, aby okazać w obecnym czasie swoją sprawiedliwość, aby On sam był sprawiedliwy i usprawiedliwiał tego, który wierzy w Jezusa”.

List do Rzymian 3:23-26, Biblia NKJV tł. aut.

„A Królowi wieków, nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, Bogu, który sam jeden jest mądry, cześć i chwała na wieki wieków. Amen”.

1 List do Tymoteusza 1:17 , Biblia NKJV tł. aut.

Rozwój

„Albowiem ja wiem, jakie myśli mam o was – mówi Pan – myśli o pokoju, a nie o złu, aby zgotować wam przyszłość i nadzieję”.

Jeremiasz 29:11 Biblia NKJV tł. aut.

„Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował, abyśmy w nich chodzili”.

List do Efezjan 2:10 Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, lecz mocy i miłości, i trzeźwego myślenia”.

2 Tymoteusza 1:7 Biblia NKJV tł. aut.

„Bo Jego Boska moc obdarowała nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie Tego, który nas powołał przez chwałę i cnotę, przez które darowane nam zostały drogocenne i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami Boskiej natury, uniknąwszy skażenia, jakie na świecie pociąga za sobą pożądliwość”.

2 List Piotra 1:3-4 Biblia NKJV tł. aut.

„Wy jesteście światłością świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapalają też lampy i nie stawiają jej pod korcem, ale na świeczniku, i świeci wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasza światłość przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”.

Ewangelia Mateusza 5:14-16 Biblia NKJV tł. aut.

Dieta

„I rzekł Bóg: «Oto daję wam wszelką trawę wydającą nasienie, która jest na powierzchni całej ziemi, i wszelkie drzewo, którego owoc wydaje nasienie; niech wam będzie to pokarmem. Także wszelkiemu zwierzęciu ziemi, wszelkiemu ptactwu niebieskiemu i wszystkiemu, co pełza po ziemi i ma w sobie życie, daję wszelką trawę zieloną na pokarm». I tak się stało. I Bóg widział wszystko, co uczynił, a oto było to bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień szósty”.

Księga Rodzaju 1:29-31, Biblia NKJV tł. aut.

„Ogółem dni, które Adam przeżył, było dziewięćset trzydzieści lat; i umarł. Ogółem dni Seta było dziewięćset dwanaście lat; i umarł. Ogółem dni Enosza było dziewięćset pięć lat; i umarł. Ogółem dni Kenana było dziewięćset dziesięć lat; i umarł. Ogółem dni Mahalalela było osiemset dziewięćdziesiąt pięć lat; i umarł”.

Księga Rodzaju 5:5, 8, 11, 14, 17, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć rozprzestrzeniła się na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli…”

List do Rzymian 5:12, Biblia NKJV tł. aut.

„I rzekł Pan: Duch mój nie będzie na wieki walczył z człowiekiem, bo jest on istotą cielesną; lecz jego dni będą trwać sto dwadzieścia lat”.

Księga Rodzaju 6:3, Biblia NKJV tł. aut.

„Przeto czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego czynicie, wszystko czyńcie na chwałę Bożą”.

1 List do Koryntian 10:31, Biblia NKJV tł. aut.

„Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Bożą i że Duch Boży mieszka w was? Jeśli ktoś zbezcześci świątynię Bożą, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boża jest bowiem święta, a wy nią jesteście”.

1 Koryntian 3:16-17, Biblia NKJV tł. aut.

Rozwód

„I zesłał Pan Bóg głęboki sen na Adama, i zasnął; i wyjął jedno z jego żeber, a w to miejsce włożył ciało. Z żebra, które Pan Bóg wyjął z mężczyzny, uczynił kobietę i przyprowadził ją do mężczyzny. Wtedy Adam rzekł: «Ta jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała; ta będzie się nazywała kobietą, bo z mężczyzny została wzięta». Dlatego opuści mężczyzna ojca swego i matkę swoją, a złączy się ze swoją żoną, i staną się jednym ciałem”.

Księga Rodzaju 2:21-24, Biblia NKJV tł. aut.

„Przystąpili do Niego również faryzeusze, wystawiając Go na próbę, i pytając Go: «Czy wolno mężowi oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu?» On im odpowiedział: «Czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich jako mężczyznę i kobietę?» i rzekł: «Dlatego opuści mężczyzna ojca swego i matkę swoją, a złączy się ze swoją żoną, i staną się oboje jednym ciałem»? A zatem już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”. Rzekli Mu: „Dlaczego więc Mojżesz nakazał dać list rozwodowy i odprawić?”. Odpowiedział im: „Mojżesz ze względu na zatwardziałość serc waszych pozwolił wam oddalać żony, lecz od początku tak nie było. A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę — z wyjątkiem przypadku nierządu — i poślubia inną, popełnia cudzołóstwo; a kto oddaloną poślubia, popełnia cudzołóstwo”.

Ewangelia Mateusza 19:3-9, Biblia NKJV tł. aut.

„Żona związana jest prawem, dopóki żyje jej mąż; a jeśli mąż umrze, może wyjść za mąż za kogo chce, byle w Panu”.

1 List do Koryntian 7:39, Biblia NKJV tł. aut.

Traktowanie wrogów

„Słyszeliście, że powiedziano: Będziesz miłował swego bliźniego, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół, błogosławcie tym, którzy was przeklinają, dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą, i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebie; bo On sprawia, że ​​słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Bo jeśli miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę macie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swoich braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i celnicy tego nie czynią? Bądźcie więc doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski”.

Ewangelia Mateusza 5:43-48, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy Piotr podszedł do Niego i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zgrzeszy przeciwko mnie? Czyż aż siedem razy?»” Jezus mu odpowiedział: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.Dlatego królestwo niebieskie podobne jest do pewnego króla, który chciał się rozliczyć ze swoimi sługami. A gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ jednak nie miał z czego oddać, pan kazał go sprzedać wraz z żoną, dziećmi i wszystkim, co miał, aby dług został zwrócony. Sługa więc upadł przed nim i rzekł: „Panie, miej cierpliwość nade mną, a oddam ci wszystko”. Wtedy pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. „Lecz ów sługa wyszedł i spotkał jednego ze współsług, który był mu winien sto denarów. Chwycił go i dusił, mówiąc: «Oddaj, co jesteś winien!» Wtedy jego współsługa upadł mu do nóg i prosił go: «Okaż mi cierpliwość, a oddam ci wszystko». Lecz on nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się stało, bardzo się zasmucili i przyszli, i opowiedzieli swemu panu wszystko, co się stało. Wtedy pan jego, przywoławszy go, rzekł mu: «Sługo zły! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?» I rozgniewał się pan jego, i wydał go katom, dopóki nie odda całego długu. Podobnie i Ojciec mój niebieski uczyni wam, jeśli każdy z was nie odpuści z serca swemu bratu swego przewinienia”.

Ewangelia Mateusza 18:21-35, Biblia NKJV tł. aut.

„Znamy bowiem Tego, który powiedział: «Pomsta do mnie należy, Ja odpłacę», mówi Pan, i znowu: «Pan będzie sądził lud swój». Straszna to rzecz wpaść w ręce Boga żywego”.

List do Hebrajczyków 10:30-31, Biblia NKJV tł. aut.

Ewolucja

„Przez wiarę poznajemy, że światy zostały ukształtowane słowem Boga, tak iż to, co widzialne, nie powstało z rzeczy widzialnych”.

List do Hebrajczyków 11:3, Biblia NKJV tł. aut.

„Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię”.

Księga Rodzaju 1:1, Biblia NKJV tł. aut.

Argumenty przeciwko ewolucji*:

"1. Jest uznanym faktem naukowym, że życie nie może powstać z materii nieożywionej (prawo biogenezy).

2. Chemiczna ewolucja życia jest niemożliwa. Żaden naukowiec nie opracował nigdy zweryfikowanej procedury, która by ją umożliwiła. Eksperyment Millera-Ureya, wciąż prezentowany w wielu podręcznikach, okazał się nieistotny.

3. Prawa genetyczne Mendla ograniczają zmienność w obrębie gatunku. Powstają różne kombinacje genów, ale nie różne geny. Eksperymenty hodowlane i obserwacje również potwierdziły istnienie ograniczeń genetycznych.

4. Cech nabytych nie można dziedziczyć. Na przykład długie szyje żyraf nie są wynikiem wyciągania szyi przez ich przodków, aby sięgnąć wysoko położonych liści, ani człowiek uprawiający sport i podnoszący ciężary nie przekazuje swoim dzieciom dobrze rozwiniętych mięśni. Nie istnieje mechanizm, dzięki któremu zmiana w zachowaniu organizmu, w celu adaptacji do środowiska, spowodowałaby zmianę genetyczną u jego potomstwa.

5. Mutacje genetyczne nigdy nie uczyniły żadnego stworzenia bardziej żywotnym niż jego przodkowie. Mutacje są prawie zawsze szkodliwe, a wiele z nich prowadzi do śmierci. Ponad 90 lat eksperymentów na muszkach owocowych, obejmujących 3000 kolejnych pokoleń, nie daje absolutnie żadnych podstaw do przekonania, że ​​jakikolwiek naturalny lub sztuczny proces może powodować wzrost złożoności i żywotności.

6. Dobór naturalny (lub „przetrwanie najsilniejszych”) w rzeczywistości zapobiega zmianom ewolucyjnym, zamiast je promować. Ponieważ mutacje prawie zawsze przyczyniają się do zmniejszenia przeżywalności (zdolności do przetrwania), zmutowane zwierzę szybko staje się częścią łańcucha pokarmowego dla innych.

7. Mutacje nie są w stanie wytworzyć złożonych narządów, takich jak oko, ucho czy mózg, nie mówiąc już o jakiejkolwiek złożonej strukturze, takiej jak te występujące u organizmów mikrobiologicznych. Narządy te są praktycznie niemożliwe do rozpoznania w stanie częściowo rozwiniętym. Zasada „nieredukowalnej złożoności” dowodzi, że do funkcjonowania tych narządów musi istnieć jednocześnie szeroki wachlarz komponentów i technologii. W stanie częściowo rozwiniętym stałyby się one obciążeniem dla organizmu, a nie jego zaletą. Co więcej, większość złożonych narządów ma współzależne powiązania z innymi złożonymi narządami, które umożliwiają im prawidłowe funkcjonowanie. Powiązania te muszą również występować jednocześnie.

8. Najbardziej złożone zjawiska znane nauce występują w organizmach żywych. Szczegółowe badania różnych zwierząt ujawniły również urządzenia i zdolności fizyczne, których nawet najlepsi światowi projektanci, wykorzystujący najnowocześniejsze technologie, nie są w stanie odtworzyć. Przykładami są miniaturowe i niezawodne systemy sonarowe delfinów, morświnów i wielorybów; radar z modulacją częstotliwości i system eliminacji celów nietoperzy; zdolności aerodynamiczne i wydajność kolibrów; systemy sterowania, balistyka wewnętrzna i komora spalania chrząszcza bombardiera; precyzyjny i redundantny system nawigacyjny rybitwy rzecznej; oraz zdolności samonaprawiania praktycznie wszystkich form życia. Wszystkie dowody wskazują na „inteligentny projekt”, a nie procesy losowe.

9. Wszystkie żyjące gatunki są w pełni rozwinięte, a ich narządy są w pełni rozwinięte. Nie istnieją żadne żyjące jaszczurki z łuskowatymi piórami, uskrzydlonymi nogami ani trójkomorowym sercem. Gdyby procesy ewolucyjne były normą, te pośrednie formy rozwoju powinny być obserwowalne w całej naturze. Jednak one nie istnieją.

10. Wszystkie żywe organizmy dzielą się na odrębne typy. Gdyby ewolucja była normą, powinny istnieć niezliczone, niesklasyfikowane organizmy przejściowe. Nie ma bezpośrednich dowodów na to, że jakakolwiek większa grupa zwierząt lub roślin pochodzi od jakiejkolwiek innej dużej grupy.

11. Stworzone gatunki obserwuje się jedynie jako wymierające, nigdy jako powstające.

12. Zapis kopalny nie zawiera form przejściowych zwierząt, a jedynie formy wymarłe. Zapis kopalny został tak dokładnie zbadany, że można śmiało wnioskować, iż rzekome „luki” lub „brakujące ogniwa” nigdy nie zostaną odnalezione.

13. Tak zwane „drzewo ewolucji” nie ma pnia. W najwcześniejszej części zapisu kopalnego (zwykle w warstwie osadowej kambryjskiej) życie pojawia się nagle, jest złożone, niezwykle różnorodne i w pełni rozwinięte.

14. Owady nie mają znanych przodków ewolucyjnych.

15. Wiele różnych form życia jest całkowicie od siebie zależnych (relacje symbiotyczne). Nawet członkowie rodziny pszczół miodnych, składający się z królowej, robotnic i trutni, są od siebie zależni. Gdyby jeden członek każdej współzależnej grupy wyewoluował jako pierwszy, nie mógłby przetrwać. Skoro wszyscy członkowie tych grup przetrwali, musieli powstać jednocześnie. Jedynym możliwym wyjaśnieniem ich istnienia jest „inteligentny projekt”.

16. Nie sposób wyobrazić sobie procesu ewolucyjnego, który skutkowałby rozmnażaniem płciowym. Komplementarne systemy męskie i żeńskie musiałyby ewoluować całkowicie i niezależnie na każdym etapie, dokładnie w tym samym czasie i miejscu. Miliony procesów mechanicznych i chemicznych, a także wzorce zachowań i cechy fizyczne, musiałyby być kompatybilne. Nawet czołowi ewolucjoniści przyznają, że nie potrafią tego wyjaśnić.

17. Ludzka mowa i języki nie ewoluowały – w rzeczywistości najlepszym dowodem jest to, że języki „dewoluują”. Mowa jest unikalna dla ludzi. Co więcej, badania 36 udokumentowanych przypadków dzieci wychowywanych bez kontaktu z ludźmi pokazują, że mowy można nauczyć się tylko od innych ludzi. Oczywiste jest, że ludzie nie mówią automatycznie. Jeśli tak, pierwsi ludzie musieli być obdarzeni zdolnością mówienia (inteligentne wprowadzanie danych). Nie ma dowodów na ewolucję mowy.

18. Kody i programy (DNA i kod genetyczny) są wytwarzane wyłącznie przez inteligencję. Nigdy nie zaobserwowano żadnego naturalnego procesu, który doprowadziłby do powstania takiego programu.

19. Istnienie podobieństw między różnymi formami życia implikuje istnienie wspólnego projektanta, a nie wspólnego przodka. Na przykład, nie można zakładać, że okręt podwodny ewoluował w wodnosamolot, który z kolei ewoluował w samolot pasażerski. Wszystkie mogą mieć wspólne cechy, takie jak śmigła, silniki spalinowe i metalowe ramy – ale to po prostu wskazuje na istnienie wspólnego inteligentnego projektanta (człowieka), a nie wspólnego przodka (okrętów podwodnych).

20. Istnieje wiele jednokomórkowych form życia, ale nie są znane żadne formy życia zwierzęcego składające się z 2, 3, 4 lub 5 komórek, a formy życia składające się z 6 do 20 komórek to pasożyty. Gdyby ewolucja miała miejsce, znaleziono by wiele form życia składających się z 2 do 20 komórek, reprezentujących formy przejściowe między organizmami jednokomórkowymi a wielokomórkowymi.

21. W miarę rozwoju zarodek nie powtarza sekwencji ewolucyjnej. Chociaż powszechnie wiadomo, że Ernst Haeckel, który spopularyzował to przekonanie, celowo fałszował swoje rysunki, nadal są one wykorzystywane w obecnych podręcznikach biologii.

22. Nigdy nie zaobserwowano żadnej potwierdzonej formy życia pozaziemskiego. Gdyby życie wyewoluowało na Ziemi, można by oczekiwać, że przynajmniej proste formy życia, takie jak mikroby, zostałyby odkryte w wyniku skomplikowanych eksperymentów na Księżycu i Marsie.

23. Małpoludy nigdy nie istniały. Obecnie przyjmuje się, że „Człowiek z Piltdown” był mistyfikacją; jedynym dowodem na istnienie „Człowieka z Nebraski” okazał się ząb świni; Czterdzieści lat po odkryciu „Człowieka z Jawy” Eugene Bubois przyznał, że był to po prostu duży gibon; Czaszki „Człowieka pekińskiego” są obecnie uważane przez wielu za szczątki małp człekokształtnych; Klasyfikacja Homo erectus jest uważana przez większość ekspertów za kategorię, która nigdy nie powinna była powstać. (Zobacz zdjęcie z czaszkami, które stanowią tego typu ewolucyjne „dowody”).

24. Warstwy osadowe Ziemi osadzały się szybko, a nie powoli, przez miliony lat. Nie ma dowodów na erozję między warstwami. Istnienie skamieniałości wskazuje na szybką sedymentację. Skamieniałości, które przechodzą przez wiele warstw, takie jak pionowo stojące pnie drzew, można wyjaśnić jedynie szybkim pogrzebaniem w wielu warstwach osadowych, które były wówczas upłynnione lub miękkie. „Miliony lat” przypisywane warstwom geologicznym i drzewu ewolucyjnemu opierają się wyłącznie na bezpodstawnych założeniach.

25. Metody datowania radioaktywnego opierają się na szeregu nieweryfikowalnych założeń i dlatego nie można ich używać do szacowania wieku obiektów. Dawne warunki atmosferyczne, aktywność słoneczna, aktywność wulkaniczna, stan pola magnetycznego Ziemi, tempo rozpadu pierwiastków radioaktywnych i inne czynniki są po prostu nieznane. Większość metod datowania wskazuje, że Ziemia jest „młoda”, a nie „stara”."

* - Źródło punktów 1-25: Stworzenie biblijne, dzięki uprzejmości dr. Walta Browna z Centrum Naukowego Stworzenia.

Wygląd zewnętrzny

„Nie będziecie nacinać ciała zmarłego ani tatuować sobie żadnych znaków. Ja jestem Pan”.

Kpł 19:28, Biblia NKJV tł. aut.

„Niech ozdobą waszą nie będzie to, co zewnętrzne: uczesanie włosów, złote ozdoby i kosztowne szaty, ale ukryty człowiek serca z niezniszczalnym klejnotem łagodnego i cichego ducha, który jest bardzo cenny w oczach Boga”.

1 Piotra 3:3-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od Boga, i że nie należycie do samych siebie? Za wielką bowiem cenę zostaliście kupieni. Chwalcie więc Boga w ciele waszym i w duchu waszym, które są Boże”.

1 Koryntian 6:19-20, Biblia NKJV tł. aut.

Ekologia

„A Bóg widział wszystko, co uczynił, i oto było bardzo dobre. I nastał wieczór i poranek – dzień szósty”.

Księga Rodzaju 1:31, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy Pan Bóg wziął człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i doglądał”.

Księga Rodzaju 2:15, Biblia NKJV tł. aut.

„Nadszedł Twój gniew (...) i zniszczy tych, którzy niszczą ziemię”.

Apokalipsa 11:18, Biblia NKJV tł. aut.

Ewangelizacja

„A Jezus podszedł i przemówił do nich tymi słowami: «Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata». Amen.

Ewangelia Mateusza 28:18-20, Biblia NKJV tł. aut.

Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól zwietrzeje, czymże ją posolić? Na nic się wtedy nie przyda, tylko na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłością świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też lampy i nie stawia jej pod korcem, ale na świeczniku, i świeci wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie.

Ewangelia Mateusza 5:13-16, Biblia NKJV tł. aut.

„Ja, Pan, powołałem cię w sprawiedliwości i ująłem cię za rękę, strzegę cię i uczynię cię pośrednikiem przymierza z ludem, światłością dla pogan, abyś otworzył oczy niewidomym, abyś wyprowadził więźniów z więzienia, tych, którzy siedzą w ciemności, z więzienia”.

Izajasz 42:6-7, Biblia NKJV tł. aut.

„Tak bowiem nakazał nam Pan: Ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi”.

Dzieje Apostolskie 13:47, Biblia NKJV tł. aut.

Finanse i pieniądze

„Nikt nie może dwom panom służyć; bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował, albo jednego będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie”.

Ewangelia Mateusza 6:24, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną; ale gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje”.

Ewangelia Mateusza 6:19-21, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest miłość pieniędzy; niektórzy w swej chciwości zbłądzili od wiary i sami się przeszyli wieloma cierpieniami”.

1 List do Tymoteusza 6:10, Biblia NKJV tł. aut.

„Kto miłuje srebro, nie nasyci się srebrem; ani kto miłuje dostatek, nie nasyci się dostatkiem. To również jest marność”. Gdy dobra się mnożą, mnożą się ci, którzy je zjadają; Jakiż więc zysk mają właściciele, Poza tym, że widzą je na własne oczy? Słodki jest sen robotnika, Czy je mało, czy dużo; Lecz obfitość bogatego nie pozwala mu spać. Jest wielkie zło, które widziałem pod słońcem: Bogactwo trzymane dla właściciela na jego szkodę. Lecz te bogactwa giną przez nieszczęście; Gdy spłodzi syna, nie ma nic w ręku. Jak wyszedł z łona matki, nagi powróci, Aby odejść tak, jak przyszedł; I nie zabierze niczego ze swego trudu, Co mógłby zabrać w ręku.

Kaznodziei Salomona 5:10-15, Biblia NKJV tł. aut.

„Czyż człowiek może oszukiwać Boga? A wy Mnie oszukaliście! Lecz wy mówicie: «W czym Cię oszukaliśmy?» W dziesięcinach i ofiarach. Jesteście przeklęci, bo Mnie oszukaliście, cały ten naród. Przynieście całą dziesięcinę do spichlerza, aby był zapas w moim domu, i wystawcie Mnie na próbę w tym – mówi Pan Zastępów – czy wam nie otworzę zaworów niebieskich i nie zleję na was błogosławieństwa w przeobfitej mierze”.

Malachiasza 3:8-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Kto kradł, niech już nie kradnie, lecz niech raczej pracuje, pracując rękoma, co dobre, aby miał z czego udzielać potrzebującemu”.

Efezjan 4:28, Biblia NKJV tł. aut.

„Lepiej mieć garść w spokoju niż obie pełne garście, a przy tym trud i gonienie za wiatrem”.

Kaznodziei Salomona 4:6, Biblia NKJV tł. aut.

„Nikomu nic nie bądźcie winni oprócz wzajemnej miłości, bo kto miłuje bliźniego, wypełnił prawo”.

Rzymian 13:8, Biblia NKJV tł. aut.

„Bogaty panuje nad ubogim, a dłużnik jest sługą wierzyciela”.

Przypowieści Salomona 22:7, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie bądź z tych, co dają poręczenie, ani z tych, co poręczają za długi. Jeśli nie masz czym zapłacić, dlaczego miałby zabrać ci łóżko spod nóg?”

Przypowieści Salomona 22:26-27, Biblia NKJV tł. aut.

„Człowiek nierozumny daje poręczenie i staje się poręczycielem za przyjaciela”.

Przysłów 17:18, Biblia NKJV tł. aut.

„Synu mój, jeśli będziesz poręczał za przyjaciela swego, jeśli zaręczysz za obcego, wpadniesz w sidła słów swoich ust, zostaniesz schwytany słowami swoich ust. Uczyń więc to, synu mój, i uwolnij się, bo wpadłeś w ręce przyjaciela swego. Idź i upokórz się, spieraj się z przyjacielem swoim. Nie dawaj snu swoim oczom, ani drzemki swoim powiekom. Wyrwij się jak gazela z ręki myśliwego i jak ptak z ręki ptasznika”.

Przysłów 6:1-5, Biblia NKJV tł. aut.

„On im odpowiedział i rzekł: «Kto ma dwie suknie, niech da temu, który nie ma; A kto ma żywność, niech tak samo czyni”.

Łk 3:11, Biblia NKJV tł. aut.

„Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, natłoczoną, utrzęsioną i opływającą wsypią w zanadrza wasze. Bo jaką miarą mierzycie, taką i wam odmierzą”.

Łk 6:38, Biblia NKJV tł. aut.

„Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie. Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się o swoje życie, co będziecie jedli i co będziecie pili, ani o swoje ciało, czym się będziecie przyodziewali. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną, ani nie zbierają do spichlerzy, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one? Któż z was, troszcząc się, może dodać do swego wzrostu choćby jeden łokieć? „Czemu więc troszczycie się o odzienie? Przypatrzcie się liliom polnym, jak rosną: nie pracują ani nie przędą; a powiadam wam, że nawet Salomon w całej swojej chwale nie był tak przyodziany, jak jedna z nich. Jeśli więc Bóg tak przyodziewa trawę polną, która dziś jest, a jutro będzie wrzucona do pieca, czyż nie o wiele bardziej was, małej wiary? Nie troszczcie się więc i nie mówcie: Co będziemy jeść? Co będziemy pić? Czym się przyodziejemy? Bo o to wszystko zabiegają poganie. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boże i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane. Nie troszczcie się więc o jutro, bo jutro o własne sprawy zatroszczy się. Dosyć ma dzień swoich zmartwień.

Ewangelia Mateusza 6:24-34, Biblia NKJV tł. aut.

Podążanie za Jezusem

„A gdy Jezus przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim.

Ewangelia Mateusza 4:18-20, Biblia NKJV tł. aut.

„Potem znowu wyszedł nad jezioro. I cały tłum przyszedł do Niego, a On ich nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego w komorze celnej. I rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» On wstał i poszedł za Nim”.

Ewangelia Marka 2:13-14, Biblia NKJV tł. aut.

„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie samo, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity. Kto miłuje swoje życie, straci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. Jeśli ktoś służy Mi, niech idzie za Mną, a Ja będę z nim”. A gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec.

J 12,24-26, Biblia NKJV tł. aut.

Potem rzekł do wszystkich: Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i naśladuje Mnie. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa. Cóż bowiem za korzyść ma człowiek, choćby cały świat zyskał, a sam zginął lub zginął?

Łk 9,23-25, Biblia NKJV tł. aut.

Potem rzekł do wszystkich: Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i naśladuje Mnie. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa. Cóż bowiem za korzyść ma człowiek, choćby cały świat zyskał, a sam zginął lub zginął? A gdy jechali drogą, ktoś powiedział do Niego: „Panie, pójdę za Tobą, dokądkolwiek pójdziesz”. Jezus mu odpowiedział: „Lisy mają nory i ptaki niebieskie – gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć”. Potem rzekł do drugiego: „Pójdź za Mną!”. Ten zaś rzekł: „Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca”. Jezus mu rzekł: „Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże”. Jeszcze inny rzekł: „Panie, pójdę za Tobą, ale pozwól mi najpierw pójść i pożegnać tych, którzy są w moim domu”. Jezus mu rzekł: „Żaden człowiek, który przyłoży rękę do pługa i ogląda się wstecz, nie nadaje się do królestwa Bożego”.

Łk 9,23-25.57-62, Biblia NKJV tł. aut.

„A szły z Nim wielkie tłumy. On zaś odwrócił się i rzekł do nich: „Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto i siebie samego, nie może być moim uczniem. I kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, nie może być moim uczniem. Bo któryż z was, chcąc zbudować wieżę, nie usiądzie najpierw i nie obliczy kosztów, czy ma na wykończenie? Aby gdy położy fundament, a nie mógłby dokończyć, wszyscy, patrząc na to, nie zaczęli się z niego naśmiewać, mówiąc: «Ten człowiek zaczął budować, a nie mógł dokończyć»? Albo który król, mając wyruszyć, aby walczyć z drugim królem, nie usiądzie najpierw i nie rozważy, czy w dziesięć tysięcy ludzi może stawić czoło temu, który z dwudziestoma tysiącami nadciąga przeciw niemu? Albo, gdy tamten jest jeszcze daleko, wysyła poselstwo i prosi o warunki pokoju. Tak samo każdy z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co ma, nie może być moim uczniem”.

Łk 14,25-33, Biblia NKJV tł. aut.

„Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje mnie znają. Owce moje słuchają głosu mego i Ja je znam, a one idą za Mną. I Ja daję im życie wieczne i nie zginą na wieki, i nikt ich nie wyrwie z mojej ręki”.

J 10,14.27-28, Biblia NKJV tł. aut.

„To są ci, którzy nie splamili się z kobietami, bo są dziewicami. To są ci, którzy podążają za Barankiem, dokądkolwiek idzie. Oni zostali wykupieni spośród ludzi, aby być pierwocinami dla Boga i dla Baranka”.

Ap 14,4, Biblia NKJV tł. aut.

„Piotr zaczął mówić do Niego: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą»”. Jezus odpowiedział i rzekł: „Zaprawdę, powiadam wam: Nie ma nikogo, kto by opuścił dom, braci, siostry, ojca, matkę, dzieci lub pola z powodu Mnie i Ewangelii, który by nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie – domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól, wśród prześladowań, a w wieku przyszłym życia wiecznego. Lecz wielu pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi”.

Mk 10:28-31, Biblia NKJV tł. aut.

„Gdy Jezus wybierał się w drogę, przybiegł pewien człowiek i upadłszy przed Nim na kolana, pytał Go: «Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby odziedziczyć życie wieczne?» Jezus mu rzekł: «Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko Jeden, Bóg. Znasz przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę». On Mu odpowiedział: «Nauczycielu, wszystkiego tego przestrzegałem od mojej młodości». Wtedy Jezus spojrzał na niego z miłością i rzekł mu: «Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź, weź swój krzyż i chodź za Mną». Lecz On sposępniał na te słowa i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości. Wtedy Jezus spojrzał wokoło i rzekł do swoich uczniów: „Jak trudno tym, którzy mają bogactwa, wejść do królestwa Bożego!”. Uczniowie zdumieli się Jego słowami. Lecz Jezus znowu im odpowiedział: „Dzieci, jakże trudno tym, którzy pokładają ufność w bogactwach, wejść do królestwa Bożego. Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego”. A oni bardzo się dziwili i mówili między sobą: „Któż więc może być zbawiony?”. Lecz Jezus spojrzał na nich i rzekł: „U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest możliwe”.

Mk 10,17-27, Biblia NKJV tł. aut.

Przebaczenie

„A to jest orędzie, któreśmy od Niego usłyszeli i wam oznajmiają: Bóg jest światłością, a nie ma w Nim żadnej ciemności. Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy, aby nam odpuścić grzechy i oczyścić nas od wszelkiej nieprawości”.

1 Jana 1:5,9, Biblia NKJV tł. aut.

„Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas pobłogosławił wszelkim duchowym błogosławieństwem w okręgach niebieskich w Chrystusie. W Nim mamy odkupienie przez krew Jego, odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski Jego”.

Efezjan 1:3,7, Biblia NKJV tł. aut.

„Błogosław, duszo moja, Pana i wszystko, co we mnie, święte imię Jego! Błogosław, duszo moja, Pana i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach. Bo jak niebiosa są wysoko nad ziemią, tak wielkie jest Jego miłosierdzie dla tych, którzy się Go boją, i dla tych, którzy Go boją się”. Jak daleko jest wschód od zachodu, tak daleko odsunął od nas nasze występki.

Psalm 103:1-2,11-12, Biblia NKJV tł. aut.

„Bądźcie jedni dla drugich dobrzy i miłosierni, przebaczając sobie nawzajem, tak jak i wam Bóg przebaczył w Chrystusie”.

List do Efezjan 4:32, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień”.

Ewangelia Mateusza 6:14-15, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy Piotr podszedł do Niego i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zgrzeszy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odpowiedział: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. '

Ewangelia Mateusza 18:21-22, Biblia NKJV tł. aut.

„Znosząc jedni drugich i przebaczając sobie nawzajem, jeśli ktoś ma powód do skargi przeciw drugiemu: jak Chrystus wam przebaczył, tak i wy”.

List do Kolosan 3:13, Biblia NKJV tł. aut.

„Błogosławiony ten, któremu odpuszczono występek, którego grzech został zakryty”.

Psalm 32:1, Biblia NKJV tł. aut.

Dary (Talenty)

„Królestwo niebieskie podobne jest bowiem do człowieka, który udając się w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, a trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności; i natychmiast wyruszył w drogę. Wtedy ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć talentów. Podobnie i ten, który otrzymał dwa, zyskał drugie dwa. A ten, który otrzymał jeden, poszedł, wykopał ziemię i ukrył pieniądze swego pana. Po długim czasie powrócił pan owych sług i rozliczył się z nimi. „Przyszedł więc ten, który otrzymał pięć talentów, przyniósł drugie pięć talentów i rzekł: «Panie, dałeś mi pięć talentów, oto zyskałem drugie pięć». Rzekł mu pan jego: «Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię ustanowię». Wejdź do radości pana swego. Przyszedł także i ten, który otrzymał dwa talenty, i rzekł: Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem. Rzekł mu pan jego: Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię. Wejdź do radości pana swego. Wtedy przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: Panie, wiedziałem, że jesteś człowiekiem twardym: żniesz tam, gdzie nie posiałeś, i zbierasz tam, gdzie nie rozsypałeś. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz, co twoje. Lecz pan jego odpowiedział mu i rzekł: Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że żnę tam, gdzie nie posiałem, i zbieram tam, gdzie nie rozsypałem. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym odebrał swoją własność z zyskiem. Dlatego zabierzcie mu talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane i będzie miał nadmiar; a temu, kto nie ma, zostanie zabrane nawet to, co ma.

Ewangelia Mateusza 25:14-29, Biblia NKJV tł. aut.

Usługujcie sobie nawzajem tym darem, jaki każdy otrzymał, jako dobrzy szafarze rozlicznej łaski Bożej.

1 List Piotra 4:10, Biblia NKJV tł. aut.

Co do darów duchowych, bracia, nie chcę, abyście byli w niewiedzy: Różne są dary łaski, ale ten sam Duch. Różne są posługi, ale ten sam Pan. I różne są działania, ale ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich. Lecz objawienie Ducha dane jest każdemu dla wspólnego dobra. Jednemu bowiem dana jest mądrość słowa przez Ducha, innemu mądrość słowa przez tego samego Ducha, innemu wiara przez tego samego Ducha, innemu dar uzdrawiania przez tego samego Ducha, innemu dar czynienia cudów, innemu proroctwo, innemu rozróżnianie duchów, innemu różne rodzaje języków, innemu zaś tłumaczenie języków. Lecz jeden i ten sam Duch sprawia to wszystko, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.

1 Koryntian 12:1,4-11, Biblia NKJV tł. aut.

Dary (Ofiary)

A powiadam wam: Kto skąpo sieje, ten skąpo i żąć będzie, a kto hojnie sieje, ten hojnie i żąć będzie. Każdy niech więc postępuje tak, jak mu się podoba, nie z żalem albo z przymusu; radosnego bowiem dawcę miłuje Bóg.

2 Koryntian 9:6-7, Biblia NKJV tł. aut.

„Czcij Pana z mienia swego i z pierwocin całego plonu swego; a spichlerze twoje napełnią się dostatkiem, a kadzie twoje przelewać się będą młodym winem”.

Przypowieści Salomona 3:9-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Jezus zaś usiadł naprzeciw skarbony i widział, jak lud wrzucał pieniądze do skarbony. A wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa grosze, co stanowiło jeden grosz. Przywołał więc swoich uczniów i rzekł im: „Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy, którzy wrzucali do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało, ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swoje utrzymanie”.

Ewangelia Marka 12:41-44, Biblia NKJV tł. aut.

„Proszę was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała wasze na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, bo to jest rozumna służba wasza”.

List do Rzymian 12:1, Biblia NKJV tł. aut.

„Przynieście całą dziesięcinę do spichlerza, aby był zapas w moim domu i wystawcie Mnie na próbę w tym — mówi Pan Zastępów — czy wam nie otworzę zaworów niebieskich i nie zleję na was błogosławieństwa w przeobfitej mierze”.

Księga Malachiasza 3:10, Biblia NKJV tł. aut.

„A nie zapominajcie o dobroczynności i o dzieleniu się, bo w takich ofiarach podoba się Bogu”.

List do Hebrajczyków 13:16, Biblia NKJV tł. aut.

Duch proroctwa

„A potem wyleję Ducha mojego na wszelkie ciało; synowie wasi i córki wasze prorokować będą, starcy wasi będą śnić, młodzieńcy wasi będą mieli widzenia. Także na sługi moje i służebnice moje wyleję Ducha mojego w owych dniach”.

Księga Joela 2:28-29, Biblia NKJV tł. aut.

„A Piotr stanął z Jedenastoma, podniósł głos i przemówił do nich: Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, przyjmijcie to do wiadomości i posłuchajcie uważnie słów moich. Ci bowiem nie są pijani, jak przypuszczacie, bo jest dopiero trzecia godzina dnia. Ale to jest to, co zostało przepowiedziane przez proroka Joela: «I stanie się w dniach ostatecznych, mówi Bóg, że wyleję Ducha mojego na wszelkie ciało; synowie wasi i córki wasze prorokować będą, młodzieńcy wasi będą mieli widzenia, starcy wasi będą śnić sny. I na sługi moje i służebnice moje wyleję Ducha mojego w owych dniach, i będą prorokować. Uczynię cuda na niebie w górze i znaki na ziemi na dole: krew, ogień i kłęby dymu. Słońce zamieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim nadejdzie wielki i straszny dzień Pański. I stanie się, że każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony. Mężowie izraelscy, słuchajcie tych słów: Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, których Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie.

Dzieje Apostolskie 2:14-22, Biblia NKJV tł. aut.

„Bóg, który wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś do ojców przez proroków, w tych dniach ostatecznych przemówił do nas przez Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego, przez którego też stworzył światy. On, będąc odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymując wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z naszych grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach”.

List do Hebrajczyków 1:1-3, Biblia NKJV tł. aut.

„I rozgniewał się Smok na Niewiastę, i odszedł, aby stoczyć z Nim walkę. z resztą jej potomstwa, które przestrzega przykazań Bożych i ma świadectwo Jezusa Chrystusa.

Objawienie 12:17, Biblia NKJV tł. aut.

„I upadłem do jego stóp, aby oddać mu pokłon. Lecz On rzekł do mnie: «Bacz, abyś tego nie czynił! Jestem współsługą twoim i braci twoich, którzy mają świadectwo Jezusa. Bogu oddaj pokłon! Świadectwo Jezusa jest bowiem duchem proroctwa».

Objawienie 19:10, Biblia NKJV tł. aut.

„(…) Uwierz w Pana, Boga swego, a ostoisz się; wierz prorokom Jego, a będzie ci się dobrze działo”.

2 Kroniki 20:20, Biblia NKJV tł. aut.

Jedną z proroków Bożych była Ellen Gould White (1827–1915), mieszkająca w USA, która wzywała ludzi przede wszystkim do przestrzegania Biblii. Otrzymała około 2000 wizji od Boga w ciągu swojego życia, wiele z nich było publicznych. Jej twórczość liczy ok. 100 000 stron, w tym takie znane na całym świecie bestsellery jak „Droga do Chrystusa”, „Życie Jezusa” czy „Wielki bój”.

Bóg

„Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą i całą swoją mocą”.

Księga Powtórzonego Prawa 6:5, Biblia NKJV tł. aut.

„Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.

Ewangelia Mateusza 28:19, Biblia NKJV tł. aut.

„Łaska Pana Jezusa Chrystusa i miłość Boga, i społeczność Ducha Świętego niech będą z wami wszystkimi. Amen”.

2 List do Koryntian 13:14, Biblia NKJV tł. aut.

„Jedno jest ciało i jeden Duch, bo zostaliście wezwani do jednej nadziei waszego powołania. Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich”.

List do Efezjan 4:4-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Ja jestem Pan i nie ma innego, nie ma Boga oprócz Mnie. Opaszę was, chociaż Mnie nie znacie, Aby wiedzieli od wschodu słońca aż do jego zachodu, Że oprócz Mnie nie ma nikogo. Ja jestem Pan i nie ma innego. Ja stwarzam światłość i stwarzam ciemność, Ja czynię pokój i stwarzam nieszczęście; Ja, Pan, czynię to wszystko”. „Niebiosa, zsyłajcie deszcz z góry, a obłoki niech zlewają sprawiedliwość; niech ziemia się otworzy, niech przyniesie zbawienie, a sprawiedliwość niech wzejdzie razem. Ja, Pan, to stworzyłem”.

Izajasz 45:5-8, Biblia NKJV tł. aut.

„(,,,) On, błogosławiony i jedyny Władca, Król królów i Pan panów, jedyny, który ma nieśmiertelność, mieszkający w niedostępnej światłości, którego żaden z ludzi nie widział ani nie może zobaczyć, Jemu cześć i moc wieczna. Amen.”

1 Tymoteusza 6:15-16, Biblia NKJV tł. aut.

Bóg Ojciec

„Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię”.

Księga Rodzaju 1:1, Biblia NKJV tł. aut.

„Godzien jesteś, Panie, przyjąć chwałę i cześć, i moc, bo Tyś stworzył wszystko, a z Twojej woli wszystko się stało i istnieje”.

Objawienie 4:11, Biblia NKJV tł. aut.

„A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Mu wszystko poddał, aby Bóg był wszystkim we wszystkich”.

1 List do Koryntian 15:28, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”.

Ewangelia Jana 3:16, Biblia NKJV tł. aut.

„Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością”.

1 Jana 4:8, Biblia NKJV tł. aut.

„A Pan przeszedł przed nim i zawołał: «Pan, Pan Bóg, miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu, bogaty w dobroć i prawdę».

Wyjścia 34:6, Biblia NKJV tł. aut.

Jezus Chrystus Syn Boży

„Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy”.

Ewangelia Jana 1:1-4, 14, Biblia NKJV tł. aut.

„Anioł odpowiedział Jej i rzekł: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego ocieni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym»”.

Łukasza 1:35, Biblia NKJV tł. aut.

„On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia. Bo w Nim zostało stworzone wszystko, co w niebiosach, i co na ziemi, widzialne i niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie. I On jest Głową Ciała, Kościoła, On jest Początkiem, Pierworodnym z umarłych, aby On we wszystkim miał pierwszeństwo”.

Kolosan 1:15-18, Biblia NKJV tł. aut.

„Ja i Ojciec jedno jesteśmy”.

Ewangelia Jana 10:30, Biblia NKJV tł. aut.

„Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie»”.

Ewangelia Jana 14:6, Biblia NKJV tł. aut.

„Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś?» Kto Mnie widział, widział Ojca; dlaczego więc mówisz: Pokaż nam Ojca?

Ewangelia Jana 14:9, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym”.

List do Rzymian 6:23, Biblia NKJV tł. aut.

„Widzimy jednak Jezusa, który mało co został uczyniony mniejszym od aniołów, ukoronowanego chwałą i czcią za cierpienia śmierci, aby z łaski Bożej za wszystkich zakosztował śmierci”.

List do Hebrajczyków 2:9, Biblia NKJV tł. aut.

„Przekazałem wam bowiem najpierw to, co i ja otrzymałem: że Chrystus umarł za nasze grzechy, według Pism, i że został pogrzebany, i że zmartwychwstał trzeciego dnia, według Pism, i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, a potem ukazał się ponad pięciuset braciom naraz, z których większość żyje do dziś, niektórzy zaś zasnęli”.

1 List do Koryntian 15:3-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Ojciec bowiem nie sądzi nikogo, lecz cały sąd przekazał Synowi”,

Ewangelia Jana 5:22, Biblia NKJV tł. aut.

„Sedno zaś tego, co mówimy, jest następujące: mamy takiego arcykapłana, który zasiadł po prawicy tronu Majestatu w niebiosach, jako sługa świątyni i prawdziwego przybytku, który zbudował Pan, a nie człowiek”.

List do Hebrajczyków 8:1-2, Biblia NKJV tł. aut.

„Niech was ożywia to usposobienie, jakie było w Chrystusie Jezusie. On, istniejąc w postaci Bożej, nie upierał się przy tym, aby być równym Bogu, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi i stając się podobnym do ludzi. A okazawszy się z postawy człowiekiem, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się wszelkie kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych, i aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem – ku chwale Boga Ojca”.

List do Filipian 2:5-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga, wierzcie i we Mnie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele; gdyby było inaczej, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce. A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i zabiorę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli”.

Ewangelia Jana 14:1-3, Biblia NKJV tł. aut.

Duch Święty

„Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezkształtna i pusta, a ciemność panowała nad powierzchnią bezmiaru wód. Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód”.

Księga Rodzaju 1:1-2, Biblia NKJV tł. aut.

„Anioł odpowiedział i rzekł do niej: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego osłoni cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym”.

Ewangelia Łukasza 1:35, Biblia NKJV tł. aut.

„Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił, abym głosił dobrą nowinę ubogim, posłał Mnie, abym uzdrawiał skruszonych w sercu, abym głosił wolność jeńcom, a przejrzenie niewidomym, abym uciśnionych odsyłał wolnymi”.

Łukasza 4:18, Biblia NKJV tł. aut.

„Jak Bóg namaścił Jezusa z Nazaretu Duchem Świętym i mocą, który chodził, dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich opętanych przez diabła, bo Bóg był z Nim”.

Dzieje Apostolskie 10:38, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem proroctwo nigdy nie przychodziło z woli ludzkiej, lecz głosili je święci ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym”.

2 Piotra 1:21, Biblia NKJV tł. aut.

„Lecz my wszyscy, z odsłoniętą twarzą, wpatrując się jak w zwierciadle w chwałę Pana, zostajemy przemienieni w ten sam obraz, z chwały w chwałę, jakby za sprawą Ducha Pańskiego”.

2 List do Koryntian 3:18, Biblia NKJV tł. aut.

„Ale weźmiecie moc Ducha Świętego, gdy zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi”.

Dzieje Apostolskie 1:8, Biblia NKJV tł. aut.

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby pozostał z wami na wieki – Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo Go nie widzi i nie zna; wy Go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie”.

Ewangelia Jana 14:16-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie”.

Ewangelia Jana 15:26, Biblia NKJV tł. aut.

„Jednakże mówię wam prawdę. Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was; a jeśli odejdę, poślę Go do was. A gdy On przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie: o grzechu, bo nie wierzą we Mnie; o sprawiedliwości, bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie; o sądzie, bo władca tego świata zostanie osądzony. „Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Bo nie będzie mówił od siebie, ale cokolwiek usłyszy, powie, i oznajmi wam rzeczy przyszłe”.

Ewangelia Jana 16:7-13, Biblia NKJV tł. aut.

Bóg, nasz kochający Ojciec

„Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Bo nie posłał Bóg Syna swego na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat był przez Niego zbawiony”.

Ewangelia Jana 3:16-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Powinieneś wiedzieć w sercu swoim, że jak karci się syna swego, tak Pan, Bóg twój, karci ciebie”.

Księga Powtórzonego Prawa 8:5, Biblia NKJV tł. aut.

„Jak ojciec lituje się nad dziećmi, tak Pan lituje się nad tymi, którzy się Go boją”.

Psalm 103:13, Biblia NKJV tł. aut.

„Kiedy Izrael był dzieckiem, umiłowałem go i z Egiptu wezwałem syna mego. Jak ich nazywano, tak od nich odeszli; składali ofiary Baalom i palili kadzidło rzeźbionym posągom. Uczyłem Efraima chodzić, biorąc ich na ręce; Lecz oni nie wiedzieli, że ich uzdrowiłem. Przyciągnąłem ich delikatnymi sznurami, Więzami miłości, I byłem dla nich jak ci, którzy zdejmują jarzmo z ich szyi. Pochyliłem się i nakarmiłem ich. „Nie wróci do ziemi egipskiej; Lecz Asyryjczyk będzie jego królem, Ponieważ nie chcieli się nawrócić. A miecz pokroi jego miasta, Pożre jego okręgi, I zniszczy ich, Z powodu ich własnych rad. Mój lud uparcie odstępuje ode Mnie. Chociaż wzywają Najwyższego, Nikt Go nie wywyższa. „Jakże mogę cię porzucić, Efraimie? Jakże mogę cię wydać, Izraelu? Jak mogę cię uczynić podobnym do Admy? Jak mogę cię uczynić podobnym do Seboim? Moje serce kipi we Mnie, Moje współczucie jest poruszone. Nie wykonam zapalczywości Mojego gniewu, nie zniszczę ponownie Efraima. Bo Ja jestem Bogiem, a nie człowiekiem, Święty pośród ciebie; I nie przyjdę z przerażeniem. „Będą chodzić za Panem. Będzie ryczał jak lew. Gdy zaryczy, Jego synowie przyjdą z drżeniem od Zachodu, przyjdą z drżeniem jak ptak z Egiptu, jak gołąb z ziemi asyryjskiej. I pozwolę im mieszkać w ich domach” – mówi Pan.

Ozeasz 11:1-11, Biblia NKJV tł. aut.

Filip rzekł do Niego: „Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy”. Jezus mu odpowiedział: „Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie widział, widział Ojca. Jakże więc możesz mówić: «Pokaż nam Ojca»? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów, które do was mówię, nie mówię od siebie, ale Ojciec, który trwa we Mnie, dokonuje dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie; albo przynajmniej wierzcie Mi ze względu na same dzieła”.

Ewangelia Jana 14:8-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Ale ty, gdy się modlisz, wejdź do swojej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu; a Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie”. „(...) Bo Ojciec wasz wie, czego potrzebujecie, zanim Go poprosicie. Przyjrzyjcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani nie żną, ani nie zbierają do spichlerzy, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one? Bo o to wszystko zabiegają poganie. Ojciec wasz niebieski wie bowiem, że tego wszystkiego wam potrzeba”.

Ewangelia Mateusza 6:6,8,26,32, Biblia NKJV tł. aut.

„A to jest wola Tego, który Mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”. Nikt nie może przyjść do Mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

Ewangelia Jana 6:40,44, Biblia NKJV tł. aut.

Dlatego zginam kolana przed Ojcem naszego Pana Jezusa Chrystusa, od którego bierze nazwę wszelkie ojcostwo w niebie i na ziemi.

List do Efezjan 3:14-15, Biblia NKJV tł. aut.

Albowiem wszyscy, których Duch Boży prowadzi, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by znowu ulegać bojaźni, ale otrzymaliście Ducha przybrania za synów, w którym wołamy: „Abba, Ojcze”. Sam Duch daje świadectwo duchowi naszemu, że jesteśmy dziećmi Bożymi. A jeśli dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko wspólnie z Nim cierpimy, abyśmy też wspólnie zostali uwielbieni.

Rzymian 8:14-17, Biblia NKJV tł. aut.

„W owym dniu będziecie prosić w imię moje, i nie mówię wam, że Ja będę prosił Ojca za wami, bo sam Ojciec was miłuje, bo wyście Mnie umiłowali i uwierzyli, że wyszedłem od Boga”.

Ewangelia Jana 16:26-27, Biblia NKJV tł. aut.

„Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi. Dlatego świat nas nie zna, ponieważ nie znał Jego. Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest”.

1 List Jana 3:1-2, Biblia NKJV tł. aut.

Prawo Boże

„I mówił Bóg wszystkie te słowa, mówiąc: «Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał innych bogów przede Mną. Nie będziesz czynił sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, co jest na niebie w górze, i tego, co jest na ziemi w dole, i tego, co jest w wodach pod ziemią; nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył. Bo Ja, Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze nieprawość ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy Mnie nienawidzą, a okazuje miłosierdzie tysiącom tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają moich przykazań. Nie będziesz brał imienia Pana, Boga twego, nadaremno, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego, który bierze Jego imię nadaremno. Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, ale siódmy dzień jest szabatem Pana, Boga twego. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twoje bydło, ani obcy, który mieszka w twoich bramach. Bo w sześciu dniach Pan uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego pobłogosławił Pan dzień szabatu i poświęcił go. Czcij ojca swego i matkę swoją, aby długo trwały twoje dni na ziemi, którą Pan, Bóg twój, ci daje. Nie będziesz zabijał. Nie będziesz cudzołożył. Nie będziesz kradł. Nie będziesz mówił fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu. „Nie pożądaj domu bliźniego swego. Nie pożądaj żony bliźniego swego, ani jego sługi, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego”.

Wyjścia 20:1-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy rzekłem: «Oto przychodzę! W zwoju księgi napisano o mnie. Pragnę czynić Twoją wolę, Boże mój, a Prawo Twoje mieszka w moim sercu”.

Psalm 40:7-8, Biblia NKJV tł. aut.

„Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?” Jezus mu rzekł: „Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem”. To jest pierwsze i największe przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.

Ewangelia Mateusza 22:36-39, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli więc pilnie będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego, i będziesz wiernie przestrzegał wszystkich Jego przykazań, które ja ci dziś nakazuję, wywyższy cię Pan, Bóg twój, ponad wszystkie narody ziemi. I wszystkie te błogosławieństwa spłyną na ciebie i dotkną cię, jeśli będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego: «Błogosławiony będziesz w mieście, błogosławiony będziesz na polu. Błogosławiony będzie owoc twego łona, plon twej ziemi, przyrost twego bydła, przyrost twego bydła i potomstwo twoich trzód. „Błogosławiony będzie twój kosz i twoja dzieża. Błogosławiony będziesz, gdy wejdziesz, i błogosławiony będziesz, gdy wyjdziesz. Pan sprawi, że twoi wrogowie, którzy powstaną przeciwko tobie, zostaną pobici przed twoim obliczem; wyjdą przeciwko tobie jedną drogą, a uciekną przed tobą siedmioma drogami. Pan rozkaże, aby błogosławieństwo było z tobą w twoich spichlerzach i we wszystkim, do czego przyłożysz rękę, i będzie ci błogosławił w ziemi, którą ci daje Pan, Bóg twój. „Pan ustanowi cię ludem świętym dla Siebie, tak jak ci poprzysiągł, jeśli będziesz przestrzegał przykazań Pana, Boga twego, i będziesz chodził Jego drogami. Wtedy wszystkie narody ziemi zobaczą, że jesteś nazwany imieniem Pana, i będą się ciebie lękać. A Pan obdarzy cię obfitością dóbr w owocach twego łona, w przychówku twego bydła i w plonach twojej roli, w ziemi, którą Pan poprzysiągł twoim ojcom, że ci da. Otworzy ci Pan swój dobry skarb, niebiosa, aby dać deszcz twojej ziemi w swoim czasie i aby błogosławić wszelkiemu dziełu twoich rąk. Będziesz pożyczał wielu narodom, ale sam nie będziesz pożyczał. I uczyni cię Pan głową, a nie ogonem; będziesz tylko na górze, a nie na dole, jeśli będziesz słuchał przykazań Pana, Boga twego, które ja ci dziś nakazuję, i będziesz ich pilnie przestrzegał. Nie zboczysz więc od żadnego ze słów, które ja ci dziś nakazuję, ani na prawo, ani na lewo, iść za innymi bogami, aby im służyć.

Powtórzonego Prawa 28:1-14, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie mniemajcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z Prawa, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i nauczałby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w Królestwie Niebieskim; a kto by wypełniał i nauczał, ten będzie wielki w Królestwie Niebieskim. Bo powiadam wam: Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż sprawiedliwość uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego”.

Ewangelia Mateusza 5:17-20, Biblia NKJV tł. aut.

Ponieważ ganiąc ich, mówi: „Oto nadchodzą dni, mówi Pan, kiedy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ująłem ich za rękę, aby wyprowadzić ich z ziemi egipskiej. Ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu, a Ja ich zaniedbałem, mówi Pan. Takie bowiem jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po owych dniach, mówi Pan: Prawa moje włożę w ich umysły i na sercach ich wypiszę je, i będę im Bogiem, a oni będą ludem moim”.

List do Hebrajczyków 8:8-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was trwać będą, proście, o cokolwiek chcecie, a stanie się wam. Przez to uwielbiony będzie Ojciec mój, że obfity owoc przyniesiecie i będziecie moimi uczniami. Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja Umiłowałem was; trwajcie w miłości mojej. Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowywałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości.

Ewangelia Jana 15:7-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił. Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował, abyśmy w nich chodzili”.

List do Efezjan 2:8-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Na tym bowiem polega miłość ku Bogu, że się przestrzega Jego przykazań. A przykazania Jego nie są uciążliwe. '

1 Jana 5:3, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem czego Prawo nie mogło dokonać, ponieważ było słabe z powodu ciała, tego dokonał Bóg przez posłanie Syna swego w postaci grzesznego ciała, z powodu grzechu: potępił grzech w ciele, aby słuszne żądanie Prawa wypełniło się w nas, którzy nie według ciała postępujemy, lecz według Ducha.

Rzymian 8:3-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Nakazy Pana są prawe, radują serce; przykazanie Pana jest czyste, oświeca oczy; bojaźń Pańska jest czysta, trwa na wieki; wyroki Pana są prawdziwe i sprawiedliwe. Są one bardziej pożądane niż złoto, nawet najszczersze złoto; Słodsze też niż miód i plaster miodu. Przez nie Twój sługa jest ostrzegany, a w przestrzeganiu ich jest wielka nagroda. Któż może zrozumieć swoje błędy? Oczyść mnie od ukrytych błędów. Zachowaj też swojego sługę od zuchwałych grzechów; niech nie panują nade mną.” Wtedy będę nieskalany i wolny od wielkiego grzechu. Niech słowa moich ust i myśli mego serca znajdą u Ciebie upodobanie, Panie, moja Mocy i mój Odkupicielu.

Psalm 19:8-14, Biblia NKJV tł. aut.

Ewangelia (Dobra Nowina)

„I wybuchła wojna w niebie: Michał i jego aniołowie walczyli ze smokiem; i walczył smok i jego aniołowie, ale nie przemógł, i już nie było dla nich miejsca w niebie. I strącony został wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, który zwodzi cały świat; strącony został na ziemię, a z nim strąceni zostali jego aniołowie”.

Objawienie 12:7-9, Biblia NKJV tł. aut.

„Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością”.

1 Jana 4:8, Biblia NKJV tł. aut.

„A wąż był chytrzejszy niż wszystkie dzikie zwierzęta, które Pan Bóg stworzył. I rzekł do niewiasty: «Czyż Bóg rzeczywiście powiedział: Nie ze wszystkich drzew ogrodu wolno wam jeść?»” A kobieta rzekła do węża: „Owoce z drzew ogrodu możemy jeść, ale o owocach drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie wolno wam jeść ani go dotykać, abyście nie umarli”. Wtedy wąż rzekł do kobiety: „Na pewno nie umrzecie. Bóg bowiem wie, że gdy tylko zjecie z niego, otworzą się wam oczy i będziecie jak Bóg, znający dobro i zło”. A gdy kobieta spostrzegła, że ​​drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że ​​jest miłe dla oczu i pożądane dla zdobycia mądrości, zerwała z niego owoc i jadła. Dała też swemu mężowi, który był z nią, a on jadł. Wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc liście figowe i zrobili sobie przepaski.

Księga Rodzaju 3:1-7, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego słowa.

1 Jana 1:8,10, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym”.

Rzymian 6:23, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”.

Ewangelia Jana 3:16, Biblia NKJV tł. aut.

„On nasze choroby nosił, nasze boleści nosił, a my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony. Lecz On był zraniony za nasze występki, starty za nasze winy. Ukarany został dla naszego zbawienia, a Jego ranami jesteśmy uzdrowieni. Wszyscyśmy zbłądzili jak owce, Każdy z nas zboczył na swoją drogę, a Pan dotknął Go winą nas wszystkich.

Izajasz 53:4-6, Biblia NKJV tł. aut.

Gdy się więc zebrali, zapytał ich Piłat: „Którego chcecie, żebym wam uwolnił: Barabasza czy Jezusa, zwanego Mesjaszem?” Wiedział bowiem, że wydali Go z zawiści. A gdy on odbywał sąd, żona Jego posłała do Niego z ostrzeżeniem: „Nie miej nic do czynienia z tym Sprawiedliwym, bo dziś wiele wycierpiałam we śnie z Jego powodu”. Lecz arcykapłani i starsi namówili tłumy, żeby prosiły o Barabasza, a skazały Jezusa na śmierć. Namiestnik zapytał ich: „Którego z tych dwóch chcecie, żebym wam uwolnił?” Odpowiedzieli: „Barabasza!” Rzekł do nich Piłat: „Cóż więc mam uczynić z Jezusem, którego nazywają Mesjaszem?” Zawołali wszyscy: „Na krzyż z Nim!” Namiestnik rzekł: „Cóż właściwie złego uczynił?” Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli: „Na krzyż z Nim!” Gdy Piłat spostrzegł, że nic nie osiągnie, a wzburzenie raczej wzrasta, wziął wodę i umył ręce przed tłumem, mówiąc: „Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. Wasza to rzecz”. A cały lud odpowiedział: „Krew Jego na nas i na dzieci nasze”. Wówczas uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie. Wtedy żołnierze namiestnika zaprowadzili Jezusa do pretorium i zgromadzili wokół Niego całą kohortę. Zdjęli z Niego szaty i nałożyli na Niego płaszcz szkarłatny. Uplótłszy wieniec z ciernia, włożyli Mu go na głowę i dali Mu trzcinę do prawej ręki. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, mówiąc: „Witaj, Królu Żydowski!”. Potem pluli na Niego, brali trzcinę i bili Go po głowie. A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego płaszcz, włożyli na Niego własne Jego szaty i odprowadzili Go na ukrzyżowanie. A gdy wyszli, spotkali człowieka z Cyreny, imieniem Szymon. Tego przymusili, aby niósł krzyż Jego. Gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to znaczy Miejscem Czaszki, dali Mu pić kwaśne wino zmieszane z żółcią. Lecz skosztował, ale nie chciał pić. Ukrzyżowali Go i rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając losy, aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka: „Rozdzielili między siebie moje szaty, a o moją suknię los rzucali”. I siedząc, tam Go strzegli. I umieścili nad głową Jego napis z oskarżeniem Niego: „To jest Jezus, Król Żydowski”. Wtedy ukrzyżowano z Nim dwóch łotrów, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie. Ci zaś, którzy przechodzili obok, bluźnili Mu, potrząsając głowami i mówiąc: „Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, wybaw sam siebie! Jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź z krzyża”. Podobnie i arcykapłani, drwiąc z uczonymi w Piśmie i starszymi, mówili: „Innych wybawiał, siebie samego nie może wybawić. Jeśli jest królem Izraela, niech teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego. Zaufał Bogu; niech Go teraz wybawi, jeśli Go chce. Przecież powiedział: «Jestem Synem Bożym»”. Tak samo urągali Mu również złoczyńcy, którzy byli z Nim ukrzyżowani. A od godziny szóstej aż do dziewiątej ciemność zaległa całą ziemię. Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: „Eli, Eli, lema sabachthani?”, to znaczy: „Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?” Niektórzy ze stojących tam, słysząc to, mówili: „On Eliasza woła!”. Zaraz też jeden z nich pobiegł i wziąwszy gąbkę, napełnił ją octem, włożył na trzcinę i dawał Mu pić. Pozostali rzekli: „Zostawcie Go! Zobaczymy, czy Eliasz przyjdzie, aby Go wybawić”. A Jezus znowu zawołał donośnym głosem i oddał ducha. A oto zasłona świątyni rozdarła się na dwoje, z góry na dół; ziemia zadrżała, skały popękały, a groby się otworzyły. I wiele ciał świętych, którzy zasnęli, powstało. I wyszedłszy z grobów po Jego zmartwychwstaniu, weszli do Miasta Świętego i ukazali się wielu. Setnik więc i ci, którzy z nim byli i strzegli Jezusa, widząc trzęsienie ziemi i to, co się działo, zlękli się bardzo i mówili: „Zaprawdę, Ten był Synem Bożym!”.

Ewangelia Mateusza 27:17-54, Biblia NKJV tł. aut.

„Po szabacie, o świcie pierwszego dnia tygodnia, Maria Magdalena i druga Maria przyszły obejrzeć grób. A oto nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi. Albowiem anioł Pański zstąpił z nieba i podszedłszy, odsunął kamień od wejścia i usiadł na nim. Oblicze jego było jak błyskawica, a szaty jego białe jak śnieg. Strażnicy zaś zadrżeli ze strachu przed nim i stali się jak umarli. Lecz anioł odpowiedział i rzekł do niewiast: «Nie bójcie się! Bo wiem, że szukacie Jezusa ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział. Chodźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał Pan. A idźcie szybko i powiedzcie Jego uczniom, że zmartwychwstał i rzeczywiście idzie przed wami do Galilei; tam Go ujrzycie. Oto wam powiedziałem». Wyszły więc szybko od grobu z bojaźnią i wielką radością i biegły oznajmić to Jego uczniom. A gdy poszli oznajmić to Jego uczniom, oto Jezus wyszedł im naprzeciw i rzekł: „Radujcie się!”. Podeszli więc, objęli Go za nogi i oddali Mu pokłon. Wtedy Jezus rzekł do nich: „Nie bójcie się. Idźcie i powiedzcie moim braciom, aby poszli do Galilei, tam Mnie zobaczą”.

Ewangelia Mateusza 28:1-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Gdy to powiedział, a oni stali, uniósł się w górę i obłok zabrał Go im z oczu. A gdy tak wpatrywali się w niebo, gdy On wstępował, oto stanęli przy nich dwaj mężowie w białych szatach i rzekli: „Mężowie galilejscy, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, który został od was wzięty w górę do nieba, tak samo przyjdzie, jak Go widzieliście wstępującego do nieba”.

Dzieje Apostolskie 1:9-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy, aby nam odpuścić grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości”.

1 List Jana 1:9, Biblia NKJV tł. aut.

„Wiedząc, że człowiek nie jest usprawiedliwiony z uczynków Prawa, lecz tylko przez wiarę w Jezusa Chrystusa, i my uwierzyliśmy w Chrystusa Jezusa, abyśmy zostali usprawiedliwieni z wiary w Chrystusa, a nie z uczynków Prawa. Albowiem z uczynków Prawa żaden człowiek nie będzie usprawiedliwiony”.

Galacjan 2:16, Biblia NKJV tł. aut.

(…) „Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w ewangelię”.

Mk 1:15, Biblia NKJV tł. aut.

„Wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a są usprawiedliwieni darmo, z łaski Jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie”.

Rzymian 3:23-24, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg wskrzesił Go z martwych, będziesz zbawiony. Sercem bowiem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu”.

Rzymian 10:9-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie. W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce. A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i zabiorę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli”.

Ewangelia Jana 14:1-3, Biblia NKJV tł. aut.

„I ujrzałem nowe niebo i nową ziemię, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma. Potem ja, Jan, ujrzałem miasto święte, Nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica zdobna dla swego męża. I usłyszałem donośny głos z nieba mówiący: «Oto przybytek Boga z ludźmi i będzie mieszkał z nimi, a oni będą Jego ludem, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem. I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i będą ludem Jego, a On będzie z nimi i będzie ich Bogiem. I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i będą ludem Jego, i będą ludem Jego, a On będzie z nimi, ich Bogiem. I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i będą ludem Jego ... Nie będzie już śmierci, ani smutku, ani krzyku, ani bólu, bo pierwsze rzeczy przeminęły”. Wtedy Zasiadający na tronie rzekł: „Oto czynię wszystko nowe”. I rzekł do mnie: „Napisz, bo słowa te są prawdziwe i wiarygodne”.

Objawienie 21:1-5, Biblia NKJV tł. aut.

„A takie jest świadectwo: że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w Jego Synu. Kto ma Syna, ma życie; kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia. To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne, i abyście nadal wierzyli w imię Syna Bożego”.

1 Jana 5:11-13, Biblia NKJV tł. aut.

Łaska

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym”.

List do Rzymian 6:23 Biblia NKJV tł. aut.

„Wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a dostępują usprawiedliwienia darmo, z łaski Jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie. Jego to Bóg ustanowił ofiarą przebłagalną przez krew swoją, przez wiarę, aby okazać sprawiedliwość swoją, gdyż w cierpliwości swojej odpuścił grzechy popełnione przedtem, aby okazać w obecnym czasie sprawiedliwość swoją, aby On sam był sprawiedliwy i usprawiedliwiał tego, który wierzy w Jezusa”.

List do Rzymian 3:23-26 Biblia NKJV tł. aut.

„Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar, nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił. Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował, abyśmy w nich chodzili”.

List do Efezjan 2:8-10 Biblia NKJV tł. aut.

„Usprawiedliwieni więc z wiary, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa”.

List do Rzymian 5:1 Biblia NKJV tł. aut.

Wielka Wojna pomiędzy Bogiem a Szatanem (znanym również jako smok/lucyfer/wąż/król Tyru)

„I wybuchła wojna w niebie: Michał i jego aniołowie walczyli ze smokiem; i smok i jego aniołowie walczyli, ale nie przemogli i nie było już dla nich miejsca w niebie. I został strącony wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, który zwodzi cały świat; został strącony na ziemię, a z nim zostali strąceni jego aniołowie”.

Objawienie 12:7-9, Biblia NKJV tł. aut.

„Jakże spadłeś z nieba, Lucyferze, synu jutrzenki! Jakże powalony jesteś na ziemię, ty, który osłabiłeś narody! Bo mówiłeś w swoim sercu: Wstąpię na niebiosa, wyniosę swój tron ​​ponad gwiazdy Boże, zasiądę na górze zgromadzenia, na krańcach północy, wstąpię ponad szczyty obłoków, zrównam się z Najwyższym”.

Izajasz 14:12-14, Biblia NKJV tł. aut.

„Synu człowieczy, zanuć pieśń żałobną nad królem Tyru i powiedz mu: Tak mówi Pan Bóg: Byłeś pieczęcią doskonałości, pełen mądrości i nieskazitelnego piękna. Byłeś w Edenie, ogrodzie Bożym; wszelki drogi kamień był twoim okryciem: sardyt, topaz i diament, beryl, onyks i jaspis, Szafir, turkus i szmaragd ze złotem. Kunszt twoich tamburynów i piszczałek Został przygotowany dla ciebie w dniu, w którym zostałeś stworzony. „Byłeś namaszczonym cherubinem, który zakrywa; Ja cię ustanowiłem; Byłeś na świętej górze Boga; Chodziłeś tam i z powrotem pośród ognistych kamieni. Byłeś doskonały w swoich drogach od dnia, w którym zostałeś stworzony, Aż nieprawość została w tobie znaleziona. „Przez obfitość twojego handlu zostałeś wypełniony gwałtem wewnątrz, I zgrzeszyłeś; Dlatego wyrzuciłem cię jak rzecz sprofanowaną Z góry Boga; I zniszczyłem cię, o cherubie zakrywający, Spośród ognistych kamieni. „Serce twoje było wyniosłe z powodu twojej piękności; Zniszczyłeś swoją mądrość dla swojej świetności; Rzuciłem cię na ziemię, położyłem cię przed królami, Aby mogli na ciebie patrzeć. „Zbezcześciliście wasze świątynie mnóstwem waszych nieprawości, niegodziwością waszego handlu. Dlatego przywiodłem ogień spośród was, strawił was i obróciłem was w popiół na ziemi na oczach wszystkich, którzy was widzieli”.

Ezechiela 28:12-18, Biblia NKJV tł. aut.

„A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta polne, które Pan Bóg stworzył. I rzekł do niewiasty: «Czyż Bóg rzeczywiście powiedział: Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew ogrodu?» Niewiasta odpowiedziała wężowi: «Możemy jeść owoce z drzew ogrodu, ale o owocach drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie jedzcie go ani go dotykajcie, abyście nie pomarli.» Wtedy wąż rzekł do niewiasty: «Na pewno nie umrzecie. '

Księga Rodzaju 3:1-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem gniew Boży objawia się z nieba przeciwko wszelkiej bezbożności i niesprawiedliwości ludzi, którzy prawdę tłumią w niesprawiedliwości. Bo to, co można wiedzieć o Bogu, jest wśród nich jawne, gdyż Bóg im to objawił. Albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty – Jego wiekuista moc i Bóstwo – są wyraźnie widoczne dla umysłu przez to, co zostało stworzone, tak że nie mają wymówki, ponieważ, choć poznali Boga, nie oddali Mu czci jako Bogu ani nie złożyli Mu dziękczynienia, lecz znikczemnieli w swoich myślach, a ich bezrozumne serce pogrążyło się w ciemności. '

Rzymian 1:18-21, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć rozprzestrzeniła się na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli…” (Albowiem do Prawa grzech był na świecie, ale grzechu się nie poczytuje, gdy nie ma Prawa. Niemniej jednak śmierć panowała od Adama do Mojżesza nawet nad tymi, którzy nie zgrzeszyli na podobieństwo przestępstwa Adama, który jest typem Tego, który miał przyjść. Lecz nie tak samo ma się sprawa z darem łaski z przestępstwem. Bo jeśli przez przestępstwo jednego człowieka umarło wielu, to o ileż obficiej spłynęła na wielu łaska Boża i dar przez łaskę jednego Człowieka, Jezusa Chrystusa. I nie tak samo ma się sprawa z darem łaski, który przyszedł przez jednego, który zgrzeszył. Albowiem sąd, który przyszedł z jednego przestępstwa, przyniósł potępienie, ale dar, który przyszedł z wielu przestępstw, przyniósł usprawiedliwienie. Bo jeśli przez przestępstwo jednego człowieka śmierć zapanowała przez jednego, o ileż bardziej nad tymi, którzy otrzymują obfitość łaski i (z daru sprawiedliwości będzie królować w życiu przez Jednego, Jezusa Chrystusa.)'

Rzymian 5:12-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia synów Bożych. Stworzenie bowiem zostało poddane marności – nie z własnej woli, ale ze względu na Tego, który je poddał – w nadziei. Bo i ono zostanie wyzwolone z niewoli skażenia ku chwalebnej wolności dzieci Bożych. Wiemy bowiem, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia”.

Rzymian 8:19-22, Biblia NKJV tł. aut.

„Przez które ówczesny świat zginął, zalany wodą. Lecz teraz niebiosa i ziemia, które są zachowane tym samym słowem, są zachowane dla ognia na dzień sądu i zagłady bezbożnych ludzi”.

2 Piotra 3:6-7, Biblia NKJV tł. aut.

„Myślę bowiem, że Bóg nas, apostołów, na koniec wyznaczył jako ludzi skazanych na śmierć. Staliśmy się bowiem widowiskiem dla świata, dla aniołów i dla ludzi”.

1 Koryntian 4:9, Biblia NKJV tł. aut.

„Do któregoż z aniołów kiedykolwiek powiedział: «Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich wrogów jako podnóżek twoich stóp»? Czyż nie są oni wszyscy duchami służebnymi, posłanymi do służby tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie?”

Hbr 1:13-14, Biblia NKJV tł. aut.

„A Bóg pokoju wkrótce zetrze szatana pod waszymi stopami. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z wami. Amen”.

Rzymian 16:20, Biblia NKJV tł. aut.

„Diabła, który ich zwodził, wrzucono do jeziora ognia i siarki (...)”

Objawienie 20:10, Biblia NKJV tł. aut.

„I ujrzałem nowe niebo i nową ziemię, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma. Potem ja, Jan, ujrzałem miasto święte, Nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica przyozdobiona dla swego męża. I usłyszałem donośny głos z nieba mówiący: «Oto przybytek Boga z ludźmi i będzie mieszkał z nimi, a oni będą Jego ludem, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem. I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i śmierci już odtąd nie będzie, ani smutku, ani krzyku, ani bólu już odtąd nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły». Wtedy Zasiadający na tronie rzekł: «Oto czynię wszystko nowe». I rzekł do mnie: „Napisz, bo słowa te są prawdziwe i wiarygodne”.

Objawienie 21:1-5, Biblia NKJV tł. aut.

Chciwość

„Kto chciwy zysku, burzy swój dom, lecz kto nienawidzi łapówek, będzie żył”.

Księga Przysłów 15:27, Biblia NKJV tł. aut.

„Lecz ci, którzy pragną być bogaci, wpadają w pokuszenie i w sidła, i w liczne bezsensowne i szkodliwe pożądliwości, które pogrążają ludzi w zgubę i zatracenie. Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest miłość pieniędzy. Niektórzy, ulegając chciwości, zbłądzili od wiary i uwikłali się w wiele cierpień”.

1 Tymoteusza 6:9-10, Biblia NKJV tł. aut.

„I rzekł do nich: Uważajcie i strzeżcie się chciwości, bo nie od obfitości dóbr zależy czyjeś życie”.

Łukasza 12:15, Biblia NKJV tł. aut.

„Zadajcie więc śmierć temu, co w waszych członkach jest ziemskiego: rozpuście, nieczystości, namiętności, złej żądzy i chciwości, która jest bałwochwalstwem”.

Kolosan 3:5, Biblia NKJV tł. aut.

„Niech wasze postępowanie będzie wolne od chciwości; zadowalajcie się tym, co macie. Sam bowiem powiedział: Nie opuszczę cię ani nie pozostawię”.

Hebrajczyków 13:5, Biblia NKJV tł. aut.

„Kto miłuje srebro, nie nasyci się srebrem; ani kto miłuje dostatek, nie nasyci się dostatkiem. To również jest marnością”.

Księga Koheleta 5:10, Biblia NKJV tł. aut.

Halloween

„Nie będziecie jedli niczego z krwią, nie będziecie uprawiali wróżbiarstwa ani przepowiadania przyszłości”.

Księga Kapłańska 19:26, Biblia NKJV tł. aut.

„Niech nie znajdzie się wśród was nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub swą córkę, uprawiał wróżby, gusła, przepowiadał przyszłość, czarował, uprawiał zaklęcia, wywoływał duchy, wieszczył i wzywał zmarłych. Każdy bowiem, kto to czyni, jest obrzydliwością dla Pana i z powodu tych obrzydliwości Pan, Bóg wasz, wypędza ich przed wami”.

Księga Powtórzonego Prawa 18:10-12, Biblia NKJV tł. aut.

„A gdy wam powiedzą: «Szukajcie wywoływaczy duchów i wróżbitów, którzy szepczą i mruczą», czyż lud nie powinien szukać swego Boga? Czyż powinien szukać zmarłych dla dobra żywych? '

Izajasz 8:19, Biblia NKJV tł. aut.

'Mężczyzna lub kobieta, który będzie wywoływał duchy albo będzie wróżył, poniesie śmierć; (...) krew ich spadnie na nich.''

Księga Kapłańska 20:27, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo żyjący wiedzą, że umrą, a umarli niczego nie wiedzą i nie mają już żadnej zapłaty, bo pamięć o nich poszła w zapomnienie. Ich miłość, ich nienawiść i ich zazdrość już zniknęły; nigdy więcej nie będą mieli udziału w niczym, co się dzieje pod słońcem”.

Księga Koheleta 9:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

Nienawiść

„Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest zabójcą, a wiecie, że żaden zabójca nie nosi w sobie życia wiecznego”.

1 Jana 3:15, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli ktoś mówi: «Miłuję Boga», a nienawidzi swego brata, jest kłamcą. Albowiem kto nie miłuje swego brata, którego widzi, jakże może miłować Boga, którego nie widzi?” '

1 Jana 4:20, Biblia NKJV tł. aut.

„Słyszeliście, że powiedziano: Będziesz miłował swego bliźniego, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził”. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół, błogosławcie tym, którzy was przeklinają, dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą, i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebie; bo On sprawia, że ​​słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Bo jeśli miłujecie tych, którzy was miłują, jakąż macie nagrodę? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swoich braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i celnicy tego nie czynią? Bądźcie więc doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski”.

Ewangelia Mateusza 5:43-48, Biblia NKJV tł. aut.

„Nienawiść wznieca spory, lecz miłość zakrywa wszystkie grzechy”.

Przysłów 10:12, Biblia NKJV tł. aut.

„Miłość niech będzie bez obłudy! Miejcie wstręt do zła, lgnijcie do dobra!”

Rzymian 12:9, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie będziesz nienawidził brata swego w sercu swoim. (...)”

Księga Kapłańska 19:17, Biblia NKJV tł. aut.

„Wy, którzy miłujecie Pana, miejcie w nienawiści zło! On strzeże dusz swoich świętych, wyrywa ich z ręki grzeszników”.

Psalmy 97:10, Biblia NKJV tł. aut.

Szczęśliwa Rodzina

„I rzekł Pan Bóg: «Niedobrze, żeby mężczyzna był sam; uczynię mu pomoc podobną do niego». Ukształtował Pan Bóg z ziemi wszelkie zwierzęta polne i wszelkie ptaki niebieskie i przyprowadził je do Adama, aby zobaczyć, jak je nazwie. I jak Adam nazwał każdą istotę żywą, to była jej nazwa. I Adam nadał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom niebieskim i wszelkiemu zwierzęciu polnemu. Lecz dla Adama nie znaleziono pomocy podobnej do niego. Wtedy Pan Bóg zesłał głęboki sen na Adama, i zasnął; i wyjął jedno z jego żeber, i zapełnił ciało na jego miejscu. Wtedy Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, uczynił kobietę i przyprowadził ją do mężczyzny. I rzekł Adam: «To jest kość z moich kości i ciało z mego ciała; będzie się zwała kobietą, bo została wzięta z mężczyzny». Dlatego mężczyzna opuści ojca swego i matkę swoją, a złączy się ze swoją żoną, i staną się jednym ciałem.

Rdz 2,18-24 Biblia NKJV tł. aut.

„Nie wiążcie się nierówno z niewierzącymi. Cóż bowiem wspólnego ma sprawiedliwość z nieprawością? I cóż wspólnego ma światło z ciemnością? I jakiż układ między świątynią Boga a bożkami? Wy bowiem jesteście świątynią Boga żywego, jak powiedział Bóg: «Zamieszkam w nich i będę się przechadzał pośród nich, będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem».

2 Koryntian 6,14-16, Biblia NKJV tł. aut.

„Bądźcie sobie wzajemnie poddani w bojaźni Bożej. Żony, bądźcie poddane mężom swoim, jak Panu. Bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus Głową Kościoła, a On jest Zbawicielem Ciała. A zatem jak Kościół jest poddany Chrystusowi, tak i żony swoim mężom we wszystkim. Mężowie, miłujcie żony swoje, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą w Słowie, aby sam sobie przedstawił Kościół chwalebny, nie mający skazy lub zmarszczki, lub czegoś podobnego, ale aby był święty i niepokalany. Mężowie powinni więc miłować swoje żony, jak własne ciała; kto miłuje swoją żonę, miłuje siebie samego. Przecież nigdy nikt nie miał w nienawiści własnego ciała, lecz je żywi i pielęgnuje, jak i Pan Kościół. Jesteśmy bowiem członkami Jego ciała, z Jego ciała i z Jego kości. Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a połączy się ze swoją żoną, i będą dwoje jednym ciałem. Tajemnica to wielka, ale ja mówię o Chrystusie i o Kościele. Niemniej jednak niech każdy z was tak miłuje swoją żonę jak siebie samego, a żona niech się troszczy o męża.

Efezjan 5:21-33, Biblia NKJV tł. aut.

„Powiedziano też: «Kto oddala swoją żonę, niech jej da list rozwodowy». A Ja wam powiadam, że każdy, kto oddala swoją żonę z jakiegokolwiek powodu, poza nierządem, naraża ją na cudzołóstwo; a kto poślubia oddaloną, popełnia cudzołóstwo”.

Ewangelia Mateusza 5:31-32, Biblia NKJV tł. aut.

„Powiedział im więc: «Kto oddala swoją żonę, a poślubia inną, popełnia cudzołóstwo względem niej. I jeśli kobieta oddala swojego męża, a poślubia innego, popełnia cudzołóstwo»”.

Ewangelia Marka 10:11-12, Biblia NKJV tł. aut.

„Tym zaś, którzy żyją w związkach małżeńskich, nakazuję, nie ja, lecz Pan: Żona niech nie odchodzi od męża. A jeśliby nawet odeszła, niech pozostanie niezamężna albo niech się pojedna z mężem. Mąż też nie powinien oddalać żony”.

1 List do Koryntian 7:10-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Czcij ojca swego i matkę swoją, aby długo trwały twoje dni na ziemi, którą Pan, Bóg twój, ci daje”.

Wyjścia 20:12, Biblia NKJV tł. aut.

„Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom swoim w Panu, bo to jest sprawiedliwe. Czcij ojca swego i matkę swoją”, to jest pierwsze przykazanie z obietnicą: „Aby ci się dobrze działo i abyś długo żył na ziemi”. A wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu dzieci swoich, lecz wychowujcie je w karności i napomnieniu Pańskim”.

List do Efezjan 6:1-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Wychowuj chłopca odpowiednio do drogi, którą ma iść, a nie zejdzie z niej nawet w starości”.

Przypowieści Salomona 22:6, Biblia NKJV tł. aut.

Zdrowie

„Jeśli pilnie słuchać będziesz głosu Pana, Boga twego, i będziesz czynił to, co prawe w Jego oczach, i będziesz słuchał Jego przykazań, i będziesz przestrzegał wszystkich Jego ustaw, to żadnej choroby, którą zesłałem na Egipcjan, nie dotknę na ciebie. Bo Ja jestem Pan, który cię uzdrawia”.

Wyjścia 15:26, Biblia NKJV tł. aut.

„Proszę was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała wasze na ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu, bo to jest rozumna służba wasza”.

Rzymian 12:1, Biblia NKJV tł. aut.

„Sam Bóg pokoju niech was w zupełności uświęci, a cały wasz duch, dusza i ciało niech będą zachowane bez nagany na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa”.

1 Tesaloniczan 5:23, Biblia NKJV tł. aut.

„Umiłowani, modlę się, aby ci się we wszystkim dobrze działo i abyś był zdrowy, tak jak dobrze się dzieje duszy twojej. '

III Jana 1:2, Biblia NKJV tł. aut.

Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was, którego macie od Boga, i że nie należycie do samych siebie? Za wielką bowiem cenę zostaliście kupieni. Chwalcie więc Boga w ciele waszym i w duchu waszym, które są Boże.

1 Koryntian 6:19-20, Biblia NKJV tł. aut.

Zaufaj Panu z całego serca swego i nie polegaj na własnym rozumie; na wszystkich drogach swoich zwracaj się do Niego, a On prostować będzie twoje ścieżki. Nie bądź mądry we własnych oczach; bój się Pana i unikaj zła! To wyjdzie na zdrowie ciału twemu i pokrzepi twoje kości.

Przypowieści Salomona 3:5-8, Biblia NKJV tł. aut.

Synu mój, zwróć uwagę na moje słowa, nakłoń ucha ku moim słowom. Nie spuszczaj ich z oczu, zachowaj je w głębi serca. Bo są życiem dla tych, którzy je znajdują, i lekarstwem dla całego ich ciała. Strzeż swego serca z całą pilnością, bo z niego tryska źródło życia.

Księga Przysłów 4:20-23, Biblia NKJV tł. aut.

„Miłe słowa są jak plaster miodu, słodyczą dla duszy i lekarstwem dla kości”.

Księga Przysłów 16:24, Biblia NKJV tł. aut.

„Jezus więc poszedł z nim, a wielki tłum szedł za Nim i napierał na Niego. A pewna kobieta od dwunastu lat cierpiała na upływ krwi i wiele wycierpiała od wielu lekarzy. Wydała wszystko, co miała, a nic jej nie pomogło, wręcz przeciwnie, było jej gorzej. Usłyszawszy o Jezusie, podeszła od tyłu w tłumie i dotknęła Jego szaty. Mówiła bowiem: „Gdybym tylko dotknęła Jego szaty, będę zdrowa”. Natychmiast wyschło jej źródło krwi i poczuła w ciele, że jest uzdrowiona z dolegliwości. A Jezus natychmiast uświadomił sobie, że moc wyszła z Niego, odwrócił się w tłumie i zapytał: „Kto dotknął moich szat?”. Lecz uczniowie Jego rzekli do Niego: „Widzisz, że tłum zewsząd Cię ściska, a pytasz: Kto się Mnie dotknął?”. On zaś rozejrzał się, aby ujrzeć tę, która to uczyniła. Kobieta zaś, zlękła się i drżąc, wiedząc, co się z nią stało, podeszła, upadła przed Nim i wyznała Mu całą prawdę. A On rzekł do niej: „Córko, twoja wiara cię uzdrowiła, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swej dolegliwości”.

Ewangelia Marka 5:24-34, Biblia NKJV tł. aut.

„Potem Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. '

Ewangelia Mateusza 9:35, Biblia NKJV tł. aut.

'I przywołał dwunastu swoich uczniów i dał im władzę nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszelkie choroby i wszelkie słabości. Tych dwunastu wysłał Jezus, dając im takie polecenie: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec zaginionych z domu Izraela. A idąc, głoście: «Przybliżyło się królestwo niebieskie». Uzdrawiajcie chorych, oczyszczajcie trędowatych, wskrzeszajcie umarłych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie.'

Ewangelia Mateusza 10:1,5-8, Biblia NKJV tł. aut.

Niebo

„Lecz my, według Jego obietnicy, oczekujemy nowych niebios i nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość”.

2 Piotra 3:13, Biblia NKJV tł. aut.

„Rozraduje się z nich pustynia i pustynia, a pustynia rozraduje się i zakwitnie jak róża; obficie zakwitnie i rozraduje się, z radością i śpiewem. Chwała Libanu będzie mu dana, wspaniałość Karmelu i Saronu. Ujrzą chwałę Pana, wspaniałość naszego Boga. Pokrzepcie ręce osłabłe, a kolana omdlałe umocnijcie. Mówcie do tych, którzy boją się w sercu: «Bądźcie mocni, nie bójcie się! Oto wasz Bóg przyjdzie z pomstą, z odpłatą Bożą; przyjdzie i was zbawi». Wtedy otworzą się oczy ślepych, a uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń, a język niemych zaśpieje. Bo wody wytrysną na pustyni, I strumienie na stepie. Spieczona ziemia stanie się jeziorem, A spragniona ziemia źródłami wód; W siedlisku szakali, gdzie każdy leży, Będzie trawa z trzciną i sitowiem. Będzie tam droga i gościniec, I będzie nazwana Drogą Świętości. Nieczysty nie przejdzie nią, Ale będzie dla innych. Kto idzie tą drogą, choćby głupi, Nie zbłądzi. Nie będzie tam lwa, Ani żaden drapieżny zwierz nie wejdzie na nią, Nie zostanie tam znaleziony. Lecz odkupieni będą tam chodzić, A odkupieni przez Pana powrócą, I przybędą na Syjon z pieśnią, Z wieczną radością na głowach. Dostąpią radości i szczęścia, A smutek i wzdychanie uciekną.

Izajasz 35:1-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Oto Ja stworzę nowe niebiosa i nową ziemię; i nie będzie się wspominać dawnych rzeczy ani nie przyjdą one na myśl. Lecz radujcie się i weselcie na wieki z tego, co Ja stworzę; bo oto Ja stworzę Jerozolimę na wesele, a jej lud na wesele. Będę się radował w Jerozolimie i weselił w ludzie moim; nie będzie już w niej słychać głosu płaczu ani głosu wołania. Nie będzie już tam niemowlęcia, które by żyło tylko kilka dni, ani starca, który by nie dopełnił swoich dni; bo dziecko umrze jako stulatek, a grzesznik, mając sto lat, będzie przeklęty. Zbudują domy i będą w nich mieszkać; zasadzą winnice i będą spożywać ich owoce; nie będą budować, aby ktoś inny mieszkał; nie będą sadzić, aby ktoś inny jadł; bo jaki jest wiek drzewa, taki będzie wiek ludu mojego, a moi wybrani długo korzystać będą z dzieła swoich rąk. Nie będą się trudzić na próżno, ani rodzić dzieci na nieszczęście, bo oni będą potomstwem błogosławionych przez Pana, a ich potomstwo z nimi. „Zanim zawołają, Ja odpowiem; a gdy jeszcze będą mówić, wysłucham. Wilk i baranek będą się paść razem, lew będzie jadł słomę jak wół, a kurz będzie pokarmem węża. Nie będą szkodzić ani niszczyć na całej mojej świętej górze” – mówi Pan.

Izajasz 65:17-25, Biblia NKJV tł. aut.

„I widziałem nowe niebo i nową ziemię, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie było. Potem ja, Jan, widziałem święte miasto, Nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica przyozdobiona dla swego męża. I usłyszałem donośny głos z nieba, mówiący: „Oto przybytek Boga z ludźmi i zamieszka z nimi, a oni będą Jego ludem, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem. I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu; śmierci już odtąd nie będzie, ani smutku, ani krzyku, ani bólu już odtąd nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły”. I rzekł Ten, który siedział na tronie: „Oto czynię wszystko nowe”. I rzekł do mnie: „Napisz, bo te słowa są prawdziwe i wiarygodne”.

Objawienie 21:1-5, Biblia Warszawsko-Praska

„I pokazał mi czystą rzekę wody życia, czystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka. Na środku ulicy jego i po obu brzegach rzeki rosło drzewo życia, rodzące dwanaście owoców, każde drzewo wydające swój owoc co miesiąc. Liście drzewa służyły do ​​uzdrawiania narodów. I nie będzie już nic przeklętego, lecz będzie w nim tron ​​Boga i Baranka, a słudzy Jego będą Mu służyć. Będą oglądać Jego oblicze, a imię Jego będzie na ich czołach. Nie będzie tam nocy i nie będą potrzebować lampy ani światła słonecznego, bo Pan Bóg będzie im świecił. I będą królować na wieki wieków. Potem rzekł do mnie: „Słowa te są wierne i prawdziwe”. A Pan, Bóg świętych proroków, posłał swego anioła, aby pokazać sługom swoim, co musi się stać wkrótce: „Oto przyjdę wkrótce! Błogosławiony, kto strzeże słów proroctwa tej księgi”.

Objawienie 22:1-7, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy zatrąbił siódmy anioł i odezwały się w niebie donośne głosy, mówiące: «Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i Jego Chrystusa, i będzie królował na wieki wieków!”.

Objawienie 11:15, Biblia NKJV tł. aut.

Piekło

„Ma On wiejadło w ręku i oczyści dokładnie klepisko swoje, i zbierze pszenicę swoją do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym”.

Ewangelia Mateusza 3:12, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli więc prawe oko twoje gorszy cię, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, aby zginął jeden z twoich członków, niż żeby całe ciało twoje miało pójść do piekła. I jeśli prawa ręka twoja gorszy cię, odetnij ją i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, aby zginął jeden z twoich członków, niż żeby całe ciało twoje miało pójść do piekła”.

Ewangelia Mateusza 5:29-30, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli więc ręka twoja albo noga twoja gorszy cię, odetnij ją i odrzuć od siebie. Lepiej jest dla ciebie wejść do życia chromym lub ułomnym, niż mając dwie ręce lub dwie nogi, być wrzuconym w ogień wieczny”. A jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej jest dla ciebie wejść do życia z jednym okiem, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła ognistego.

Ewangelia Mateusza 18:8-9, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo oto nadchodzi dzień, palący jak piec, i wszyscy pyszni, i wszyscy, którzy czynią zło, staną się słomą. I spali ich ten nadchodzący dzień — mówi Pan Zastępów — i nie pozostawi po nich ani korzenia, ani gałązki”.

Ewangelia Malachiasza 4:1, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo oto nadchodzi dzień, palący jak piec, i wszyscy pyszni, i wszyscy, którzy czynią zło, staną się słomą. I spali ich ten nadchodzący dzień — mówi Pan Zastępów — i nie pozostawi po nich ani korzenia, ani gałązki”.

Malachiasza 4:1, Biblia NKJV tł. aut.

„Trzymajmy się mocno wyznania nadziei, niewzruszenie, bo wierny jest Ten, który obiecał. I troszczmy się o siebie nawzajem, by się pobudzać do miłości i dobrych uczynków. Nie opuszczajmy wspólnych zebrań naszych, jak to jest u niektórych w zwyczaju, ale zachęcajmy się wzajemnie, i to tym bardziej, im wyraźniej widzicie, że zbliża się dzień. Bo jeśli dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu poznania prawdy, nie ma już dla nas ofiary za grzechy, lecz jedynie jakieś straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia, który ma strawić przeciwników”.

List do Hebrajczyków 10:23-27, Biblia NKJV tł. aut.

„Bóg nasz bowiem jest ogniem trawiącym”.

List do Hebrajczyków 12:29, Biblia NKJV tł. aut.

„Teraz powstanę”, mówi Pan, „Teraz się wywyższę, teraz się wywyższę. Poczniesz plewy, wyrodzisz słomę; twój oddech, jak ogień, pożre cię. I ludy będą jak wypalone wapno; jak ścięte ciernie, spłoną w ogniu. Słuchajcie, wy, którzy jesteście daleko, czego dokonałem; i wy, którzy jesteście blisko, poznajcie moją moc”. Grzesznicy na Syjonie się boją; bojaźń ogarnęła obłudników: „Kto z nas będzie przebywał przy trawiącym ogniu? Kto z nas będzie przebywał przy wiecznym ogniu?” Ten, kto postępuje sprawiedliwie i mówi uczciwie, kto gardzi zyskiem z ucisku, kto gestykuluje rękoma, odrzucając łapówki, kto zatyka uszy, by nie słyszeć o rozlewie krwi, a oczy zamyka, by nie patrzeć na zło: będzie mieszkał wysoko; jego schronieniem będą twierdze skalne; chleb będzie mu dany, jego woda będzie pewna”.

Izajasz 33:10-16, Biblia NKJV tł. aut.

„A gdy tysiąc lat się skończy, szatan zostanie wypuszczony z więzienia swego i wyjdzie, aby zwieść narody, które są na czterech krańcach ziemi, Goga i Magoga, aby ich zgromadzić do bitwy, a liczba ich jest jak piasek morski. Wyszli na ziemię szeroką i otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. A ogień zstąpił z nieba od Boga i pochłonął ich”.

Objawienie 20:7-9, Biblia NKJV tł. aut.

„I ujrzałem nowe niebo i nową ziemię, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie było. Potem ja, Jan, ujrzałem miasto święte, Nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica przyozdobiona dla swego męża. I usłyszałem donośny głos z nieba, mówiący: „Oto przybytek Boga z ludźmi i zamieszka z nimi, a oni będą ludem Jego, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem. I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i śmierci już odtąd nie będzie, ani smutku, ani krzyku, ani bólu już odtąd nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły”.

Objawienie 21:1-4, Biblia NKJV tł. aut.

„A takie jest świadectwo: że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w Jego Synu. Kto ma Syna, ma życie; kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia”.

1 Jana 5:11-12, Biblia NKJV tł. aut.

Pomaganie innym

„Jaki z tego pożytek, bracia moi, jeśli ktoś mówi, że ma wiarę, a nie ma uczynków? Czy wiara może go zbawić? Jeśli brat lub siostra są nadzy i nie mają chleba na co dzień, a ktoś z was mówi im: «Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie», a nie dajecie im tego, czego potrzebuje ciało, jaki z tego pożytek? Tak i wiara sama w sobie, jeśli nie idzie za nią w parze z uczynkami, jest martwa”.

List św. Jakuba 2:14-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Kto lituje się nad ubogim, pożycza Panu, a On odda mu to, co mu dał”.

Przysłów 19:17, Biblia NKJV tł. aut.

„Czyż nie jest to post, który wybrałem: rozerwać więzy zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać? Czyż nie jest to dzielenie się chlebem z głodnym, wprowadzenie do domu ubogich, którzy są nadzy, przykrycie nagiego, a nie chowanie się przed własnym ciałem?”

Izajasz 58:6-7, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli będzie u ciebie ubogi spośród twoich braci, w którejkolwiek z bram twojej ziemi, którą ci daje Pan, Bóg twój, nie zatwardzisz swego serca i nie zamkniesz swej ręki przed swym ubogim bratem, lecz otworzysz mu swą rękę i pożyczysz mu z własnej woli tyle, ile potrzebuje, czego potrzebuje.”

Powtórzonego Prawa 15:7-8, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; Byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; A Król, odpowiadając, powie im: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, Mnieście uczynili”.

Ewangelia Mateusza 25:35-40, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeden drugiego brzemiona noście i tak wypełnijcie prawo Chrystusowe”.

List do Galatów 6:2, Biblia NKJV tł. aut.

Duch Święty

„Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezkształtna i pusta; ciemność panowała nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód”.

Księga Rodzaju 1:1-2, Biblia NKJV tł. aut.

„Anioł odpowiedział i rzekł do niej: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego osłoni cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym”.

Ewangelia Łukasza 1:35, Biblia NKJV tł. aut.

„Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił, abym głosił Ewangelię ubogim, posłał Mnie, abym uzdrawiał skruszonych w sercu, abym głosił wolność jeńcom, a przejrzenie niewidomym, abym uciśnionych odsyłał wolnymi”.

Łukasza 4:18, Biblia NKJV tł. aut.

„Jak Bóg namaścił Jezusa z Nazaretu Duchem Świętym i mocą, który chodził, dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich opętanych przez diabła, bo Bóg był z Nim”.

Dzieje Apostolskie 10:38, Biblia Warszawska

„Albowiem proroctwo nigdy nie przychodziło z woli ludzkiej, lecz święci ludzie Boży przemawiali, natchnieni Duchem Świętym”.

2 Piotra 1:21, Biblia NKJV tł. aut.

„Lecz my wszyscy, z odsłoniętą twarzą, wpatrując się jak w zwierciadle w chwałę Pana, zostajemy przemienieni w ten sam obraz, z chwały w chwałę, jak to sprawia Duch Pański”.

2 Koryntian 3:18, Biblia NKJV tł. aut.

„A nie zasmucajcie Ducha Świętego Bożego, którym zostaliście opieczętowani na dzień odkupienia. '

List do Efezjan 4:30, Biblia NKJV tł. aut.

„Ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie mogli Go słuchać”. i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi”.

Dzieje Apostolskie 1:8, Biblia NKJV tł. aut.

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby pozostał z wami na wieki – Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo Go nie widzi ani nie zna; wy Go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie”.

Ewangelia Jana 14:16-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem”.

Ewangelia Jana 14:26, Biblia NKJV tł. aut.

„Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie”. '

Ewangelia Jana 15:26, Biblia NKJV tł. aut.

„Jednakże mówię wam prawdę. Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was; a jeśli odejdę, poślę Go do was. A gdy On przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie: o grzechu, bo nie wierzą we Mnie; o sprawiedliwości, bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie; o sądzie, bo władca tego świata zostanie osądzony. „Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Bo nie będzie mówił od siebie, ale cokolwiek usłyszy, powie, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie uwielbi, bo z mojego weźmie i wam objawi”.

Ewangelia Jana 16:7-14, Biblia NKJV tł. aut.

Pismo Święte

„Bo Słowo Boże jest żywe i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca”.

List do Hebrajczyków 4:12, Biblia NKJV tł. aut.

„Przede wszystkim to wiedzcie, że żadne proroctwo Pisma nie podlega prywatnemu wykładowi. Proroctwo bowiem nigdy nie przychodziło z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je święci ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym”.

2 List Piotra 1:20-21, Biblia NKJV tł. aut.

„Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany”.

2 List do Tymoteusza 3:16-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Słowo Twoje jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce”.

Psalm 119:105, Biblia NKJV tł. aut.

„Każde słowo Boga jest czyste; On jest tarczą dla tych, którzy Mu ufają. Nie dodawaj nic do Jego słów, aby cię nie zganił i abyś nie okazał się kłamcą”.

Przysłów 30:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Do Prawa i do świadectwa! Jeśli nie mówią zgodnie z tym słowem, to dlatego, że nie ma w nich światła”.

Izajasz 8:20, Biblia NKJV tł. aut.

„Uświęć ich w prawdzie Twojej. Słowo Twoje jest prawdą”.

Ewangelia Jana 17:17, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego i my nieustannie dziękujemy Bogu, że gdy przyjęliście słowo Boże, które usłyszeliście od nas, przyjęliście je nie jako słowo ludzkie, ale – jak jest w prawdzie – jako słowo Boże, które też skutecznie działa w was, którzy wierzycie. '

1 Tesaloniczan 2:13, Biblia NKJV tł. aut.

Natura człowieka

Potem rzekł Bóg: „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam; niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad całą ziemią i nad wszelkim płazem pełzającym po ziemi”. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: mężczyznę i kobietę ich stworzył.

Rodzaju 1,26-27, Biblia NKJV tł. aut.

„Ukształtował więc Pan Bóg człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza dech życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą”.

Rodzaju 2,7, Biblia NKJV tł. aut.

„Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, i syn człowieczy, że się na niego nachodzisz?”

Psalm 8:4, Biblia NKJV tł. aut.

„Bóg, który stworzył świat i wszystko, co na nim, On, Pan nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach ręką zbudowanych i nie jest czczony rękami ludzkimi, jak gdyby czegoś potrzebował, bo daje wszystkim życie, oddech i wszystko. I z jednego krwi uczynił wszystkie narody ludzkie, aby mieszkały na całej powierzchni ziemi, i ustalił im wyznaczone czasy i granice ich zamieszkania, aby szukali Pana, w nadziei, że Go znajdą, choć jest On niedaleko od każdego z nas”.

Dzieje Apostolskie 17:24-27, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy wąż rzekł do kobiety: «Na pewno nie umrzecie! Bóg wie bowiem, że gdy tylko zjecie z niego, otworzą się wam oczy i będziecie jak Bóg, znający dobro i zło». A gdy kobieta zobaczyła, że ​​drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że ​​jest miłe dla oczu i godne pożądania dla zdobycia mądrości, zerwała z niego owoc i zjadła. Dała też swemu mężowi, który był z nią, a on jadł. Wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc liście figowe i zrobili sobie przepaski. Usłyszeli też kroki Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie, w powiewie dziennym. Adam i jego żona ukryli się przed Panem Bogiem wśród drzew ogrodu. Wtedy Pan Bóg zawołał Adama i zapytał go: „Gdzie jesteś?”. A on odpowiedział: „Usłyszałem Twój głos w ogrodzie i zląkłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się”. A On rzekł: „Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?”. Wtedy mężczyzna rzekł: „Kobieta, którą dałeś mi za towarzyszkę, dała mi z tego drzewa i zjadłem”. Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: „Cóż to uczyniłaś?” Niewiasta odpowiedziała: „Wąż mnie zwiódł i jadłam”. Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: „Ponieważ to uczyniłaś, bądź przeklęty wśród wszelkiego bydła i wśród wszelkiego dzikiego zwierzęcia; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego życia. I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a niewiastą, między potomstwem twoim a potomstwem jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę”. Do niewiasty powiedział: „Ogromnie pomnożę twoje cierpienia i twoje brzemienność, w bólu będziesz rodziła dzieci, ku twemu mężowi będziesz pożądała, a on będzie panował nad tobą”. Potem rzekł do Adama: „Ponieważ posłuchałeś głosu swej żony i zjadłeś z drzewa, co do którego dałem ci rozkaz, mówiąc: «Nie będziesz z niego jadł», przeklęta niech będzie ziemia z twego powodu; w trudzie będziesz z niej jadł po wszystkie dni twego życia. Ciernie i osty będzie ci rodzić, i będziesz jadł ziele polne. W pocie oblicza twego będziesz jadł chleb, aż wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo prochem jesteś i w proch się obrócisz”. I nazwał Adam swą żonę imieniem Ewa, bo ona była matką wszystkich żyjących.

Rodzaju 3:4-20, Biblia NKJV tł. aut.

„Oto urodziłem się w nieprawości i w grzechu poczęła mnie moja matka”.

Psalm 51:5, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć rozprzestrzeniła się na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli…”

Rzymian 5:12, Biblia NKJV tł. aut.

„Wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a zostali usprawiedliwieni darmo z Jego łaski przez odkupienie w Chrystusie Jezusie, którego Bóg ustanowił ofiarą przebłagalną przez krew swoją, przez wiarę, aby okazać swoją sprawiedliwość, ponieważ w cierpliwości swojej odpuścił grzechy popełnione przedtem, aby okazać w obecnym czasie swoją sprawiedliwość, aby On sam był sprawiedliwy i usprawiedliwiał tego, który wierzy w Jezusa”.

Rzymian 3:23-26, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił. Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował, abyśmy w nich chodzili.

List do Efezjan 2:8-10, Biblia NKJV tł. aut.

„To znaczy, że Bóg w Chrystusie pojednał świat z sobą, nie zaliczając im ich upadków, i powierzył nam słowo pojednania. Teraz więc jesteśmy ambasadorami Chrystusa, jakby Bóg napominał przez nas; prosimy was w imieniu Chrystusa: pojednajcie się z Bogiem”.

2 List do Koryntian 5:19-20, Biblia NKJV tł. aut.

„Stwórz we mnie serce czyste, Boże, i odnów we mnie ducha niewzruszonego”.

Psalm 51:10, Biblia NKJV tł. aut.

„Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, bo miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością. W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że Bóg posłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy żyli dzięki Niemu. W tym przejawia się miłość, nie że my umiłowaliśmy Boga, ale że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy. Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my powinniśmy się wzajemnie miłować”.

1 Jana 4:7-11, Biblia NKJV tł. aut.

Odpust

„Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus”.

1 Tymoteusza 2:5, Biblia NKJV tł. aut.

„Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas obdarzył wszelkim duchowym błogosławieństwem w okręgach niebieskich w Chrystusie. W Nim mamy odkupienie przez krew Jego, odpuszczenie grzechów, według bogactwa Jego łaski”.

Efezjan 1:3,7, Biblia NKJV tł. aut.

„Tak mówi Pan: Przeklęty mąż, który pokłada ufność w człowieku (...)”

Jeremiasza 17:5, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo żyjący wiedzą, że umrą, a umarli niczego nie wiedzą i nie mają już zapłaty, bo pamięć o nich idzie w zapomnienie”.

Koh 9:5, Biblia NKJV tł. aut.

„A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, zbudzi się: jedni do życia wiecznego, drudzy ku hańbie i wiecznej pogardzie”.

Dan. 12:2, Biblia NKJV tł. aut.

„Wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a są usprawiedliwieni darmo z Jego łaski przez odkupienie w Chrystusie Jezusie”.

Rz. 3:23-24, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli zaś chodzimy w światłości, tak jak On sam trwa w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, Syna Jego, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu. Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, oszukujemy samych siebie i nie ma w nas prawdy. Jeśli wyznajemy nasze grzechy, wierny jest Bóg i sprawiedliwy, aby nam odpuścić grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości”.

1 J 1:7-9, Biblia NKJV tł. aut.

Jezus, Bóg

„Bo sandały każdego wojownika, od zgiełku bitwy, i szaty zbroczone krwią, będą użyte na spalenie i paliwo ognia. Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn jest nam dany, a władza spocznie na Jego ramieniu. I będzie nazwane imię Jego: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju”.

Izajasz 9:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Oto nadchodzą dni”, mówi Pan, „że wzbudzę Dawidowi Latorośl sprawiedliwości; Król będzie panował i dobrze mu się powodziło, i będzie wykonywał sąd i sprawiedliwość na ziemi. Za Jego dni Juda będzie zbawiony, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie; a to jest imię, którym będzie nazywany: PAN NASZA SPRAWIEDLIWOŚĆ”.

Jeremiasz 23:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

„To nastawienie niech was ożywia, jakie było w Chrystusie Jezusie, który będąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby być równym Bogu, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi i stając się podobnym do ludzi. A okazawszy się z postawy człowiekiem, uniżył samego siebie i stał się posłuszny aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej”.

Filipian 2:5-8, Biblia NKJV tł. aut.

„W Nim bowiem zostało stworzone wszystko, co w niebiosach i co na ziemi, widzialne i niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie”.

Kolosan 1:16-17, Biblia NKJV tł. aut.

„W Nim bowiem mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa, '

Kolosan 2:9, Biblia NKJV tł. aut.

'Do któregoż bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek: „Ty jesteś moim Synem, Ja Cię dziś zrodziłem”? I znowu: „Ja będę Mu Ojcem, a On będzie Mi Synem”? Lecz gdy ponownie wprowadza Pierworodnego na świat, mówi: „Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży”. A o aniołach mówi: „Który czyni aniołów swoich duchami, a sługi swoje płomieniem ognia”. Lecz do Syna mówi: „Tron Twój, Boże, trwa na wieki wieków; berłem sprawiedliwości jest berło Twojego królestwa. Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość; Dlatego Bóg, Bóg Twój, namaścił Cię olejkiem wesela bardziej niż towarzyszy Twoich”. I: „Ty, Panie, na początku założyłeś fundamenty ziemi, A niebiosa są dziełem rąk Twoich. One przeminą, Ty zaś trwasz; I wszystkie jak szata się zestarzeją, Jak płaszcz je zwiniesz i odmienią się. Ale Ty jesteś ten sam, A lata Twoje się nie skończą”.

List do Hebrajczyków 1:5-12, Biblia NKJV tł. aut.

„Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki”.

List do Hebrajczyków 13:8, Biblia NKJV tł. aut.

„A gdy Go ujrzałem, padłem do Jego stóp jak martwy”. Lecz On położył na mnie prawicę i rzekł do mnie: „Nie bój się! Jam jest Pierwszy i Ostatni. Jam jest Żyjący. Byłem umarły, a oto żyję na wieki wieków. Amen. I mam klucze piekła i śmierci”.

Objawienie 1:17-18, Biblia NKJV tł. aut.

„Mówiąc donośnym głosem: «Godzien jest Baranek zabity wziąć potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo!» I słyszałem, jak wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i w morzu, i wszystko, co w nich jest, mówiło: «Błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc, i Temu, który siedzi na tronie, i Barankowi na wieki wieków!»

Objawienie 5:12-13, Biblia NKJV tł. aut.

„A Tomasz odpowiedział Mu: «Pan mój i Bóg mój!»”

Ewangelia Jana 20:28, Biblia NKJV tł. aut.

Jezus, Syn Boży

„I oto poczniesz w swoim łonie i porodzisz Syna, i nadasz Mu imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron ​​Jego ojca, Dawida. Będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a Jego królestwu nie będzie końca”. Wtedy Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?” Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym”.

Ewangelia Łukasza 1:31-35, Biblia NKJV tł. aut.

„Gdy Jezus przybył w okolice Cezarei Filipowej, pytał swoich uczniów: «Za kogo uważają Mnie ludzie, Syna Człowieczego?» A oni rzekli: „Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków”. Jezus zapytał ich: „A wy za kogo Mnie uważacie?” Szymon Piotr odpowiedział i rzekł: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”.

Ewangelia Mateusza 16:13-16, Biblia NKJV tł. aut.

Wtedy Jezus im odpowiedział: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Syn sam od siebie nic nie może czynić, tylko to, co widzi Ojca czyniącego. Cokolwiek bowiem On czyni, podobnie i Syn czyni. Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje Mu wszystko, co sam czyni, i większe dzieła od tych ukazuje Mu, abyście się dziwili. Albowiem jak Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak i Syn ożywia tych, których chce. Ojciec bowiem nikogo nie sądzi, lecz cały sąd przekazał Synowi, aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał”.

Ewangelia Jana 5:19-23, Biblia NKJV tł. aut.

„Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas, i oglądaliśmy chwałę Jego, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy”.

Ewangelia Jana 1:1-2,14, Biblia NKJV tł. aut.

„Bóg, który wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś do ojców przez proroków, w tych dniach ostatecznych przemówił do nas przez Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego, przez którego też stworzył światy. On, będąc odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko słowem swojej mocy, a dokonawszy oczyszczenia z naszych grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach, o ile stał się lepszy od aniołów, o tyle odziedziczył wspanialsze od nich imię”.

List do Hebrajczyków 1:1-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich i nikt nie może ich wyrwać z ręki Ojca mego. Ja i Ojciec jedno jesteśmy”.

Ewangelia Jana 10:29-30, Biblia NKJV tł. aut.

„Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie”.

Ewangelia Jana 14:6, Biblia NKJV tł. aut.

„I zaiste wiele innych znaków uczynił Jezus wobec swoich uczniów, które nie są zapisane w tej księdze. Te zaś są zapisane, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego”.

Jana 20:30-31, Biblia NKJV tł. aut.

„W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że posłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy mieli życie dzięki Niemu. W tym przejawia się miłość, nie że my umiłowaliśmy Boga, ale że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy”.

1 Jana 4:9-10, Biblia NKJV tł. aut.

„A takie jest świadectwo: że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w Jego Synu. Kto ma Syna, ma życie; kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia. To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne, i abyście wierzyli w imię Syna Bożego. Wiemy też, że Syn Boży przyszedł i obdarzył nas rozumem, abyśmy poznali Prawdziwego. Jesteśmy w Prawdziwym, w Jego Synu Jezusie Chrystusie. On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym”.

1 Jana 5:11-13,20, Biblia NKJV tł. aut.

Jezus, Jego śmierć

„On nasze choroby nosił, a nasze cierpienia dźwigał. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony. Lecz On był zraniony za nasze grzechy, starty za nasze winy. Spadła na Niego chłosta dla naszego zbawienia, a Jego ranami jesteśmy uzdrowieni. Wszyscyśmy jak owce zbłądzili, każdy z nas na własną drogę zboczył, a Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich”.

Izajasz 53:4-6, Biblia NKJV tł. aut.

„A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego płaszcz, włożyli na Niego Jego własne szaty i odprowadzili Go na ukrzyżowanie. A wychodząc, spotkali człowieka z Cyreny, imieniem Szymon. Tego przymusili, aby niósł krzyż Jego. A gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to jest Miejscem Czaszki, dali Mu pić kwaśne wino zmieszane z żółcią. Lecz skosztował, ale nie chciał pić. Następnie ukrzyżowali Go i rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając losy, aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka: „Podzielili między siebie moje szaty, a o moją suknię los rzucali”. I siedząc, tam Go strzegli. I umieścili nad głową Jego napis z oskarżeniem Niego: „To jest Jezus, Król Żydowski”. Wtedy ukrzyżowano z Nim dwóch łotrów, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie. A ci, którzy przechodzili obok, bluźnili Mu, potrząsając głowami i mówiąc: „Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, wybaw sam siebie. Jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź z krzyża”. Podobnie i arcykapłani, drwiąc z uczonymi w Piśmie i starszymi, mówili: „Innych wybawiał, siebie samego nie może wybawić. Jeśli jest królem Izraela, niech teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego. Zaufał Bogu; niech Go teraz wybawi, jeśli Go chce. Przecież powiedział: «Jestem Synem Bożym»”. Tak samo urągali Mu również złoczyńcy, którzy byli z Nim ukrzyżowani. A od godziny szóstej aż do dziewiątej ciemność zaległa całą ziemię. Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: „Eli, Eli, lema sabachthani?”, to znaczy: „Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?” Niektórzy ze stojących tam, słysząc to, mówili: „On Eliasza woła!”. Zaraz też jeden z nich pobiegł i wziąwszy gąbkę, napełnił ją octem, włożył na trzcinę i dawał Mu pić. Pozostali rzekli: „Zostawcie Go! Zobaczymy, czy Eliasz przyjdzie, aby Go wybawić”. A Jezus znowu zawołał donośnym głosem i oddał ducha. A oto zasłona świątyni rozdarła się na dwoje z góry na dół; ziemia zadrżała, skały popękały, a groby się otworzyły. I wiele ciał świętych, którzy zasnęli, powstało. I wyszedłszy z grobów po Jego zmartwychwstaniu, weszli do Miasta Świętego i ukazali się wielu. Setnik więc i ci, którzy z nim szli, którzy pilnowali Jezusa, widząc trzęsienie ziemi i to, co się działo, zlękli się bardzo i mówili: „Zaprawdę, Ten był Synem Bożym!”

Ewangelia Mateusza 27:31-54, Biblia NKJV tł. aut.

„I jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, aby świat został przez Niego zbawiony”.

Ewangelia Jana 3:14-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Bóg zaś okazuje nam swoją miłość przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami. Tym bardziej więc teraz, usprawiedliwieni krwią Jego, będziemy przez Niego zachowani od gniewu. Jeśli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna, tym bardziej, będąc pojednani, będziemy zbawieni przez Jego życie”. '

Rzymian 5:8-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Chrystus wykupił nas od przekleństwa Prawa, stawszy się za nas przekleństwem (napisano bowiem: Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie)”.

Galatów 3:13, Biblia NKJV tł. aut.

„To znaczy, że Bóg w Chrystusie pojednał świat ze sobą, nie zaliczając im ich upadków, i powierzył nam słowo pojednania. Teraz więc jesteśmy ambasadorami Chrystusa, jakby Bóg napominał przez nas; prosimy was w imieniu Chrystusa: pojednajcie się z Bogiem. On bowiem Tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą”.

2 List do Koryntian 5:19-21, Biblia NKJV tł. aut.

„On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby być równym Bogu, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi i stając się podobnym do ludzi. A okazawszy się z postawy człowiekiem, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej”.

List do Filipian 2:6-8, Biblia NKJV tł. aut.

„Upodobało się bowiem Bogu, aby w Nim zamieszkała cała Pełnia i aby przez Niego pojednać wszystko z sobą – przez Niego, i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadzając pokój przez krew Jego krzyża”. A wy, którzy niegdyś byliście odłączeni i wrogami w umyśle, czyniąc złe uczynki, teraz pojednał w ciele ciała swego przez śmierć, aby was przedstawić świętymi i nienagannymi, i niepokalanymi przed obliczem swoim – jeśli tylko trwacie w wierze, ugruntowani i stali, i nie dajecie się zachwiać od nadziei ewangelii, którą usłyszeliście, która została zwiastowana wszelkiemu stworzeniu pod niebem, której ja, Paweł, stałem się sługą.

Kolosan 1:19-23, Biblia NKJV tł. aut.

„Skoro więc dzieci mają udział we krwi i ciele, On również miał w nich udział, aby przez śmierć zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła, i aby wyzwolić tych, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie byli pod niewolą. '

List do Hebrajczyków 2:14-15, Biblia NKJV tł. aut.

„Wiedząc, że nie rzeczami znikomymi, srebrem albo złotem, zostaliście wykupieni z marnego postępowania waszego, odziedziczonego po ojcach, ale drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i nieskalanego”.

1 List Piotra 1:18-19, Biblia NKJV tł. aut.

Jezus, Jego zmartwychwstanie

„Po szabacie, o świcie pierwszego dnia tygodnia, Maria Magdalena i druga Maria przyszły obejrzeć grób. A oto nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi. Albowiem anioł Pański zstąpił z nieba i podszedłszy, odsunął kamień od wejścia i usiadł na nim. Oblicze jego było jak błyskawica, a szaty jego białe jak śnieg. Strażnicy zaś zadrżeli ze strachu przed nim i stali się jak umarli. Lecz anioł odpowiedział i rzekł do niewiast: «Nie bójcie się! Bo wiem, że szukacie Jezusa ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział. Chodźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał Pan. A idźcie szybko i powiedzcie Jego uczniom, że zmartwychwstał i rzeczywiście idzie przed wami do Galilei; tam Go ujrzycie. Oto wam powiedziałem». Wyszły więc szybko od grobu z bojaźnią i wielką radością i biegły oznajmić to Jego uczniom. A gdy poszli oznajmić to Jego uczniom, oto Jezus wyszedł im naprzeciw i rzekł: „Radujcie się!”. Podeszli więc, objęli Go za nogi i oddali Mu pokłon. Wtedy Jezus rzekł do nich: „Nie bójcie się. Idźcie i powiedzcie moim braciom, żeby poszli do Galilei, tam Mnie zobaczą”. A gdy oni szli, oto niektórzy ze straży weszli do miasta i donieśli arcykapłanom o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi i po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy, mówiąc: „Powiedzcie im: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdy spaliśmy. A jeśli to dojdzie do uszu namiestnika, my go przebłagamy i was uniewinnimy”. Wzięli więc pieniądze i uczynili, jak im polecono. I ta wieść rozeszła się wśród Żydów aż do dnia dzisiejszego”.

Ewangelia Mateusza 28:1-15, Biblia NKJV tł. aut.

„Oto dwaj z nich byli tego samego dnia w drodze do wsi zwanej Emaus, oddalonej siedem stadiów od Jerozolimy. I rozmawiali ze sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. A gdy tak rozmawiali i rozprawiali, sam Jezus zbliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były zamglone, tak że Go nie poznali. On zaś rzekł do nich: «Cóż to za rozmowy prowadzicie między sobą w drodze, skoro jesteście smutni?» Wtedy ten, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu i rzekł: «Czyż jesteś jedynym z przebywających w Jerozolimie i nie wiesz, co się tam w tych dniach wydarzyło?» I zapytał ich: «Cóż takiego?» Rzekli więc do Niego: „To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie przed Bogiem i całym ludem, i jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. A pomijając to wszystko, dziś już trzeci dzień, jak się to stało. A niektóre z naszych kobiet, które przyszły wcześnie do grobu, zdumiały nas. Nie znalazłszy Jego ciała, przyszły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy powiedzieli, że On żyje. Niektóre z naszych kobiet udały się do grobu i zastały wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widziały”. Wtedy rzekł do nich: „O nierozumni i nieskore do wiary we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swojej chwały?” I zaczynając od Mojżesza i wszystkich proroków, wykładał im we wszystkich Pismach to, co odnosiło się do Niego. Potem zbliżyli się do wsi, do której zdążali, a On dał do zrozumienia, że ​​pójdzie dalej. Lecz nalegali na Niego, mówiąc: „Zostań z nami, bo ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Wszedł więc, aby zostać z nimi. A gdy siedział z nimi u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili między sobą: „Czy serce nasze nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?” W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Zastali zebranych Jedenastu i innych, którzy z nimi byli, i mówili: „Pan prawdziwie zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi”. Opowiedzieli też, co się wydarzyło w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.

Łukasza 24:13-35, Biblia NKJV tł. aut.

„Lecz Panu spodobało się Go zmiażdżyć, udręczył Go. Gdy duszę swoją wydasz na ofiarę za grzech, ujrzy potomstwo swoje, dni swoje przedłuży, a wola Pańska spełni się w Jego ręku. Ujrzy trud duszy swojej i będzie nasycony. Przez swoją wiedzę mój sprawiedliwy sługa wielu usprawiedliwi, bo poniesie ich nieprawości. Dlatego dam mu dział z wielkimi, a on podzieli łupy z możnymi, bo wylał na śmierć duszę swoją, i został zaliczony do przestępców, i grzech wielu poniósł, i orędował za przestępcami”.

Izajasz 53:10-12, Biblia NKJV tł. aut.

„którego Bóg wskrzesił, zrywając boleści śmierci, bo niemożliwe było, aby ona go trzymała”. Dawid bowiem mówi o Nim: „Zawsze miałem Pana przed oczyma, Bo jest po mojej prawicy, abym się nie zachwiał. Dlatego rozradowało się serce moje i rozradował się język mój, a także ciało moje będzie spoczywać w nadziei. Bo nie zostawisz duszy mojej w Otchłani, I nie dopuścisz, by Święty Twój doznał skażenia. Dałeś mi poznać drogi życia, Napełnisz mnie radością w Twojej obecności. Mężowie bracia, pozwólcie mi otwarcie mówić do was o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pochowany, a jego grób jest u nas aż do dnia dzisiejszego. Dlatego będąc prorokiem i wiedząc, że Bóg przysiągł mu przysięgą, że z owocu jego ciała, według ciała, wskrzesi Chrystusa, aby zasiadł na jego tronie, on, przewidując to, mówił o zmartwychwstaniu Chrystusa, że ​​Jego dusza nie pozostała w Otchłani, ani Jego ciało nie ujrzało skażenia. Tego Jezusa wskrzesił Bóg, czego wszyscy jesteśmy świadkami. Dlatego wywyższony na prawicę Boga i otrzymawszy od Ojca obietnicę Ducha Świętego, wylał to, co teraz widzicie i słyszycie. „Albowiem Dawid nie wstąpił do nieba, ale sam mówi: „Pan rzekł mojemu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż uczynię Twoich wrogów podnóżkiem Twoich stóp”. „Niech więc cały dom Izraela wie z całą pewnością, że tego Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, Bóg uczynił i Panem, i Chrystusem”.

Dzieje Apostolskie 2:24-36, Biblia NKJV tł. aut.

„A apostołowie z wielką mocą dawali świadectwo o zmartwychwstaniu Pana Jezusa. A wielka łaska spoczywała na nich wszystkich”.

Dzieje Apostolskie 4:33, Biblia NKJV tł. aut.

„Przekazałem wam bowiem najpierw to, co i ja otrzymałem: że Chrystus umarł za nasze grzechy, według Pism, i że został pogrzebany, i że zmartwychwstał trzeciego dnia, według Pism, i że ukazał się Kefasowi, potem Dwunastu. Potem ukazał się ponad pięciuset braciom naraz, z których większość żyje do dziś, a niektórzy zasnęli. Potem ukazał się Jakubowi, potem wszystkim apostołom. A na końcu, po wszystkich, ukazał się także i mnie, jak gdyby poronionemu. A jeśli głosi się, że Chrystus zmartwychwstał, to dlaczego niektórzy spośród was twierdzą, że nie ma zmartwychwstania umarłych? A jeśli nie ma zmartwychwstania umarłych, to i Chrystus nie zmartwychwstał. A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie i próżna jest również wasza wiara. Tak, i okazaliśmy się fałszywymi świadkami Boga, bo świadczyliśmy o Bogu, że wskrzesił Chrystusa, którego nie wskrzesił – skoro umarli nie zmartwychwstają. Bo jeśli umarli nie zmartwychwstają, to i Chrystus nie zmartwychwstał. A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremna jest wasza wiara; nadal jesteście w swoich grzechach! Tak więc i ci, którzy zasnęli w Chrystusie, zginęli. Jeśli tylko w tym życiu pokładamy nadzieję w Chrystusie, jesteśmy ze wszystkich ludzi najbardziej godni politowania. Lecz teraz Chrystus zmartwychwstał i stał się pierwocinami tych, którzy zasnęli. Skoro bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie umarłych. Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. Lecz każdy w swoim porządku: Chrystus jako pierwszy, potem ci, którzy należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Potem nastąpi koniec, gdy odda królestwo Bogu Ojcu i gdy położy kres wszelkiej zwierzchności, wszelkiej władzy i mocy.

1 Koryntian 15:3-8,12-24, Biblia NKJV tł. aut.

„Pogrzebani razem z Nim w chrzcie, w którym i wy zostaliście razem z Nim wskrzeszeni przez wiarę w działanie Boga, który Go wskrzesił z martwych. I was, umarłych w waszych grzechach i w nieobrzezaniu waszego ciała, razem z Nim ożywił, odpuściwszy wam wszystkie grzechy, zmazawszy obciążający nas list dłużny, który był nam przeciwny, i usunął go, przybiwszy go do krzyża. Rozbroiwszy zwierzchności i władze, wystawił je na pokaz, odniósłszy w nim triumf nad nimi”.

Kolosan 2:12-15, Biblia NKJV tł. aut.

„A gdy Go ujrzałem, padłem do Jego stóp jak martwy. Lecz On położył na mnie prawą rękę i rzekł do mnie: «Nie bój się! Ja jestem Pierwszy i Ostatni. Ja jestem Ten, który żyje. Byłem umarły, a oto żyję na wieki wieków. Amen. I mam klucze piekła i śmierci.»

Objawienie 1:17-18, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeszcze chwila i świat Mnie już nie zobaczy, ale wy Mnie zobaczycie. Ponieważ Ja żyję, i wy żyć będziecie”.

Jan 14:19, Biblia NKJV tł. aut.

Jezus, nasz Pośrednik

„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem, i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca. I o cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to uczynię, aby Ojciec był uwielbiony w Synu”.

Ewangelia Jana 14:12-13, Biblia NKJV tł. aut.

„Dzieci moje, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. A jeśliby kto zgrzeszył, mamy Orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On sam jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, i nie tylko za nasze, lecz i za całego świata”.

1 Jana 2:1-2, Biblia NKJV tł. aut.

„Któż więc potępia? To Chrystus, który umarł, a co więcej, zmartwychwstał, który jest po prawicy Boga i wstawia się za nami”.

Rzymian 8:34, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który wydał samego siebie na okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie”.

1 Tymoteusza 2:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego musiał we wszystkim upodobnić się do braci, aby mógł stać się miłosiernym i wiernym arcykapłanem w sprawach dotyczących Boga dla przebłagania za grzechy ludu. Bo przez to, że sam cierpiał i był doświadczany, może przyjść z pomocą tym, którzy są poddawani próbom”.

List do Hebrajczyków 2:17-18, Biblia NKJV tł. aut.

Mając więc wielkiego Arcykapłana, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trzymajmy się mocno wyznania. Nie mamy bowiem Arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz doświadczonego we wszystkim podobnie jak my, z wyjątkiem grzechu.

List do Hebrajczyków 4:14-15, Biblia NKJV tł. aut.

Tej nadziei trzymamy się jak kotwicy duszy, pewnej i mocnej, która sięga aż poza zasłonę, gdzie wszedł za nas Poprzednik, Jezus, stawszy się Arcykapłanem na wieki według porządku Melchizedeka.

List do Hebrajczyków 6:19-20, Biblia NKJV tł. aut.

„Było też wielu kapłanów, ponieważ śmierć uniemożliwiła im trwanie. Ten zaś, ponieważ trwa na wieki, ma kapłaństwo niezmienne. Dlatego też może zbawić na zawsze tych, którzy przez Niego przystępują do Boga, bo zawsze żyje, aby się wstawiać za nimi. Takiego bowiem arcykapłana potrzeba nam było: świętego, niewinnego, nieskalanego, odłączonego od grzeszników, wywyższonego ponad niebiosa, który nie musi codziennie, jak tamci arcykapłani, składać ofiar najpierw za własne grzechy, a następnie za grzechy ludu; uczynił to bowiem raz na zawsze, ofiarując samego siebie”.

List do Hebrajczyków 7:23-27, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego należało oczyścić obrazy rzeczy niebieskich tymi ofiarami, ale same rzeczy niebieskie lepszymi ofiarami od tych. Chrystus bowiem nie wszedł do świątyni zbudowanej rękami, która jest… odbicia prawdy, ale do samego nieba, aby teraz wstawiać się za nami przed obliczem Boga;

List do Hebrajczyków 9:23-24, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego, bracia, mając śmiałość, by wejść do Miejsca Najświętszego przez krew Jezusa, drogą nową i żywą, którą nam otworzył przez zasłonę, to jest przez ciało swoje, i mając arcykapłana nad domem Bożym, przystąpmy z sercem prawym, w pełni wiary, mając serca oczyszczone od złego sumienia i ciała obmyte wodą czystą. Trzymajmy się mocno wyznania nadziei, niezachwianie, bo wierny jest Ten, który obiecał. I troszczmy się o siebie nawzajem, by się pobudzać do miłości i dobrych uczynków, nie opuszczając wspólnych zebrań naszych, jak to jest u niektórych w zwyczaju, ale zachęcając się nawzajem, i to tym bardziej, im wyraźniej widzicie, że zbliża się dzień”.

List do Hebrajczyków 10:19-25, Biblia NKJV tł. aut.

Jezus, Jego drugie przyjście

„Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce. A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i zabiorę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli”.

Ewangelia Jana 14:1-3, Biblia NKJV tł. aut.

„Gdy to powiedział, a oni stali na straży, został uniesiony w górę i obłok zabrał Go im z oczu. A gdy tak uporczywie patrzyli w niebo, jak On wstępował, oto stanęli przy nich dwaj mężowie w białych szatach i rzekli: «Mężowie galilejscy, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten sam Jezus, który został od was wzięty w górę do nieba, tak przyjdzie, jak Go widzieliście wstępującego do nieba”.

Dzieje Apostolskie 1:9-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Oto przychodzi z obłokami i ujrzy Go wszelkie oko, nawet ci, którzy Go przebili. I będą Go opłakiwać wszystkie plemiona ziemi. Tak, Amen”.

Objawienie 1:7, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli wam wtedy ktoś powie: «Oto tu jest Mesjasz!» albo «Tam!», nie wierzcie. Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą wielkie znaki i cuda, aby o ile to możliwe, zwieść także wybranych. Oto wam przepowiedziałem. „Dlatego jeśli wam powiedzą: «Oto jest na pustyni!», nie wychodźcie; albo: «Oto jest w komnatach wewnętrznych!», nie wierzcie. Albowiem jak błyskawica pojawia się od wschodu i jaśnieje aż na zachód, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Gdziekolwiek jest padlina, tam zgromadzą się i orły. «A zaraz po ucisku owych dni słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku; gwiazdy spadać będą z nieba, a moce niebieskie zostaną wstrząśnięte. Wtedy ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego, i wtedy będą lamentować wszystkie plemiona ziemi i ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłokach niebieskich z wielką mocą i chwałą. Pośle On swoich aniołów z trąbą o głosie potężnym, i zgromadzą Jego wybranych z czterech stron świata, od jednego krańca nieba aż do drugiego. „A od figowca uczcie się tej przypowieści: Gdy jego gałąź już nabiera soków i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie to wszystko, wiedzcie, że blisko jest – u drzwi! Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą. Lecz o owym dniu i godzinie nikt nie wie, nawet aniołowie niebiescy, tylko sam Ojciec. Lecz jak było za dni Noego, takie będzie przyjście Syna Człowieczego. Albowiem jak w dniach przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie na polu: jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, a druga zostawiona. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, o której godzinie Pan wasz przyjdzie. A to wiedzcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie złodziej przyjdzie, czuwałby i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie.

Ewangelia Mateusza 24:23-44, Biblia NKJV tł. aut.

„Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swojej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na tronie swojej chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jedne od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. I postawi owce po swojej prawicy, a kozły po swojej lewicy. Wtedy odezwie się Król do tych po swojej prawicy: «Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, odziedziczcie królestwo, przygotowane wam od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie». Wtedy sprawiedliwi odpowiedzą Mu, mówiąc: «Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu, a nie przyszliśmy do Ciebie? Wtedy odpowie Król i powie im: Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili. Wtedy odezwie się i do tych po lewicy: Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom. Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie. Wtedy i oni Mu odpowiedzą, mówiąc: Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, albo chorym, albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie? Wtedy odpowie im, mówiąc: Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, Tego mi nie uczyniliście. I pójdą ci na mękę wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego”.

Ewangelia Mateusza 25:31-46, Biblia NKJV tł. aut.

„A jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego: Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodzili, aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i przyszedł potop, i wygubił wszystkich. Podobnie też było za dni Lota: Jedli, pili, kupowali, sprzedawali, sadzili, budowali; lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba ogień i siarka i wygubił wszystkich. Tak będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi”.

Łukasza 17:26-30, Biblia NKJV tł. aut.

„A co do czasów i chwil, bracia, nie ma potrzeby, abym wam pisał. Sami bowiem doskonale wiecie, że dzień Pański nadchodzi jak złodziej w nocy. Gdy bowiem mówić będą: «Pokój i bezpieczeństwo!» Potem przyjdzie na nich nagła zagłada, jak bóle na kobietę brzemienną. I nie ujdą. Wy zaś, bracia, nie jesteście w ciemności, aby ten dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wszyscy jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteśmy z nocy ani z ciemności. Nie śpijmy więc jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi. Bo ci, którzy śpią, śpią w nocy, a ci, którzy się upijają, w nocy są pijani. My zaś, którzy należymy do dnia, bądźmy trzeźwi, odziani w pancerz wiary i miłości, a jako hełm – nadzieję zbawienia. Gdyż Bóg nie przeznaczył nas na gniew, ale na osiągnięcie zbawienia przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, który za nas umarł, abyśmy, czy czuwamy, czy śpimy, razem z Nim żyli. Dlatego pocieszajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich, jak to i wy czynicie.

1 List do Tesaloniczan 5:1-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, jak niektórzy uważają, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem nas, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy przyszli do upamiętania. Lecz dzień Pański nadejdzie jak złodziej w nocy, kiedy niebiosa z hukiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ziemia i dzieła ludzkie na niej spłoną. Skoro więc to wszystko ulegnie zagładzie, jakimiż wy powinniście być w świętym postępowaniu i pobożności, oczekując i śpiesząc nadejście dnia Bożego, z powodu którego niebiosa rozpalone stopnieją, a żywioły rozpalone stopnieją? My jednak, według obietnicy, oczekujemy nowych niebios i nowej ziemi, w których zamieszka sprawiedliwość”.

2 Piotra 3:9-13, Biblia NKJV tł. aut.

„Mówi Ten, który o tym świadczy: «Zaiste, przyjdę wkrótce». Amen. Tak, przyjdź, Panie Jezu!»

Objawienie 22:20, Biblia NKJV tł. aut.

„On pochłonie śmierć na wieki, a Pan Bóg otrze łzę z każdego oblicza, odejmie hańbę ludu swego z całej ziemi, bo Pan przemówił. I powiedzą w owym dniu: «Oto nasz Bóg, na Niego czekaliśmy, a On nas zbawi. To jest Pan, na Niego czekaliśmy, będziemy się radować i weselić z Jego zbawienia»”.

Izajasz 25:8-9, Biblia NKJV tł. aut.

Biżuteria

„Ozdobą waszą niech nie będzie tylko to, co zewnętrzne, uczesanie włosów, złote ozdoby lub szaty, lecz ukryty człowiek serca z niezniszczalnym pięknem łagodnego i cichego ducha, który jest bardzo cenny w oczach Boga”.

1 Piotra 3:3-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Podobnie kobiety niech się przyozdabiają w skromnym stroju, z przyzwoitością i umiarem, nie przesadnie zaplatanymi włosami albo złotem, albo perłami, albo kosztownym strojem, lecz, co przystoi kobietom, które przyznają się do pobożności, dobrymi uczynkami”.

1 Tymoteusza 2:9-10, Biblia NKJV tł. aut.

Sąd

Niech się raduje pole i wszystko, co na nim rośnie. Wtedy radować się będą wszystkie drzewa leśne przed Panem. Bo On nadchodzi, bo On nadchodzi, aby sądzić ziemię. Będzie sądził świat sprawiedliwie, a narody według swojej prawdy.

Psalm 96:12-13, Biblia NKJV tł. aut.

„Nasz Bóg przyjdzie i nie będzie milczał; przed Nim ogień będzie trawił, a wokół Niego będzie wrzawa. Zawoła do niebios z góry i do ziemi, aby sądził lud swój: «Zgromadźcie mi moich świętych, którzy zawarli ze mną przymierze przez ofiarę». Niech niebiosa głoszą Jego sprawiedliwość, bo sam Bóg jest Sędzią. Sela

Psalm 50:3-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Patrzyłem, aż postawiono trony, a Przedwieczny zasiadł. Szata Jego była biała jak śnieg, a włosy na głowie Jego jak czysta wełna. Tron Jego był z płomienia ognia, koła Jego z ognia płonącego; strumień ognia wypływał i wychodził sprzed Niego. Tysiąc tysięcy służyło Mu; dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stanęło przed Nim. Sąd zasiadł, a księgi zostały otwarte. Patrzyłem w widzeniach nocnych, a oto, Ktoś podobny do Syna Człowieczego, Nadchodzi z obłokami niebieskimi! Przybył do Przedwiecznego i przyprowadzono Go przed Niego. I dano Mu panowanie, chwałę i królestwo, aby Mu służyły wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest panowaniem wiecznym, które nie przeminie, a Jego królestwo – niezniszczalne. aż przybył Przedwieczny i zapadł wyrok na korzyść świętych Najwyższego, i nadszedł czas, aby święci posiedli królestwo.

Daniela 7:9-10,13-14,22, Biblia NKJV tł. aut.

„Potem ujrzałem innego anioła lecącego przez środek nieba, który miał wieczną ewangelię, aby ją zwiastować mieszkańcom ziemi, każdemu narodowi, plemieniu, językowi i ludowi, i który mówił donośnym głosem: «Ulęknijcie się Boga i oddajcie Mu chwałę, bo nadeszła godzina Jego sądu. Oddajcie pokłon Temu, który stworzył niebo i ziemię, morze i źródła wód».

Objawienie 14:6-7, Biblia NKJV tł. aut.

„Oto przyjdę wkrótce, a zapłata moja jest ze mną, abym oddał każdemu według jego uczynków. Jam jest Alfa i Omega, Początek i Koniec, Pierwszy i Ostatni”

Objawienie 22:12-13, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. „Kto w Niego wierzy, nie podlega potępieniu; lecz kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego. A na tym polega potępienie, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światło, bo ich uczynki były złe. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby jego uczynki nie zostały ujawnione. Lecz kto postępuje zgodnie z prawdą, zbliża się do światła, aby jego uczynki się ujawniły, że są dokonane w Bogu”. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; a kto nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz gniew Boży ciąży na nim”.

Ewangelia Jana 3:17-21,36, Biblia NKJV tł. aut.

„Ojciec bowiem nikogo nie sądzi, lecz cały sąd przekazał Synowi, aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał”.

Jana 5:22-23, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem wszyscy musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa, aby każdy otrzymał zapłatę za uczynki dokonane w ciele, dobre lub złe”.

2 Koryntian 5:10, Biblia NKJV tł. aut.

„A ty dlaczego osądzasz swego brata? Albo dlaczego gardzisz swoim bratem? Wszyscy bowiem staniemy przed trybunałem Chrystusa. Napisano bowiem: „Jako żyję, mówi Pan, przede Mną zegnie się wszelkie kolano i wszelki język wyzna Boga”. Tak więc każdy z nas za samego siebie zda sprawę Bogu.

Rzymian 14:10-12, Biblia NKJV tł. aut.

„Miłość w nas osiągnęła w tym doskonałość, abyśmy mieli ufność w dzień sądu, bo jaki On jest, tacy i my jesteśmy na tym świecie. W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk, ponieważ lęk kojarzy się z karą. Lecz kto się boi, nie jest doskonały w miłości. Miłujemy Go, ponieważ On sam pierwszy nas umiłował”.

1 Jana 4:17-19, Biblia NKJV tł. aut.

Usprawiedliwienie

„Oto nadchodzą dni” – mówi Pan – „że wzbudzę Dawidowi Latorośl sprawiedliwości; Król będzie panował i dobrze mu się powodziło, i będzie wykonywał sąd i sprawiedliwość na ziemi. Za jego dni Juda będzie zbawiony, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie; a oto imię Jego, którym będzie nazywany: PAN NASZA SPRAWIEDLIWOŚĆ”.

Jeremiasz 23:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Ale teraz objawiona została sprawiedliwość Boża niezależna od Prawa, o której świadczą Prawo i Prorocy, sprawiedliwość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich i na wszystkich, którzy wierzą. Nie ma tu bowiem różnicy; wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a są usprawiedliwieni darmo, z Jego łaski, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie. Przeto wnioskujemy, że człowiek zostaje usprawiedliwiony przez wiarę, niezależnie od uczynków Prawa”.

Rzymian 3:21-24,28 Biblia NKJV tł. aut.

„Cóż więc powiemy, że Abraham, nasz ojciec, znalazł według ciała? Bo jeśli Abraham został usprawiedliwiony z uczynków, ma się czym chlubić, ale nie przed Bogiem. Co bowiem mówi Pismo? „Abraham uwierzył Bogu i poczytano mu to za sprawiedliwość”. Temu zaś, kto pracuje, zapłata nie jest poczytywana za łaskę, lecz za należność. Temu zaś, kto nie pracuje, ale wierzy w Tego, który usprawiedliwia bezbożnego, wiara jego poczytuje się za sprawiedliwość.

Rz 4,1-5, Biblia NKJV tł. aut.

Usprawiedliwieni więc z wiary, mamy pokój z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Rz 5,1, Biblia NKJV tł. aut.

Jeśli więc ktoś jest w Chrystusie, jest nowym stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe. Wszystko zaś jest z Boga, który pojednał nas ze sobą przez Jezusa Chrystusa i zlecił nam posługę pojednania, to znaczy, że Bóg w Chrystusie pojednał ze sobą świat, nie zaliczając im ich upadków, i powierzył nam słowo pojednania. Teraz więc jesteśmy ambasadorami w imieniu Chrystusa, jakby Bóg napominał przez nas. Prosimy was w imieniu Chrystusa, bądźcie pojednani z Bogiem. On bowiem Tego, który nie znał grzechu, uczynił dla nas grzechem, abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą.

2 Koryntian 5:17-21, Biblia NKJV tł. aut.

„My, którzy jesteśmy Żydami z natury, a nie grzesznikami z pogan, wiedząc, że człowiek nie jest usprawiedliwiony z uczynków Prawa, lecz przez wiarę w Jezusa Chrystusa, i my uwierzyliśmy w Chrystusa Jezusa, abyśmy zostali usprawiedliwieni z wiary w Chrystusa, a nie z uczynków Prawa; gdyż z uczynków Prawa żadne ciało nie będzie usprawiedliwione. Jeśli jednak, szukając usprawiedliwienia w Chrystusie, sami okazujemy się grzesznikami, czyż Chrystus jest sługą grzechu? Z pewnością nie! Bo jeśli odbudowuję to, co zburzyłem, staję się przestępcą. Ja bowiem przez Prawo umarłem dla Prawa, aby żyć dla Boga. Zostałem ukrzyżowany z Chrystusem; już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus; A życie, które teraz prowadzę w ciele, jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie. Nie odrzucam łaski Bożej. Bo jeśli sprawiedliwość dokonuje się przez Prawo, to Chrystus umarł na próżno”.

Galatów 2:15-21, Biblia NKJV tł. aut.

„Wszyscy bowiem jesteście synami Bożymi przez wiarę w Chrystusa Jezusa. Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. Nie ma już Żyda ani Greka, nie ma już niewolnika ani wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie. A jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama i dziedzicami według obietnicy”.

Galatów 3:26-29, Biblia NKJV tł. aut.

„Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar, nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił. Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował, abyśmy w nich chodzili”.

List do Efezjan 2:8-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Ale to, co było dla mnie zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę. Lecz więcej jeszcze, wszystko uznaję za stratę ze względu na doniosłość poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana, dla którego poniosłem wszelkie szkody i uznaję to za śmieci, bylebym zyskał Chrystusa i znalazł się w Nim, nie mając własnej sprawiedliwości, pochodzącej z Prawa, lecz tę, która jest przez wiarę w Chrystusa, sprawiedliwość z Boga, na podstawie wiary, by poznać Go i moc Jego zmartwychwstania, i udział w Jego cierpieniach, upodabniając się do Jego śmierci, abym w jakiś sposób dostąpił zmartwychwstania”.

List do Filipian 3:7-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo i my byliśmy niegdyś nierozumni, nieposłuszni, błądzący, służący rozmaitym pożądliwościom i rozkoszom, żyjący w złości i zazdrości, pełni nienawiści i nienawidzący siebie nawzajem. Lecz gdy ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela naszego, Boga, do ludzi, nie ze względu na uczynki sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz według miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy usprawiedliwieni Jego łaską stali się dziedzicami życia wiecznego według nadziei. Wierna to mowa i chcę, abyś o tym stale mówił, aby ci, którzy uwierzyli w Boga, starali się trwać w dobrych uczynkach. To jest dobre i pożyteczne dla ludzi.”

Tytusa 3:3-8, Biblia NKJV tł. aut.

LGBTQ+

On im odpowiedział: „Czy nie czytaliście, że Stwórca na początku stworzył ich mężczyzną i kobietą?” i rzekł: „Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę swoją, a złączy się ze swoją żoną, i będą dwoje jednym ciałem?”.

Ewangelia Mateusza 19:4-5, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie będziesz obcował z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą. To obrzydliwość. Nie będziesz się też obcował z żadnym zwierzęciem, aby się nim nie splugawić. Ani kobieta nie będzie stawała przed zwierzęciem, aby się z nim obcować. To jest rozpusta”.

Księga Kapłańska 18:22-23, Biblia NKJV tł. aut.

„Kobieta nie będzie nosiła ubioru mężczyzny, ani mężczyzna nie będzie się ubierał w szatę kobiety, gdyż każdy, kto tak postępuje, jest obrzydliwością dla Pana, Boga swego”.

Powtórzonego Prawa 22:5, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli mężczyzna obcuje z mężczyzną, tak jak obcuje z kobietą, oboje popełniają obrzydliwość. (...)”

Księga Kapłańska 20:13, Biblia NKJV tł. aut.

„Którzy zamienili prawdę Bożą na kłamstwo i stworzeniu oddawali cześć, i służyli jemu, zamiast Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen. Dlatego wydał ich Bóg na pastwę sprośnych namiętności. Bo nawet ich kobiety zamieniły naturalne współżycie na przeciwne naturze. Podobnie i mężczyźni, porzuciwszy naturalne współżycie z kobietą, zapałali żądzą wzajemną ku sobie, mężczyźni z mężczyznami popełniając haniebne czyny i ponosząc na sobie samych należną karę za swój błąd. A ponieważ nie chcieli zachować prawdziwego poznania Boga, wydał ich Bóg na pastwę nieczystego umysłu, tak że czynili to, co się nie godzi. Byli pełni wszelkiej nieprawości, rozpusty, przewrotności, chciwości, złośliwości, Pełni zazdrości, morderstwa, waśni, podstępu, nikczemności; plotkarze, oszczercy, nienawidzący Boga, gwałtowni, pyszni, chełpliwi, wynalazcy zła, nieposłuszni rodzicom, nierozumni, niewierni, bezlitośni, nieprzejednani, bezlitośni. Oni, wiedząc, że sprawiedliwy sąd Boży, iż ci, którzy takie rzeczy czynią, zasługują na śmierć, nie tylko to czynią, ale jeszcze pochwalają tych, którzy to czynią.

Rzymian 1:25-32, Biblia NKJV tł. aut.

Małżeństwo

„Małżeństwo niech będzie w poważaniu u wszystkich, a łoże nieskalane; rozpustników zaś i cudzołożników sądzić będzie Bóg”.

List do Hebrajczyków 13:4, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego mężczyzna opuści ojca swego i matkę swoją, a złączy się ze swoją żoną, i staną się jednym ciałem”.

Księga Rodzaju 2:24, Biblia NKJV tł. aut.

„A oto druga rzecz, którą czynicie: łzami zlewacie ołtarz Pański, płaczem i wrzawą, a On już nie patrzy na ofiarę i nie przyjmuje jej z rąk waszych z życzliwością. A wy pytacie: «Dlaczego?» Bo Pan był świadkiem między tobą a żoną twojej młodości, z którą postępowałeś wiarołomnie; a przecież ona jest twoją towarzyszką i żoną związaną przymierzem. Lecz czyż nie uczynił ich jednością, mając resztkę Ducha? A dlaczego jednością? On szuka pobożnego potomstwa”. Uważajcie więc na ducha waszego i niech nikt nie zdradziecko nie postępuje z żoną swojej młodości.

Malachiasza 2:13-15, Biblia NKJV tł. aut.

„Mężowie, miłujcie żony swoje, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie. Lecz każdy z was niech tak miłuje swoją żonę jak siebie samego, a żona niech się odnosi ze czcią do męża”.

List do Efezjan 5:25-33, Biblia NKJV tł. aut.

„A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”. Rzekli Mu: „Dlaczego więc Mojżesz nakazał dać list rozwodowy i odprawić ją?” Odpowiedział im: „Mojżesz ze względu na zatwardziałość serc waszych pozwolił wam oddalać żony, lecz od początku tak nie było. A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę — z wyjątkiem przypadku nierządu — a bierze inną, popełnia cudzołóstwo. A kto by oddaloną poślubił, popełnia cudzołóstwo”.

Ewangelia Mateusza 19:6-9, Biblia NKJV tł. aut.

Maryja (Matka Jezusa Chrystusa)

„W szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida. Dziewicy zaś było na imię Maryja. A anioł wszedłszy rzekł do Niej: «Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zaś, ujrzawszy Go, zmieszała się na Jego słowa i rozważała, co to za pozdrowienie. Wtedy anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron ​​Jego ojca, Dawida. Będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a Jego królestwu nie będzie końca”.

Ewangelia Łukasza 1:26-33, Biblia NKJV tł. aut.

„A pod krzyżem Jezusowym stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i ucznia, którego miłował, stojącego przy niej, rzekł do Matki: Niewiasto, oto syn Twój!”. Następnie rzekł do ucznia: „Oto Matka twoja!”. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie”.

Jana 19:25-27, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo żyjący wiedzą, że umrą, a umarli niczego nie wiedzą i nie mają już żadnej zapłaty, bo pamięć o nich poszła w zapomnienie. Ich miłość, ich nienawiść i ich zazdrość już przeminęły; nigdy więcej nie będą mieli udziału w niczym, co się dzieje pod słońcem”.

Koheleta 9:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus”.

1 Tymoteusza 2:5, Biblia NKJV tł. aut.

Materializm

„Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na duszy swojej szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za duszę swoją?”

Ewangelia Mateusza 16:26, Biblia NKJV tł. aut.

„Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował, albo jednego będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie”.

Ewangelia Mateusza 6:24, Biblia NKJV tł. aut.

„(...) Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nie od obfitości dóbr zależy czyjeś życie”.

Ewangelia Łukasza 12:15, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie trudź się, aby się wzbogacić; przestań dla własnego rozsądku! Czyż będziesz patrzył na to, czego nie ma? Bogactwo bowiem przybiera sobie skrzydła i jak orzeł odlatuje ku niebu”.

Przysłów 23:4-5, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną; ale gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje”.

Ewangelia Mateusza 6:19-21, Biblia NKJV tł. aut.

„Lecz ci, którzy chcą być bogaci, wpadają w pokuszenie i w sidła oraz w liczne bezsensowne i szkodliwe pożądliwości, które pogrążają ludzi w zgubę i zatracenie. Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest miłość pieniędzy; niektórzy, ulegając chciwości, zbłądzili od wiary i uwikłali się w wiele cierpień”.

1 List do Tymoteusza 6:9-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Niech wasze postępowanie będzie wolne od chciwości; zadowalajcie się tym, co macie. On sam bowiem powiedział: „Nigdy cię nie opuszczę ani nie porzucę”.

List do Hebrajczyków 13:5, Biblia NKJV tł. aut.

Tysiąclecie

„I widziałem niebo otwarte, a oto biały koń, a Ten, który na nim siedział, nazywał się Wierny i Prawdziwy, i w sprawiedliwości sądzi i walczy. Oczy Jego jak płomień ognia, a na głowie Jego wiele diademów. Miał wypisane imię, którego nikt nie znał oprócz Niego. Odziany był w szatę zmoczoną we krwi, a Jego imię brzmi Słowo Boże. A wojska w niebie, odziane w bisior biały i czysty, podążały za Nim na białych koniach. A z ust Jego wychodził ostry miecz, aby nim uderzyć narody, a On sam będzie nimi rządził laską żelazną. On sam tłoczy tłocznię wina zapalczywości i gniewu Boga Wszechmogącego. A na szacie swojej i na biodrze swoim ma wypisane imię: KRÓL KRÓLÓW I PAN PANÓW. Potem widziałem anioła stojącego w słońcu; I zawołał donośnym głosem, mówiąc do wszystkich ptaków, które latają pośrodku nieba: „Chodźcie, zbierzcie się na ucztę wielkiego Boga, aby jeść ciała królów, ciała wodzów, ciała mocarzy, ciała koni i tych, którzy na nich siedzą, i ciała wszystkich ludzi, wolnych i niewolników, małych i wielkich”. I widziałem Bestię i królów ziemi, i wojska ich zebrane, aby stoczyć walkę z Siedzącym na koniu i z Jego wojskiem. I pojmano Bestię, a z nią Fałszywego Proroka, który czynił znaki przed nią, którymi zwiódł tych, co otrzymali znamię Bestii i tych, co oddawali pokłon jej wizerunkowi. Ci dwaj zostali żywcem wrzuceni do jeziora ognistego, gorejącego siarką. A pozostali zostali zabici mieczem, który wychodził z ust Siedzącego na koniu. I wszystkie ptaki nasyciły się ich ciałami”.

Objawienie 19:11-21, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie dziwcie się temu! Nadchodzi bowiem godzina, w której wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą głos Jego i wyjdą – ci, którzy dobrze czynili, na zmartwychwstanie życia, a ci, którzy źle czynili, na zmartwychwstanie potępienia.

Ewangelia Jana 5:28-29, Biblia NKJV tł. aut.

„A to jest wola Tego, który Mnie posłał, abym z tego wszystkiego, co Mi dał, niczego nie stracił, ale abym to wskrzesił w dniu ostatecznym. A to jest wola Tego, który Mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”. Żydzi więc szemrali przeciwko Niemu, ponieważ powiedział: „Ja jestem chlebem, który zstąpił z nieba”. I mówili: „Czyż to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę znamy? Jakże więc może On mówić: „Z nieba zstąpiłem”?”. Jezus im odpowiedział: „Nie szemrajcie między sobą. Nikt nie może przyjść do Mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał. A Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. '

Ewangelia Jana 6:39-44, Biblia NKJV tł. aut.

„Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce. A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i zabiorę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli.”

Ewangelia Jana 14:1-3, Biblia NKJV tł. aut.

„A jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego: Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodzili, aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki. I przyszedł potop, i wygubił wszystkich. Podobnie było i za dni Lota: Jedli, pili, kupowali, sprzedawali, sadzili, budowali. Lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł deszcz ognia i siarkę z nieba i wytracił wszystkich. Tak też będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi.

Ewangelia Łukasza 17:26-30, Biblia NKJV tł. aut.

„Potem ujrzałem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz od Czeluści i wielki łańcuch w ręce. Pochwycił on Smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat; i wtrącił go do Czeluści, i zamknął, i opieczętował go, aby już nie zwodził narodów, aż tysiąc lat się dopełni. Lecz potem musi być wypuszczony na krótki czas. I ujrzałem trony, i zasiedli na nich, i powierzono im sąd. I ujrzałem dusze ściętych dla świadectwa Jezusa i dla Słowa Bożego, którzy nie oddali pokłonu zwierzęciu ani jego wizerunkowi i nie przyjęli znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem przez tysiąc lat. Ale inni umarli nie ożyli, aż tysiąc lat się dopełniło. To jest pierwsze zmartwychwstanie. Błogosławiony i święty, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad takimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z Nim królować tysiąc lat. A gdy tysiąc lat się skończy, szatan zostanie wypuszczony z więzienia swego i wyjdzie, aby zwieść narody, które są na czterech krańcach ziemi, Goga i Magoga, aby ich zgromadzić do bitwy, których liczba jest jak piasek morski. Wyszli na szerokość ziemi i otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. A ogień zstąpił od Boga z nieba i pochłonął ich. Diabła, który ich zwodził, wrzucono do jeziora ognia i siarki, gdzie są Bestia i Fałszywy Prorok. I będą dręczeni dniem i nocą na wieki wieków. Potem ujrzałem wielki biały tron ​​i Tego, który na nim siedział, przed którego obliczem pierzchła ziemia i niebo. I nie znaleziono dla nich miejsca. I ujrzałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed Bogiem, i księgi zostały otwarte. I inna księga została otwarta, to jest Księga Życia. I osądzono zmarłych według ich uczynków, według tego, co w księgach było napisane. I morze wydało umarłych, którzy w nim byli, i Śmierć, i Otchłań wydały umarłych, którzy w nich byli. I osądzono każdego według jego uczynków. Potem Śmierć i Otchłań zostały wrzucone do jeziora ognistego. To jest druga śmierć. I jeśli ktoś nie został zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognistego.

Objawienie 20:1-15, Biblia NKJV tł. aut.

„Aniołów zaś, którzy nie zachowali swojej godności, ale opuścili własne mieszkanie, spętał wiecznymi więzami w ciemności na sąd wielkiego dnia”.

Judy 1:6, Biblia NKJV tł. aut.

„Czyż nie wiecie, że święci będą sądzić świat? A jeśli świat będzie przez was sądzony, czyż nie jesteście godni sądzić spraw najdrobniejszych? Czyż nie wiecie, że będziemy sądzić aniołów? O ileż bardziej sprawy doczesne?” '

1 Koryntian 6:2-3, Biblia NKJV tł. aut.

„I ujrzałem nowe niebo i nową ziemię, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie było. Potem ja, Jan, ujrzałem miasto święte, Nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica przyozdobiona dla swego męża. I usłyszałem donośny głos z nieba mówiący: «Oto przybytek Boga z ludźmi i będzie mieszkał z nimi, a oni będą ludem Jego, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem. I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i śmierci już odtąd nie będzie, ani smutku, ani krzyku, ani bólu już odtąd nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły». Wtedy Zasiadający na tronie rzekł: «Oto czynię wszystko nowe». I rzekł do mnie: «Napisz, bo te słowa są prawdziwe i wiarygodne». I rzekł do mnie: „Stało się! Jam jest Alfa i Omega, Początek i Koniec. Ja dam darmo pić ze źródła wody życia temu, kto pragnie. Zwycięzca odziedziczy wszystko i będę mu Bogiem, a on będzie Mi synem. Lecz tchórze, niewierzący, obrzydliwi, mordercy, rozpustnicy, czarownicy, bałwochwalcy i wszyscy kłamcy będą mieli udział w jeziorze gorejącym ogniem i siarką, co jest śmiercią drugą”.

Objawienie 21:1-8, Biblia NKJV tł. aut.

„A dzień Pański nadejdzie jak złodziej w nocy, kiedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, a ziemia i dzieła ludzkie na niej spłoną. Skoro więc to wszystko ulegnie zagładzie, jakimiż powinniście być wy w świętym postępowaniu i pobożności, oczekując i śpiesząc nadejście dnia Bożego, z powodu którego niebiosa, płonąc, rozpłyną się, a żywioły rozpalone gorącem rozpłyną się? My jednak, według obietnicy, oczekujemy nowych niebios i nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość.

2 Piotra 3:10-13, Biblia NKJV tł. aut.

Misja

„Potem Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o Królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. Lecz widząc tłumy, zlitował się nad nimi, gdyż byli utrudzeni i rozproszeni, jak owce nie mające pasterza. Potem rzekł do swoich uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, aby wyprawił robotników na swoje żniwo»”.

Ewangelia Mateusza 9:35-38, Biblia NKJV tł. aut.

„Potem jedenastu uczniów poszło do Galilei, na górę, którą Jezus im wskazał. Gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon, lecz niektórzy wątpili. A Jezus podszedł i przemówił do nich tymi słowami: „Dana mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”. Amen.

Ewangelia Mateusza 28:16-20, Biblia NKJV tł. aut.

„I rzekł do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!»

Ewangelia Marka 16:15, Biblia NKJV tł. aut.

„Nazajutrz Jan znowu stanął z dwoma swoimi uczniami i patrząc na przechodzącego Jezusa, rzekł: «Oto Baranek Boży!» Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówi, i poszli za Jezusem. Wtedy Jezus się odwrócił i widząc, że idą za Nim, rzekł do nich: «Czego szukacie?» Rzekli do Niego: „Rabbi” (co w tłumaczeniu znaczy Nauczycielu), „gdzie mieszkasz?” Odpowiedział im: „Chodźcie i zobaczcie”. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i pozostali u Niego tego dnia (było około godziny dziesiątej). Jednym z dwóch, którzy usłyszeli, jak Jan mówił i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten najpierw spotkał swego brata Szymona i rzekł do niego: „Znaleźliśmy Mesjasza” (co znaczy: Chrystusa). I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus spojrzawszy na niego, rzekł: „Ty jesteś Szymon, syn Jony, ty będziesz nazywany Kefas” (co znaczy: Kamień). Następnego dnia Jezus chciał udać się do Galilei i spotkał Filipa, i rzekł do niego: „Pójdź za Mną”. Filip zaś pochodził z Betsaidy, miasta Andrzeja i Piotra. Filip spotkał Natanaela i rzekł do niego: „Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa z Nazaretu, syna Józefa”. Natanael rzekł do niego: „Czyż może być coś dobrego z Nazaretu?” Filip rzekł do niego: „Chodź i zobacz”. Jezus ujrzał Natanaela, jak zbliżał się do Niego, i rzekł o nim: „Oto prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu!”. Natanael rzekł do Niego: „Skąd mnie znasz?”. Jezus mu odpowiedział: „Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod drzewem figowym”. Natanael odpowiedział Mu: „Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym! Ty jesteś Królem Izraela!”. Jezus mu odpowiedział: „Czy dlatego, że ci powiedziałem: «Widziałem cię pod drzewem figowym», wierzysz? Zobaczysz większe rzeczy niż te”. I rzekł do niego: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Odtąd ujrzycie niebo otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego”.

Ewangelia Jana 1:35-51, Biblia NKJV tł. aut.

„Kiedy więc Pan dowiedział się, że faryzeusze usłyszeli, iż Jezus pozyskuje i chrzci więcej uczniów niż Jan (chociaż sam Jezus nie chrzcił, lecz Jego uczniowie), opuścił Judeę i odszedł znowu do Galilei. Lecz potrzebował przejść przez Samarię. Przybył więc do miasta samarytańskiego, zwanego Sychar, w pobliżu pola, które Jakub dał swemu synowi Józefowi. A była tam studnia Jakuba. Jezus więc, zmęczony podróżą, siedział sobie przy studni. Było około szóstej godziny. Nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić». Jego uczniowie bowiem udali się do miasta, aby kupić żywności. Wtedy kobieta z Samarii rzekła do Niego: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić?» Żydzi bowiem z Samarytanami nie utrzymują stosunków. Jezus odpowiedział i rzekł do niej: „O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: «Daj Mi pić», prosiłabyś Go wówczas, a dałby ci wody żywej”. Kobieta rzekła do Niego: „Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czyż Ty jesteś większy od ojca naszego Jakuba, który dał nam tę studnię i sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?” Jezus odpowiedział jej: „Każdy, kto pije tę wodę, znowu będzie pragnął; a kto napije się wody, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu”. Kobieta rzekła do Niego: „Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać”. Jezus jej odpowiedział: „Idź, zawołaj swego męża i wróć tutaj”. Kobieta odpowiedziała: „Nie mam męża”. Jezus rzekł do niej: „Dobrze powiedziałaś: «Nie mam męża». Miałaś bowiem pięciu mężów, a ten, którego masz teraz, nie jest twoim mężem. Bo powiedziałaś prawdę”. Kobieta rzekła do Niego: „Panie, widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy, Żydzi, mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga”. Jezus rzekł do niej: „Kobieto, wierz Mi, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie; my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie pochodzi od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, owszem już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie; bo Ojciec szuka takich, którzy by Mu oddawali cześć. Bóg jest Duchem, a ci, którzy Mu cześć oddają, muszą Mu ją oddawać w Duchu i prawdzie”. Kobieta rzekła do Niego: „Wiem, że przyjdzie Mesjasz” (zwany Chrystusem). „Kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko”. Jezus rzekł do niej: „Ja, który z tobą mówię, jestem Nim”. W tej chwili przyszli Jego uczniowie i dziwili się, że rozmawiał z kobietą. Jednak żaden nie powiedział: „Czego szukasz?” lub: „Czemu z nią rozmawiasz?” Kobieta zaś zostawiła swój dzban, poszła do miasta i powiedziała do ludzi: „Chodźcie, zobaczcie Człowieka, który powiedział mi wszystko, co uczyniłam. Czyż On nie jest Mesjaszem?” Wyszli więc z miasta i przyszli do Niego. Tymczasem uczniowie Jego namawiali Go, mówiąc: „Rabbi, jedz!” Lecz On im rzekł: „Ja mam do jedzenia pokarm, o którym wy nie wiecie”. Mówili więc uczniowie między sobą: „Czyż ktoś przyniósł Mu coś do jedzenia?” Jezus rzekł do nich: „Moim pokarmem jest pełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i dokonać Jego dzieła. Czyż nie mówicie: „Jeszcze cztery miesiące, a nadejdzie żniwo”? Oto powiadam wam: Podnieście oczy i popatrzcie na pola, bo już bieleją na żniwo. Żniwiarz otrzymuje zapłatę i zbiera plon na życie wieczne, aby i siewca, i żniwiarz cieszyli się razem. Bo w tym sprawdza się powiedzenie: „Jeden sieje, a drugi zbiera”. Ja was wysłałem, abyście żęli to, nad czym się nie natrudziliście; inni się natrudzili, a wyście weszli w ich trud”. I wielu Samarytan z owego miasta uwierzyło w Niego dzięki słowu kobiety, która świadczyła: „Powiedział mi wszystko, co uczyniłam”. Gdy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich pozostał. I pozostał tam dwa dni. I jeszcze więcej uwierzyło dzięki Jego słowu. Wtedy powiedzieli do kobiety: „Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, bo sami słyszeliśmy i wiemy, że On prawdziwie jest Mesjaszem, Zbawicielem świata”.

Ewangelia Jana 4:1-42, Biblia NKJV tł. aut.

„Jezus jednak nie pozwolił mu na to, lecz rzekł do niego: «Wracaj do domu, do swoich, i opowiedz im, jak wiele Pan ci uczynił i jak się nad tobą zlitował». Poszedł więc i zaczął opowiadać w Dekapolu wszystko, co Jezus mu uczynił, a wszyscy się dziwili”.

Ewangelia Marka 5:19-20, Biblia NKJV tł. aut.

Jeśli więc ustami wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg wskrzesił Go z martwych, będziesz zbawiony. Sercem bowiem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu. Pismo bowiem mówi: „Kto w Niego wierzy, nie będzie zawstydzony”. Nie ma bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, gdyż ten sam Pan jest nad wszystkimi, bogaty dla wszystkich, którzy Go wzywają. Albowiem „kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”. Jakże więc będą wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? I jak uwierzą w Tego, o którym nie słyszeli? I jak usłyszą, jeśli nie będzie głosiciela? I jak będą głosić, jeśli nie zostaną posłani? Jak jest napisane: „Jak piękne są stopy tych, którzy głoszą dobrą nowinę o pokoju, którzy zwiastują dobre rzeczy!” Ale nie wszyscy dali posłuch Ewangelii. Bo Izajasz mówi: „Panie, któż uwierzył naszemu słowu?” Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Boże”.

Rzymian 10:9-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Teraz więc jesteśmy ambasadorami Chrystusa, jakby Bóg napominał przez nas; prosimy was w imieniu Chrystusa: pojednajcie się z Bogiem”.

2 Koryntian 5:20, Biblia NKJV tł. aut.

Muzyka

„Chwalcie Pana! Bo dobrze jest śpiewać Bogu naszemu, bo to miłe, a pieśń piękna”.

Psalm 147:1, Biblia NKJV tł. aut.

„Śpiewajcie Panu pieśń nową! Śpiewajcie Panu, ziemio cała! Śpiewajcie Panu, błogosławcie Jego imieniu! Głoście dobrą nowinę o Jego zbawieniu z dnia na dzień! Rozgłaszajcie Jego chwałę wśród narodów, Jego cuda wśród wszystkich ludów. Bo Pan jest wielki i godny wielkiej chwały, i budzi lęk większy niż wszyscy bogowie. Bo wszyscy bogowie narodów to bożki, a Pan stworzył niebiosa”.

Psalm 96:1-5, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy anioł rzekł do nich: «Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego ludu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie». I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, wielbiących Boga słowami: «Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli!»”

Ewangelia Łukasza 2:10-14, Biblia NKJV tł. aut.

„I ujrzałem coś jakby morze szklane zmieszane z ogniem i tych, co odnieśli zwycięstwo nad Bestią, nad jej wizerunkiem, nad jej znamieniem i nad liczbą jej imienia, stojących nad morzem szklanym, mających harfy Boże. Śpiewają pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Baranka, mówiąc: „Wielkie i cudowne są Twoje dzieła, Panie Boże Wszechmogący! Sprawiedliwe i prawdziwe są Twoje drogi, o Królu świętych! Któż by się nie bał Ciebie, Panie, i nie uwielbił Twojego imienia? Bo Ty sam jeden jesteś święty. Przyjdą bowiem wszystkie narody i pokłonią się przed Tobą, bo objawione zostały Twoje wyroki”.

Objawienie 15:2-4, Biblia NKJV tł. aut.

„I tak było, ilekroć duch od Boga ogarniał Saula, Dawid brał harfę i grał na niej ręką. Wtedy Saul odzyskiwał siły i zdrowie, a duch niepokoju ustępował od niego”.

1 Samuela 16:23, Biblia NKJV tł. aut.

„I usłyszałem głos z nieba, jakby głos wielu wód i jakby głos potężnego grzmotu. I usłyszałem dźwięk harfistów grających na swoich harfach. I śpiewali jakby nową pieśń przed tronem, przed czterema Żyjącymi Istotami i starszymi; i nikt nie mógł się nauczyć tej pieśni oprócz stu czterdziestu czterech tysięcy wykupionych z ziemi. To są ci, którzy nie skalali się z kobietami, bo są dziewicami. To są ci, którzy podążają za Barankiem, dokądkolwiek idzie. Oni zostali wykupieni spośród ludzi, aby być pierwocinami dla Boga i dla Baranka. A w ich ustach nie znaleziono podstępu, są bowiem bez skazy przed tronem Bożym.

Objawienie 14:2-5, Biblia NKJV tł. aut.

Zgodnie z powyższymi cytatami, jaka muzyka będzie grana w niebie i dlaczego?

Posłuszeństwo

„Jeśli Mnie miłujecie, przestrzegajcie moich przykazań”.

Ewangelia Jana 14:15, Biblia NKJV tł. aut.

„Na tym bowiem polega miłość ku Bogu, że się przestrzega Jego przykazań. A Jego przykazania nie są uciążliwe”.

1 List Jana 5:3, Biblia NKJV tł. aut.

„Samuel rzekł: «Czyż Pan ma takie upodobanie w całopaleniach i ofiarach, co w posłuszeństwie głosowi Pana? Oto: posłuszeństwo lepsze jest od ofiary, a uważne słuchanie lepsze od tłuszczu baranów”.

1 Księga Samuela 15:22, Biblia NKJV tł. aut.

„A okazawszy się z postawy człowiekiem, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich, ziemskich i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca.

Filipian 2:8-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli więc pilnie słuchać będziesz głosu Pana, Boga swego, i będziesz wiernie przestrzegał wszystkich Jego przykazań, które ja ci dziś nakazuję, wywyższy cię Pan, Bóg twój, ponad wszystkie narody ziemi. I wszystkie te błogosławieństwa spłyną na ciebie i dotkną cię, jeśli będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego”.

Księga Powtórzonego Prawa 28:1-2, Biblia NKJV tł. aut.

„A bądźcie wykonawcami słowa, a nie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie”.

List Jakuba 1:22, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie każdy, kto do mnie mówi: «Panie, Panie», wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie Mi w owym dniu: „Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w Twoim imieniu, nie wypędzaliśmy demonów w Twoim imieniu i nie czyniliśmy wielu cudów w Twoim imieniu?”. Wtedy oświadczę im: „Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode Mnie wy, którzy czynicie bezprawie!”. „Każdego więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale.

Ewangelia Mateusza 7:21-24, Biblia NKJV tł. aut.

Pochodzenie zła

„I wybuchła wojna w niebie: Michał i jego aniołowie walczyli ze smokiem; i smok i jego aniołowie walczyli, ale nie przemogli i nie było już dla nich miejsca w niebie. I został strącony wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, który zwodzi cały świat; został strącony na ziemię, a z nim zostali strąceni jego aniołowie”.

Objawienie 12:7-9, Biblia NKJV tł. aut.

„Jakże spadłeś z nieba, Lucyferze, synu jutrzenki! Jakże powalony jesteś na ziemię, ty, który osłabiłeś narody! Bo mówiłeś w swoim sercu: Wstąpię na niebiosa, wyniosę swój tron ​​ponad gwiazdy Boże, zasiądę na górze zgromadzenia, na krańcach północy, wstąpię ponad szczyty obłoków, zrównam się z Najwyższym”.

Izajasz 14:12-14, Biblia NKJV tł. aut.

„(...) Tak mówi Pan Bóg: Byłeś pieczęcią doskonałości, pełen mądrości i nieskazitelnego piękna. Byłeś w Edenie, ogrodzie Bożym; wszelki drogi kamień był twoim okryciem: sardyt, topaz i diament, beryl, onyks i jaspis, szafir, turkus i szmaragd ze złotem. Rzemiosło twoich tamburynów i piszczałek Zostało przygotowane dla ciebie w dniu, w którym zostałeś stworzony. „Byłeś namaszczonym cherubinem, który zakrywa; Ja cię ustanowiłem; byłeś na świętej górze Boga; przechadzałeś się tam i z powrotem pośród ognistych kamieni. Byłeś doskonały w swoich drogach od dnia, w którym zostałeś stworzony, Aż nieprawość została w tobie znaleziona. „Przez obfitość twojego handlu stałeś się pełen gwałtu wewnątrz i zgrzeszyłeś; Dlatego wyrzuciłem cię jak bluźniercę z góry Boga; I zniszczyłem cię, cherubie zakrywający, pośród ognistych kamieni. „Serce twoje było wyniosłe z powodu twojej piękności; zniweczyłeś swoją mądrość dla swojej świetności; rzuciłem cię na ziemię, położyłem cię przed królami, Aby na ciebie patrzyli”.

Ezechiel 28:11-17, Biblia NKJV tł. aut.

„A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie dzikie zwierzęta, które Pan Bóg stworzył. I rzekł do niewiasty: «Czyż Bóg rzeczywiście powiedział: Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew ogrodu?» Niewiasta odpowiedziała wężowi: «Owoce z drzew ogrodu jeść możemy, tylko o owocach drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie jedzcie go ani go dotykajcie, abyście nie pomarli». Wtedy wąż rzekł do niewiasty: «Na pewno nie umrzecie! Bo wie Bóg, że gdy tylko zjecie z niego, otworzą się wam oczy i będziecie jak Bóg, znający dobro i zło».

Księga Rodzaju 3:1-5, Biblia NKJV tł. aut.

„Zdarzyło się pewnego dnia, że ​​synowie Boży przybyli, aby stanąć przed Panem, a wśród nich przybył również szatan. I rzekł Pan do szatana: «Skąd przychodzisz?» Szatan odpowiedział Panu, mówiąc: „Od przechadzki po ziemi i od przechadzania się po niej”. Pan rzekł do szatana: „Czy zwróciłeś uwagę na sługę mojego, Hioba, że ​​nie ma na ziemi nikogo jemu podobnego, męża nienagannego i sprawiedliwego, bogobojnego i unikającego zła?”. Szatan odpowiedział Panu, mówiąc: „Czyż Hiob boi się Boga za nic? Czyż nie otoczyłeś go ogrodem, jego domu i wszystkiego, co ma, zewsząd? Błogosławiłeś pracy jego rąk, a jego dobytek rozmnożył się w kraju. Lecz teraz wyciągnij rękę i dotknij wszystkiego, co ma, a na pewno będzie Cię przeklinał w twarz”. Pan rzekł do szatana: „Oto wszystko, co ma, jest w twojej mocy, tylko nie podnoś ręki na jego osobę”. I odszedł szatan sprzed oblicza Pana.

Hioba 1:6-12, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, w końcu odczuł głód. Wtedy przystąpił do Niego kusiciel i rzekł: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem». On zaś odpowiedział: «Napisane jest: Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych»”. Wtedy diabeł wziął Go do Miasta Świętego, postawił na narożniku świątyni i rzekł Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół!» Albowiem jest napisane: „Aniołom swoim rozkaże o tobie” i: „Na rękach nosić cię będą, abyś nie uraził swej nogi o kamień”. Jezus mu rzekł: „Napisano również: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego”. Ponownie wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę i pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich chwałę. I rzekł Mu: „Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon”. Wtedy Jezus mu rzekł: „Idź precz, szatanie! Albowiem jest napisane: „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”. Wtedy opuścił Go diabeł, a oto aniołowie przystąpili i usługiwali Mu”.

Ewangelia Mateusza 4:1-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Teraz odbywa się sąd nad tym światem; teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz. A Ja, gdy zostanę wywyższony nad ziemię, przyciągnę wszystkie narody do siebie”. To powiedział, dając do zrozumienia, jaką śmiercią umrze.

Ewangelia Jana 12:31-33, Biblia NKJV tł. aut.

„I rzekł do nich: Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica”.

Ewangelia Łukasza 10:18, Biblia NKJV tł. aut.

„Bądźcie trzeźwi, czuwajcie, bo przeciwnik wasz, diabeł, chodzi jak lew ryczący, szukając, kogo by pożreć. Przeciwstawcie mu się, mocni w wierze, wiedząc, że te same cierpienia znoszą wasi bracia na świecie”.

1 List Piotra 5:8-9, Biblia NKJV tł. aut.

„Przeto poddajcie się Bogu. Przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was. Zbliżcie się do Boga, a zbliży się do was”. Obmyjcie ręce, grzesznicy, i oczyśćcie serca, ludzie o rozdwojonej duszy.

List Jakuba 4:7-8, Biblia NKJV tł. aut.

Święta i praktyki pogańskie

„Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną. Nie będziesz czynił sobie podobizny rzeźbionej ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie w górze, ani tego, co jest na ziemi w dole, ani tego, co jest w wodzie pod ziemią; nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył. Bo Ja, Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze winę ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy Mnie nienawidzą, a okazuje miłosierdzie do tysięcy tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają moich przykazań”.

Wyjścia 20:3-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Niech nie znajdzie się wśród was nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub swą córkę, uprawiał wróżby, gusła, przepowiadał przyszłość, zajmował się magią, wywoływał duchy, wieszczył i wywoływał zmarłych. '

Księga Powtórzonego Prawa 18:10-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czyż nie jest wspólnotą Krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest wspólnotą Ciała Chrystusa? Nie możecie pić z kielicha Pańskiego i z kielicha demonów; nie możecie zasiadać przy stole Pańskim i przy stole demonów”.

1 List do Koryntian 10:16,21, Biblia NKJV tł. aut.

„Raczej to, co ofiarują poganie, ofiarują demonom, a nie Bogu; nie chcę, żebyście mieli społeczność z demonami”.

1 List do Koryntian 10:20, Biblia NKJV tł. aut.

„Dzieci, strzeżcie się bożków. Amen”.

1 List Jana 5:21, Biblia NKJV tł. aut.

„Byliście bowiem niegdyś ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jak dzieci światłości.

List do Efezjan 5:8, Biblia NKJV tł. aut.

Paleontologia

Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezkształtna i pusta; ciemność panowała nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód. Potem Bóg rzekł: „Niech stanie się światłość!” I stała się światłość. I widział Bóg światłość, że była dobra; i oddzielił Bóg światłość od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak wieczór i poranek były dniem pierwszym. Potem Bóg rzekł: „Niech powstanie sklepienie pośród wód i niech oddzieli wody od wód”. Uczynił więc Bóg sklepienie i oddzielił wody pod sklepieniem od wód nad sklepieniem; i tak się stało. I nazwał Bóg sklepienie niebem. I tak nastał wieczór i poranek – dzień drugi. Potem Bóg rzekł: „Niech zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże suchy ląd!” I tak się stało. I nazwał Bóg suchy ląd ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. I widział Bóg, że to było dobre. Potem rzekł Bóg: «Niech ziemia wyda zieloną trawę, ziele wydające nasienie i drzewo owocowe rodzące owoc według swego rodzaju, w którym jest nasienie, na ziemi». I tak się stało. I wydała ziemia zieloną trawę, ziele wydające nasienie według swego rodzaju i drzewo rodzące owoc, w którym jest nasienie według swego rodzaju. I widział Bóg, że to było dobre. I upłynął wieczór i poranek - dzień trzeci. Potem Bóg rzekł: «Niechaj powstaną światła na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy; aby były znakami i porami roku, i dniami, i latami; i aby były światłami na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią». I tak się stało. Uczynił Bóg dwa duże światła: większe, aby rządziło dniem, i mniejsze, aby rządziło nocą. Uczynił również gwiazdy. Bóg umieścił je na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią, aby rządziły dniem i nocą i oddzielały światłość od ciemności. I widział Bóg, że to było dobre. I upłynął wieczór i poranek – dzień czwarty. Wtedy Bóg rzekł: „Niech się zaroją wody od mnóstwa istot żywych, a ptactwo niech lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba!”. Stworzył więc Bóg wielkie potwory morskie i wszelkie żywe istoty pływające, którymi zaroiły się wody, według ich rodzajów, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate według jego rodzajów. I widział Bóg, że to było dobre. I błogosławił im Bóg, mówiąc: „Bądźcie płodne i rozmnażajcie się, i napełniajcie wody w morzach, a ptactwo niech się rozmnaża na ziemi”. I upłynął wieczór i poranek – dzień piąty. Wtedy Bóg rzekł: „Niech ziemia wyda istoty żywe według ich rodzajów: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów”. I tak się stało. I uczynił Bóg dzikie zwierzęta według ich rodzaju, bydło według jego rodzaju i wszelkie zwierzęta pełzające po ziemi według ich rodzaju. I widział Bóg, że to było dobre. Potem rzekł Bóg: „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam; niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad całą ziemią i nad wszelkim płazem pełzającym po ziemi”. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz; na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Potem Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszelkim zwierzęciem pełzającym po ziemi”. I rzekł Bóg: „Oto daję wam wszelką trawę wydającą nasienie, która jest na powierzchni całej ziemi, i wszelkie drzewo, którego owoc wydaje nasienie: będą wam one pokarmem. Również wszelkiemu zwierzęciu polnemu, wszelkiemu ptactwu niebieskiemu i wszystkiemu, co się porusza po ziemi i ma w sobie życie, daję wszelką trawę zieloną na pokarm”. I tak się stało. I Bóg widział wszystko, co uczynił, a oto było bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień szósty.

Księga Rodzaju 1:1-31, Biblia NKJV tł. aut.

„Ty, który założyłeś fundamenty ziemi, aby się nie chwiała na wieki, okryłeś ją głębiną jak szatą, wody stanęły ponad górami”.

Psalm 104:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Spójrzcie teraz na Behemota, którego stworzyłem wraz z wami. Je trawę jak wół. Zobaczcie, jego siła jest w jego biodrach, a jego moc w mięśniach jego żołądka. Porusza ogonem jak cedrem, ścięgna jego ud są mocno splecione. Jego kości są jak belki z brązu, a jego żebra jak pręty z żelaza. On jest pierwociną dróg Bożych; tylko Ten, który go stworzył, może zbliżyć swój miecz”.

Hioba 40:15-19, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć rozprzestrzeniła się na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli…”

Rzymian 5:12, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy Pan zobaczył, że wielka jest niegodziwość człowieka na ziemi i że wszystkie myśli jego serca są ustawicznie złe. I żałował Pan, że stworzył człowieka na ziemi, i zasmucił się w sercu swoim. Wtedy Pan rzekł: «Zgładzę człowieka, którego stworzyłem, z powierzchni ziemi, zarówno człowieka, jak i bydło, zwierzęta pełzające i ptaki niebieskie, bo żałuję, że je stworzyłem». Lecz Noe znalazł łaskę w oczach Pana. I rzekł Bóg do Noego: „Koniec wszelkiego ciała nadszedł przede Mną, bo ziemia jest pełna nieprawości przez nich; oto Ja ich zniszczę wraz z ziemią. Zbuduj sobie arkę z drewna gofer, uczyń w arce przegrody i powlecz ją smołą wewnątrz i zewnątrz. A oto Ja sam sprowadzę wody potopu na ziemię, aby zniszczyć spod nieba wszelkie ciało, w którym jest tchnienie życia; wszystko, co jest na ziemi, zginie. Ale Ja ustanowię moje przymierze z tobą; i wejdziesz do arki – ty, twoi synowie, twoja żona i żony twoich synów z tobą. Tak uczynił Noe; zgodnie ze wszystkim, co mu Bóg nakazał, tak uczynił”.

Rdz 6:5-8,13-14,17-18,22, Biblia NKJV tł. aut.

„A te, które weszły, samiec i samica wszelkiego ciała, weszły, jak mu Bóg rozkazał; i Pan zamknął za nim. A potop trwał na ziemi czterdzieści dni. Wody wezbrały i podniosły arkę, i wniosła się wysoko nad ziemię. Wody przybywało i bardzo przybywało na ziemi, a arka płynęła po powierzchni wód. Wody przybywało bardzo na ziemi, tak że zakryły wszystkie wysokie góry pod niebem. Wody podniosły się na piętnaście łokci w górę i zakryły góry. I wyginęło wszelkie ciało poruszające się na ziemi: ptactwo, bydło, dzikie zwierzęta i wszelkie płazy pełzające po ziemi, i wszyscy ludzie. Wszystko, w którego nozdrzach był oddech ducha życia, wszystko, co było na lądzie, wyginęło. I tak wyniszczył On wszelkie zwierzęta, które były na powierzchni ziemi: ludzi, bydło, zwierzęta pełzające i ptactwo… powietrze. Zniknęli z ziemi. Tylko Noe i ci, którzy z nim byli w arce, pozostali przy życiu. A wody utrzymywały się na ziemi przez sto pięćdziesiąt dni.

Księga Rodzaju 7:16-24, Biblia NKJV tł. aut.

Pornografia & Onanizm

„Nie cudzołóż”.

Wyjścia 20:14, Biblia NKJV tł. aut.

„Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie cudzołóż”. A Ja wam powiadam: Każdy, kto patrzy na kobietę i pożąda jej, już popełnił z nią cudzołóstwo w sercu swoim”.

Ewangelia Mateusza 5:27-28, Biblia NKJV tł. aut.

„Onan jednak wiedział, że dziedzic nie będzie jego; i zdarzało się, że ilekroć zbliżał się do żony brata swego, wypuszczał nasienie na ziemię, aby nie dać dziedzica swemu bratu. A to, co czynił, nie podobało się Panu i dlatego także go zabił”.

Księga Rodzaju 38:9-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie: powstrzymywać się od rozpusty, a nie skazywać na cudzołóstwo”. Aby każdy z was umiał posiadać własne naczynie w uświęceniu i czci, a nie w pożądliwej namiętności, jak poganie, którzy nie znają Boga.

1 Tesaloniczan 4:3-5, Biblia NKJV tł. aut.

„A rozpusta i wszelka nieczystość lub chciwość niech nawet nie będą wspominane wśród was, jak przystoi świętym”.

Efezjan 5:3, Biblia NKJV tł. aut.

„Uciekaj też od młodzieńczych pożądliwości, a zabiegaj o sprawiedliwość, wiarę, miłość, pokój z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca”.

2 Tymoteusza 2:22, Biblia NKJV tł. aut.

Modlitwa

„Rano, wstawszy długo przed świtem, wyszedł, udał się na miejsce puste i tam się modlił”.

Ewangelia Marka 1:35, Biblia NKJV tł. aut.

„A gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią modlić się stojąc w synagogach i na rogach ulic, żeby ich ludzie widzieli. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy się modlisz, wejdź do swojej izdebki i zamknąwszy drzwi za sobą, módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu; a Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie. A gdy się modlicie, nie bądźcie wielomówni jak poganie. Oni bowiem myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie więc do nich podobni. Albowiem Ojciec wasz wie, czego potrzebujecie, zanim Go poprosicie. Módlcie się więc w ten sposób: Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech się święci imię Twoje, niech przyjdzie królestwo Twoje”. Bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc, i chwała na wieki. Amen. „Bo jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień”.

Ewangelia Mateusza 6:5-15, Biblia NKJV tł. aut.

„W Bogu jest moje zbawienie i moja chwała; skała mojej mocy i moja ucieczka w Bogu. Ufajcie Mu w każdym czasie, narody; wylejcie przed Nim wasze serce; Bóg jest dla nas ucieczką. Sela”

Psalm 62:7-8, Biblia NKJV tł. aut.

„Gdy Jezus modlił się w pewnym miejscu i przestał, rzekł jeden z Jego uczniów do Niego: «Panie, naucz nas modlić się, jak i Jan nauczył swoich uczniów». On zaś rzekł do nich: «Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech się święci imię Twoje! Przyjdź królestwo Twoje! Bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego dawaj nam na każdy dzień i odpuść nam nasze grzechy, bo i my odpuszczamy każdemu, kto nam zawini. I nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie, ale nas zbaw ode złego». I rzekł do nich: „Któż z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przyszedł do mnie z drogi, a nie mam co mu podać”. A on odpowie z wewnątrz: Nie naprzykrzaj mi się, drzwi są już zamknięte i dzieci moje leżą ze mną w łóżku; nie mogę wstać i dać tobie. Powiadam wam: Choćby nie wstał i nie dał mu z tego powodu, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natarczywości wstanie i da mu, ile potrzebuje. „Dlatego powiadam wam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; a kto szuka, znajduje; a kołaczącemu zostanie otworzone. Jeśli którego z was syn poprosi o chleb, czy da mu kamień? Albo jeśli poprosi o rybę, czy da mu węża zamiast ryby? Albo jeśli poprosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec wasz niebieski da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą!”

Ewangelia Łukasza 11:1-13, Biblia NKJV tł. aut.

Opowiedział im też przypowieść o tym, że zawsze powinni się modlić i nie ustawać: „W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. A w tym mieście żyła wdowa, która przyszła do Niego i prosiła: «Wymierz sprawiedliwość Bogu, a nie bliźniemu swemu». Mnie od mojego przeciwnika. I przez jakiś czas nie chciał; ale potem rzekł sobie: „Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, aby nie przychodziła bez końca i nie zamęczała mnie”. Wtedy Pan rzekł: „Słuchajcie, co powiedział niesprawiedliwy sędzia. A czyż Bóg nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy wołają do Niego dniem i nocą, chociaż zwleka w ich sprawie? Powiadam wam, że szybko weźmie ich w obronę. Ale czyż Syn Człowieczy, gdy przyjdzie, znajdzie wiarę na ziemi?” Powiedział też do niektórych, co ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść: „Dwóch ludzi przyszło do świątyni, aby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak w duchu się modlił: «Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, oszuści, cudzołożnicy albo jak ten celnik. Poszczę dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co posiadam». A celnik, stojąc z daleka, nie śmiał nawet oczu podnieść ku niebu, lecz bił się w piersi, mówiąc: «Boże, bądź miłosierny dla mnie, grzesznika!» Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony».

Ewangelia Łukasza 18:1-14, Biblia NKJV tł. aut.

«A o cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to uczynię, aby Ojciec był uwielbiony w Synu. Jeśli o cokolwiek poprosicie w imię moje, spełnię to.

Ewangelia Jana 14:13-14, Biblia NKJV tł. aut.

„Przede wszystkim więc napominam, aby zanosić błagania, modlitwy, prośby i dziękczynienia za wszystkich ludzi: za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne we wszelkiej pobożności i godności. Jest to bowiem dobre i miłe Bogu, Zbawicielowi naszemu, który pragnie, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy”.

1 List do Tymoteusza 2:1-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Modlę się o to, aby miłość wasza coraz bardziej obfitowała w poznanie i wszelkie rozeznanie, abyście umieli oceniać, co jest lepsze, abyście byli szczerzy i bez zarzutu aż do dnia Chrystusa, napełnieni owocami sprawiedliwości, które są przez Jezusa Chrystusa, ku chwale i czci Boga”.

Filipian 1:9-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie poproszą o cokolwiek, to otrzymacie to od Ojca mojego, który jest w niebie. Bo gdzie dwaj albo trzej są zgromadzeni w imię moje, tam jestem pośród nich”.

Ewangelia Mateusza 18:19-20, Biblia NKJV tł. aut.

„A gdy zostali zwolnieni, odeszli do swoich i opowiedzieli wszystko, co im powiedzieli arcykapłani i starsi. Gdy więc to usłyszeli, podnieśli głos do Boga jednomyślnie i rzekli: „Panie, Ty jesteś Bogiem, który stworzyłeś niebo i ziemię, i morze, i wszystko, co w nich jest, który przez usta sługi swego Dawida powiedziałeś: „Dlaczego narody się burzą, A ludy knują próżne rzeczy? Królowie ziemi stanęli, A władcy zebrali się razem Przeciw Panu i Przeciw Jego Chrystusowi. „Zaprawdę bowiem przeciwko świętemu Słudze Twemu Jezusowi, którego namaściłeś, zarówno Herod, jak i Poncjusz Piłat z poganami i ludem Izraela zebrali się, aby uczynić to, co ręka Twoja i postanowienie Twoje przedtem postanowiły, aby się stało. Teraz, Panie, spójrz na ich groźby i daj sługom Twoim, aby z całą odwagą głosili słowo Twoje, wyciągając rękę Twoją, aby uzdrawiać, i aby znaki i cuda działy się przez imię świętego Sługi Twego Jezusa”. A gdy się modlili, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i głosili słowo Boże z odwagą.

Dzieje Apostolskie 4:23-31, Biblia NKJV tł. aut.

Rasizm

„Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: mężczyzną i kobietą ich stworzył”.

Księga Rodzaju 1:27, Biblia NKJV tł. aut.

„Potem ujrzałem, a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu, plemienia, ludu i języka, stojący przed tronem i przed Barankiem, odziani w białe szaty, z palmami w rękach, i głosem donośnym mówiąc: «Zbawienie u Boga naszego, Zasiadającego na tronie, i u Baranka!»” '

Objawienie 7:9-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Rzekł mu Jezus: «Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest pierwsze i największe przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy”.

Ewangelia Mateusza 22:37-40, Biblia NKJV tł. aut.

„Bracia moi, nie miejcie stronniczości w wierze w naszego Pana Jezusa Chrystusa, Pana chwały. Jeśli rzeczywiście wypełniacie królewskie prawo według Pisma: «Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego», dobrze czynicie; ale jeśli okazujecie stronniczość, grzeszycie i jesteście potępieni przez Prawo jako przestępcy”.

List Jakuba 2:1,8-9, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie ma już Żyda ani Greka, nie ma już niewolnika ani wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety; Bo wy wszyscy jesteście jedno w Chrystusie Jezusie.

Galatów 3:28, Biblia NKJV tł. aut.

Zmartwychwstanie

„Straciłbym serce, gdybym nie uwierzył, Że ujrzę dobroć Pana w krainie żyjących”.

Psalm 27:13, Biblia NKJV tł. aut.

„Wiem bowiem, że mój Odkupiciel żyje, I że jako ostatni stanie na ziemi; I gdy moja skóra zginie, to wiem, że w ciele moim ujrzę Boga, którego sam zobaczę, I moje oczy ujrzą, a nie kto inny. Jakże tęskni we mnie moje serce!”

Hiob 19:25-27, Biblia NKJV tł. aut.

„Twoi umarli ożyją; Razem z moim trupem powstaną. Przebudźcie się i radujcie, wy, którzy mieszkacie w prochu, Bo wasza rosa jest jak rosa zielna, A ziemia wyrzuci umarłych”.

Izajasz 26:19, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie dziwcie się temu! Nadchodzi bowiem godzina, w której wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą głos Jego i wyjdą – ci, którzy dobrze czynili, na zmartwychwstanie życia, a ci, którzy źle czynili, na zmartwychwstanie potępienia.

Ewangelia Jana 5:28-29, Biblia NKJV tł. aut.

„A to jest wola Tego, który Mnie posłał, abym z tego wszystkiego, co Mi dał, niczego nie stracił, ale bym to wskrzesił w dniu ostatecznym. A to jest wola Tego, który Mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”. Nikt nie może przyjść do Mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”.

Ewangelia Jana 6:39-40,44, Biblia NKJV tł. aut.

„Marta rzekła do Niego: «Wiem, że zmartwychwstanie w zmartwychwstaniu w dniu ostatecznym». Jezus jej odpowiedział: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. A kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Czy wierzysz w to?'

Ewangelia Jana 11:24-26, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie chcę jednak, bracia, abyście byli w niewiedzy co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili jak inni, którzy nie mają nadziei. Bo jeśli wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, tak i tych, którzy zasnęli w Jezusie, Bóg przywiedzie z Nim. To bowiem głosimy wam słowem Pana, że ​​my, którzy pozostaniemy przy życiu aż do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli. Sam bowiem Pan zstąpi z nieba na hasło, na głos archanioła i na dźwięk trąby Bożej, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi. Potem my, którzy pozostaniemy przy życiu, razem z nimi będziemy porwani w obłokach w powietrze, na spotkanie Pana. I tak zawsze będziemy z Panem. Przeto pocieszajcie się wzajemnie tymi słowami”.

1 List do Tesaloniczan 4:13-18, Biblia NKJV tł. aut.

„Ale teraz Chrystus zmartwychwstał i stał się pierwociną tych, co zasnęli. Skoro bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie umarłych. Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni, ale każdy w swojej kolejności: Chrystus jako pierwociny, potem ci, którzy należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Potem nastąpi koniec, gdy odda królestwo Bogu Ojcu, gdy położy kres wszelkiej zwierzchności, wszelkiej władzy i mocy. Oto ogłaszam wam tajemnicę: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni – w jednej chwili, w mgnieniu oka, na dźwięk ostatniej trąby. Bo zabrzmi trąba i umarli zostaną wskrzeszeni jako nieskazitelni, a my zostaniemy przemienieni. Albowiem to, co skażone, musi przyoblec się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, musi przyoblec się w nieśmiertelność. A gdy to, co skażone, przyoblecze się w niezniszczalność, A gdy ten śmiertelnik przyodział się w nieśmiertelność, wtedy wypełni się słowo napisane: „Śmierć została pochłonięta w zwycięstwie”. „Gdzież jest, o Śmierci, twoje żądło? Gdzież jest, o Hadesie, twoje zwycięstwo?”

1 Koryntian 15:20-24, 51-55, Biblia NKJV tł. aut.

„Abym poznał Go i moc Jego zmartwychwstania, i udział w Jego cierpieniach, stając się podobnym do Jego śmierci, aby w jakiś sposób dostąpić zmartwychwstania. Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie, skąd też z utęsknieniem oczekujemy Zbawiciela, Pana Jezusa Chrystusa, który przemieni nasze poniżone ciało, aby stało się podobne do Jego chwalebnego ciała, według mocy, którą On może także wszystko sobie podporządkować”.

Filipian 3:10-11,20-21, Biblia NKJV tł. aut.

„A takie jest świadectwo: że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w Jego Synu. Kto ma Syna, ma życie; kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia. To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne, i abyście wierzyli w imię Syna Bożego”.

1 Jana 5:11-13, Biblia NKJV tł. aut.

Resztka

„Mężowie, miłujcie żony swoje, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez Słowo, aby sam sobie przedstawił Kościół chwalebny, nie mający skazy lub zmarszczki lub czegoś podobnego, ale aby był święty i niepokalany”.

List do Efezjan 5:25-27, Biblia NKJV tł. aut.

Czysta kobieta symbolizuje Kościół Boży w Biblii.

„I zrzucony został wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, który zwodzi cały świat (...)”

Objawienie 12:9, Biblia NKJV tł. aut.

Smok symbolizuje szatana w Biblii

„Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z dwunastu gwiazd. I będąc brzemienną, woła w bólach i mękach rodzenia. I ukazał się na niebie inny znak: oto wielki, rudy smok, mający siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach siedem diademów. Urodziła Syna, który miał rządzić wszystkimi narodami laską żelazną. A jej Syn został porwany do Boga i do Jego tronu. A gdy smok ujrzał, że został strącony na ziemię, zaczął prześladować Niewiastę, która urodziła Syna. I rozgniewał się Smok na Niewiastę, i odszedł, aby rozpocząć walkę z resztą jej potomstwa, które strzeże przykazań Boga i ma świadectwo Jezusa Chrystusa.

Objawienie 12:1-3,5,13,17, Biblia NKJV tł. aut.

„(...) Bo świadectwem Jezusa jest duch proroctwa”.

Objawienie 19:10, Biblia NKJV tł. aut.

Ostatek (prawdziwy Kościół Boży na ziemi) przestrzega wszystkich dziesięciu przykazań z Biblii, ma Ducha Proroctwa i został założony po wielkim rozczarowaniu w 1844 roku.

Tylko Kościół Adwentystów Dnia Siódmego spełnia wszystkie te kryteria.

„Bądźcie trzeźwi, czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, chodzi jak lew ryczący, szukając, kogo by pożreć”.

1 Piotra 5:8, Biblia NKJV tł. aut.

Priorytetem szatana jest prześladowanie i zwodzenie tych, którzy dołączają do Kościoła prawdziwego Boga.

Powrót Jezusa Chrystusa

„Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce. A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i zabiorę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli”.

Ewangelia Jana 14:1-3, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego, i wtedy będą lamentować wszystkie plemiona ziemi, i ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłokach niebieskich z wielką mocą i chwałą”.

Ewangelia Mateusza 24:30, Biblia NKJV tł. aut.

„A nie chcę, bracia, abyście byli w niewiedzy co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili jak inni, którzy nie mają nadziei. Bo jeśli wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, to tak samo Bóg przyprowadzi z Nim tych, którzy zasnęli w Jezusie. Dlatego Mówię wam słowem Pana, że ​​my, którzy pozostaniemy przy życiu aż do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli. Sam bowiem Pan zstąpi z nieba na okrzyk, na głos archanioła i na dźwięk trąby Bożej. A zmarli w Chrystusie powstaną najpierw. Potem my, którzy pozostaniemy przy życiu, razem z nimi będziemy porwani w obłokach w powietrze, na spotkanie Pana. I tak zawsze będziemy z Panem. Przeto pocieszajcie się wzajemnie tymi słowami.

1 Tesaloniczan 4:13-18, Biblia NKJV tł. aut.

„Gdy to powiedział, a oni stali na straży, został uniesiony w górę i obłok zabrał Go im z oczu. A gdy tak patrzyli w niebo, jak On wstępował, oto stanęli przy nich dwaj mężowie w białych szatach i rzekli: Mężowie galilejscy, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, który został od was wzięty w górę do nieba, tak przyjdzie, jak Go widzieliście wstępującego do nieba”.

Dzieje Apostolskie 1:9-11, Biblia NKJV tł. aut.

„Oto przychodzi z obłokami i ujrzy Go wszelkie oko, nawet ci, którzy Go przebili. I będą Go opłakiwać wszystkie plemiona ziemi. Tak, Amen. „Ja jestem Alfa i Omega, Początek i Koniec”, mówi Pan, „Który jest, Który był i Który ma przyjść, Wszechmogący”.

Objawienie Jana 1:7-8, Biblia NKJV tł. aut.

„Lecz o dniu owym i godzinie nikt nie wie, nawet aniołowie niebiescy, tylko sam Ojciec. A jak było za dni Noego, tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego”. Bo jak w dniach przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali, aż do dnia, w którym Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego.

Ewangelia Mateusza 24:36-39, Biblia NKJV tł. aut.

Sami bowiem doskonale wiecie, że dzień Pański nadchodzi jak złodziej w nocy. Gdy bowiem mówić będą: „Pokój i bezpieczeństwo!”, wtedy nagła zagłada przyjdzie na nich, jak bóle na kobietę brzemienną. I nie ujdą. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemności, aby ten dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. '

1 Tesaloniczan 5:2-4, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo jest rzeczą sprawiedliwą u Boga odpłacić uciskiem tym, którzy was uciskają, a wam, uciśnionym, dać odpoczynek z nami, gdy Pan Jezus objawi się z nieba z aniołami swojej mocy, w ogniu płomienistym, wymierzając karę tym, którzy nie znają Boga i tym, którzy nie są posłuszni ewangelii naszego Pana Jezusa Chrystusa. Poniosą oni karę wiecznej zagłady z dala od oblicza Pana i od chwały Jego mocy, gdy przyjdzie w owym dniu, aby być uwielbionym w świętych swoich i podziwianym przez wszystkich wierzących, ponieważ świadectwo nasze wśród was zostało uwierzone”.

2 Tesaloniczan 1:6-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Tak więc Chrystus raz ofiarowany został, aby zgładzić grzechy wielu; tym, którzy Go oczekują, ukaże się po raz drugi, bez grzechu, ku zbawieniu”.

List do Hebrajczyków 9:28, Biblia NKJV tł. aut.

„oczekując błogosławionej nadziei i chwalebnego objawienia się wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w dobrych uczynkach”.

List do Tytusa 2:13-14, Biblia NKJV tł. aut.

Różaniec

„A gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią modlić się stojąc w synagogach i na rogach ulic, żeby ich ludzie widzieli. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy się modlisz, wejdź do swojej izdebki, a zamknąwszy drzwi za sobą, módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu; a Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie. A gdy się modlicie, nie bądźcie wielomówni jak poganie. Oni bowiem myślą, że przez wzgląd na swoje wielomówstwo będą wysłuchani. Dlatego nie bądźcie jak oni. Albowiem Ojciec wasz wie, czego potrzebujecie, zanim Go poprosicie. Módlcie się więc w ten sposób: Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech się święci imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc, i chwała na wieki. Amen. „Bo jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom ich przewinień, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień”.

Ewangelia Mateusza 6:5-15, Biblia NKJV tł. aut.

„A w owym dniu o nic Mnie prosić nie będziecie. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca w imię moje, da wam. Do tej pory o nic nie prosiliście w imię moje. Proście, a otrzymacie, aby radość wasza była pełna”.

Ewangelia Jana 16:23-24, Biblia NKJV tł. aut.

„O nic się nie troskajcie, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, będzie strzegł serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie”.

Filipian 4:6-7, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie każdy, kto mówi Mi: «Panie, Panie!», wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto pełni wolę mojego Ojca, który jest w niebie”.

Ewangelia Mateusza 7:21, Biblia NKJV tł. aut.

Święci i błogosławieni, modlitwy do nich

„Albowiem jeden jest Bóg i jeden Pośrednik między Bogiem a ludźmi, Człowiek Chrystus Jezus”.

1 Tymoteusza 2:5, Biblia NKJV tł. aut.

„Żyjący bowiem wiedzą, że umrą, a umarli niczego nie wiedzą i nie mają już żadnej zapłaty, bo pamięć o nich poszła w zapomnienie. Ich miłość, ich nienawiść i ich zazdrość już przeminęły; nigdy więcej nie będą mieli udziału w niczym, co się dzieje pod słońcem”.

Koheleta 9:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Ci bowiem są fałszywymi apostołami, podstępnymi działaczami, którzy przybierają postać apostołów Chrystusa. I nic dziwnego! Wszak sam szatan przybiera postać anioła światłości. Nic więc wielkiego, jeśli i jego słudzy przybierają postać sług sprawiedliwości, lecz koniec ich będzie według ich uczynków”.

2 Koryntian 11:13-15, Biblia NKJV tł. aut.

Seksualność

„Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: mężczyznę i niewiastę stworzył ich. Potem Bóg im błogosławił i rzekł do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; panujcie nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi»”.

Księga Rodzaju 1:27-28, Biblia NKJV tł. aut.

«Dlatego opuści mężczyzna ojca swego i matkę swoją i złączy się ze swoją żoną, i staną się jednym ciałem».

Księga Rodzaju 2:24, Biblia NKJV tł. aut.

«Nie cudzołóż».

Księga Wyjścia 20:14, Biblia NKJV tł. aut.

«Małżeństwo niech będzie w poważaniu u wszystkich, a łoże nieskalane; rozpustników zaś i cudzołożników sądzić będzie Bóg».

List do Hebrajczyków 13:4, Biblia NKJV tł. aut.

„Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie cudzołóż! A Ja wam powiadam: Każdy, kto patrzy na kobietę i pożąda jej, już popełnił z nią cudzołóstwo w sercu swoim”.

Ewangelia Mateusza 5:27-28, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie: powstrzymywać się od rozpusty, aby każdy z was umiał utrzymywać własne ciało w uświęceniu i we czci, nie w pożądliwej namiętności, jak poganie, którzy nie znają Boga. Nie powołał nas bowiem Bóg do nieczystości, ale do świętości”.

1 List do Tesaloniczan 4:3-5,7, Biblia NKJV tł. aut.

„Jednak ze względu na nierząd niech każdy ma własną żonę i każda niech ma własnego męża. Mąż niech oddaje żonie należną jej miłość, podobnie i żona mężowi”. Żona nie ma władzy nad własnym ciałem, ale mąż ma. Podobnie i mąż nie ma władzy nad swoim ciałem, ale żona. Nie odstępujcie od siebie nawzajem, chyba że za obopólną zgodą, na pewien czas, aby oddać się postowi i modlitwie; i znowu wróćcie do siebie, aby was szatan nie kusił z powodu waszego braku wstrzemięźliwości.

1 Koryntian 7:2-5, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie będziesz obcował z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą. To jest obrzydliwość”.

Księga Kapłańska 18:22, Biblia NKJV tł. aut.

„Podając się za mądrych, stali się głupi. Dlatego wydał ich Bóg na pastwę nieczystości, na skutek pożądliwości ich serc, tak iż bezcześcili ciała swoje między sobą. Dlatego wydał ich Bóg na pastwę sprośnych namiętności. Bo nawet ich kobiety zamieniły pożycie zgodne z naturą na to, które jest przeciwne naturze. Podobnie i mężczyźni, porzuciwszy naturalne współżycie z kobietą, zapłonęli pożądaniem wzajemnym względem siebie, mężczyźni z mężczyznami popełniając haniebne czyny i ponosząc na sobie samych należną karę za swój błąd. A ponieważ nie chcieli zachować Boga w swoim poznaniu, wydał ich Bóg na pastwę nieczystego umysłu, tak że czynili to, co nie przystoi. Pełni są wszelkiej nieprawości, rozpusty, przewrotności, chciwości, złośliwości; pełni zazdrości, morderstwa, waśni, podstępu, niegodziwości; plotkarzy, oszczerców, nienawidzących Boga, gwałtownych, pysznych, chełpliwych, wynalazców zła, nieposłusznych rodzicom, nierozumnych, niewiernych, bezlitosnych, nieprzejednanych, bezlitosnych. Oni, znając sprawiedliwy wyrok Boży, że ci, którzy takie rzeczy czynią, zasługują na śmierć, nie tylko to czynią, ale nadto pochwalają tych, którzy to czynią.

Rzymian 1:22,24,26-32, Biblia NKJV tł. aut.

Uświęcenie

„Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest winogrodnikiem. Każdą latorośl we Mnie, która nie wydaje owocu, odcina, a każdą, która wydaje owoc, oczyszcza, aby wydawała owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wam wypowiedziałem. Trwajcie we Mnie, a Ja w was. Jak latorośl nie może wydawać owocu sama z siebie, jeśli nie trwa w krzewie winnym, tak i wy, jeśli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten wydaje owoc obfity; bo beze Mnie nic uczynić nie możecie. Jeśli ktoś nie trwa we Mnie, zostaje wyrzucony jak latorośl i uschnie; i zbierają je i wrzucają w ogień, i płoną. Jeśli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was trwać będą, proście, o co chcecie, a stanie się wam. Przez to uwielbiony będzie Ojciec mój, że wydacie owoc obfity i będziecie moimi uczniami”.

Ewangelia Jana 15:1-8, Biblia NKJV tł. aut.

„Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest winogrodnikiem. Każdą latorośl we Mnie, która nie wydaje owocu, odcina, a każdą, która wydaje owoc, oczyszcza, aby wydawała owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wam powiedziałem. Trwajcie we Mnie, a Ja w was. Jak latorośl nie może wydawać owocu sama z siebie, jeśli nie trwa w krzewie winnym, tak i wy, jeśli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten wydaje owoc obfity; bo beze Mnie nic uczynić nie możecie. Jeśli ktoś nie trwa we Mnie, zostaje wyrzucony jak latorośl i usycha; i zbierają je, i wrzucają w ogień, i płoną. Jeśli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was trwać będą, proście, o co chcecie, a stanie się wam. Przez to uwielbiony będzie Ojciec mój, że owoc obfity wydacie, Tak więc będziecie moimi uczniami.

Ewangelia Jana 15:1-8, Biblia NKJV tł. aut.

„Mając te obietnice, umiłowani, oczyśćmy się od wszelkiej zmazy ciała i ducha, doskonaląc świętość w bojaźni Bożej”.

2 List do Koryntian 7:1, Biblia NKJV tł. aut.

„Z Chrystusem zostałem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie”.

List do Galatów 2:20, Biblia NKJV tł. aut.

„Sam Bóg pokoju niech was w zupełności uświęci, a cały wasz duch, dusza i ciało niech będą zachowane bez nagany na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa. Wierny jest Ten, który was powołuje, On też tego dokona”.

1 List do Tesaloniczan 5:23-24, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości, abyśmy na tym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa”.

List do Tytusa 2:11-13, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli więc powstaliście razem z Chrystusem, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus, zasiadając po prawicy Boga. O tym, co w górze, myślcie, nie o tym, co na ziemi. Umarliście bowiem, a życie wasze jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Gdy się objawi Chrystus, który jest życiem naszym, wtedy i wy objawicie się razem z Nim w chwale. Uśmierćcie więc to, co waszych członków na ziemi: nierząd, nieczystość, namiętność, złe pożądanie i chciwość, która jest bałwochwalstwem”. Z powodu tych rzeczy gniew Boży przychodzi na synów nieposłuszeństwa, w których sami niegdyś chodziliście, gdy w nich żyliście. Teraz zaś i wy odrzućcie to wszystko: gniew, zapalczywość, złość, bluźnierstwo, nieczystą mowę z waszych ust. Nie okłamujcie się nawzajem, boście zwlekli starego człowieka z jego uczynkami, a przyoblekli nowego, który się odnawia ku poznaniu według obrazu Tego, który go stworzył, gdzie nie ma już Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, barbarzyńcy, Scyty, niewolnika ani wolnego, lecz Chrystus jest wszystkim i we wszystkich. Dlatego jako wybrani Boży, święci i umiłowani, przyobleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, łagodność, cierpliwość, znosząc jedni drugich i przebaczając sobie nawzajem, jeśli ktoś ma zarzut przeciw drugiemu. Jak Chrystus wam przebaczył, tak i wy. A nade wszystko przyobleczcie się w miłość, która jest więzią doskonałości. A pokój Boży niech rządzi w sercach waszych, do którego też zostaliście wezwani w jednym ciele; i bądźcie wdzięczni. Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie we wszelkiej mądrości, nauczając i napominając siebie nawzajem przez psalmy, hymny i pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Panu w sercach waszych. I cokolwiek czynicie słowem lub uczynkiem, wszystko czyńcie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego.

Kolosan 3:1-17, Biblia NKJV tł. aut.

„Wybierzcie według uprzedniej wiedzy Boga Ojca, w uświęceniu Ducha, ku posłuszeństwu i pokropieniu krwią Jezusa Chrystusa. Łaska wam i pokój niech się rozmnożą. Przepaszcie więc biodra waszego umysłu, bądźcie trzeźwi i połóżcie całą nadzieję waszą w łasce, która wam będzie dana przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Jako posłuszne dzieci, nie ulegajcie pożądliwościom, jakie wam poprzednio towarzyszyły w niewiedzy waszej, ale jak Święty jest Ten, który was powołał, sami też bądźcie świętymi w całym postępowaniu waszym”.

1 Piotra 1:2,13-15, Biblia NKJV tł. aut.

„Umiłowani, proszę was jako przybyszów i pielgrzymów, powstrzymujcie się od cielesnych pożądliwości, które walczą przeciwko duszy, a sprawujcie się uczciwie wśród pogan, aby, gdy będą was oczerniać jako złoczyńców, mogli dzięki waszym dobrym uczynkom, których będą świadkami, chwalić Boga w dniu nawiedzenia”. Bądźcie więc poddani wszelkiemu ludzkiemu porządkowi ze względu na Pana, czy to królowi jako najwyższemu, czy namiestnikom jako posłanym przez niego dla karania złoczyńców i udzielania pochwały tym, którzy czynią dobro. Taka bowiem jest wola Boża, abyście dobrze czyniąc, zamykali usta niewiedzy ludzi głupich, jako wolni, nie używając jednak wolności jako osłony występku, lecz jako niewolnicy Boga. Szanujcie wszystkich ludzi. Miłujcie braterstwo. Bójcie się Boga. Czcijcie króla.

1 Piotra 2:11-17, Biblia NKJV tł. aut.

Grzech

„Każdy, kto popełnia grzech, popełnia bezprawie, a grzech jest bezprawiem”.

1 Jana 3:4, Biblia NKJV tł. aut.

„Kto więc umie dobrze czynić, a nie czyni, dopuszcza się grzechu”.

List Jakuba 4:17, Biblia NKJV tł. aut.

„A wąż był chytrzejszy niż wszystkie zwierzęta polne, które Pan Bóg stworzył. I rzekł do niewiasty: «Czyż Bóg rzeczywiście powiedział: Nie ze wszystkich drzew ogrodu wolno wam jeść?» Niewiasta odpowiedziała wężowi: «Owoce z drzew ogrodu jeść możemy, tylko o owocach drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie wolno wam jeść ani go dotykać, abyście nie umarli»”. Wtedy wąż rzekł do niewiasty: „Na pewno nie umrzecie. Bóg wie, że gdy tylko zjecie z niego, otworzą się wam oczy i będziecie jak Bóg, znający dobro i zło”. Gdy więc niewiasta zobaczyła, że ​​drzewo to ma owoce dobre do jedzenia i że jest miłe dla oczu, i że owoc ten jest pożądany dla zdobycia mądrości, zerwała z niego owoc i zjadła. Dała też mężowi swemu, który był z nią, a on jadł. Wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc liście figowe i zrobili sobie przepaski. Usłyszeli też kroki Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie w powiewie dziennym. Adam i jego żona skryli się przed Panem Bogiem wśród drzew ogrodu. Wtedy Pan Bóg zawołał Adama i zapytał go: „Gdzie jesteś?”.

Księga Rodzaju 3:1-9, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć rozprzestrzeniła się na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli…”

List do Rzymian 5:12, Biblia NKJV tł. aut.

Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego słowa”.

1 Jana 1:10, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym”.

Rzymian 6:23, Biblia NKJV tł. aut.

„Lecz wasze nieprawości odłączyły was od waszego Boga, a wasze grzechy zasłoniły przed wami Jego oblicze, tak że nie słyszy”.

Izajasz 59:2, Biblia NKJV tł. aut.

„Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”.

Ewangelia Jana 3:16, Biblia NKJV tł. aut.

„Lecz jeśli chodzimy w światłości, tak jak On sam trwa w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, Syna Jego, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu”.

1 Jana 1:7, Biblia NKJV tł. aut.

„Dzieci moje, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. A jeśli ktoś zgrzeszy, mamy Orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On sam jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz i za całego świata.

1 Jana 2:1-2, Biblia NKJV tł. aut.

„Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie, którzy nie postępują według ciała, ale według Ducha. Bo prawo Ducha życia w Chrystusie Jezusie uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci”.

Rzymian 8:1-2, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegajcie”.

Ewangelia Jana 14:15, Biblia NKJV tł. aut.

Spirytyzm & okultyzm

„Wreszcie, bracia moi, bądźcie mocni w Panu i w potędze Jego mocy. Przywdziejcie pełną zbroję Bożą, abyście mogli stawić czoła zasadzkom diabła. Nie toczymy bowiem boju przeciw krwi i ciału, lecz przeciw zwierzchnościom, przeciw władzom, przeciw rządcom ciemności tego świata, przeciw duchowym siłom zła w okręgach niebieskich”.

List do Efezjan 6:10-12, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie będziecie spożywać niczego z krwią. Nie będziecie uprawiać wróżbiarstwa ani wieszczbiarstwa. Nie zwracajcie uwagi na duchy ani na wieszczków; nie szukajcie ich, abyście się przez nie nie skalali. Ja jestem Pan, Bóg wasz”.

Księga Kapłańska 19:26-31, Biblia NKJV tł. aut.

„Gdy wejdziesz do ziemi, którą Pan, Bóg twój, ci daje, nie ucz się naśladować obrzydliwości tych narodów. Niech nie znajdzie się u ciebie nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub córkę, uprawiał wróżby, gusła, przepowiadał przyszłość, czarował, rzucał zaklęcia, wywoływał duchy, wywoływał duchy i wzywał zmarłych. Każdy bowiem, kto to czyni, jest obrzydliwością dla Pana i z powodu tych obrzydliwości Pan, Bóg twój, wypędza ich przed tobą. Bądź nienaganny przed Panem, Bogiem twoim. Narody bowiem, które wydziedziczysz, słuchały wróżbitów i wieszczków, ale tobie Pan, Bóg twój, nie przeznaczył takich”.

Powtórzonego Prawa 18:9-14, Biblia NKJV tł. aut.

„A gdy wam powiedzą: «Szukajcie wywołujących duchy i wróżbitów, szepczących i mruczących», czyż lud nie powinien szukać swojego Boga? Czyż powinien szukać umarłych dla dobra żywych? Do Prawa i do świadectwa! Jeśli nie mówią zgodnie z tym słowem, to dlatego, że nie ma w nich światła”.

Izajasz 8:19-20, Biblia NKJV tł. aut.

„Potem przybyli na drugą stronę morza, do krainy Gadareńczyków. A gdy wyszedł z łodzi, zaraz wybiegł Mu naprzeciw z grobów człowiek opętany przez ducha nieczystego, który mieszkał w grobach. Nikt nie mógł go związać nawet łańcuchami, bo często był wiązany pętami i łańcuchami. A łańcuchy rozrywał, a pęta kruszyły się i nikt nie mógł go poskromić. I zawsze, dniem i nocą, przebywał na górach i w grobach, krzycząc i tłukąc się kamieniami. Gdy z daleka ujrzał Jezusa, przybiegł i oddał Mu pokłon. I zawołał donośnym głosem: «Cóż ja mam z Tobą, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Zaklinam Cię na Boga, abyś mnie nie dręczył». Powiedział mu bowiem: «Wyjdź, duchu nieczysty, z tego człowieka!» Potem zapytał go: „Jak ci na imię?”. A on odpowiedział: „Nazywam się Legion, bo nas jest wielu”. I prosił Go usilnie, żeby ich nie wyganiał z tej krainy. A pasło się tam, w pobliżu gór, wielkie stado świń. Prosiły Go więc wszystkie złe duchy: „Puść nas w świnie, żebyśmy mogli w nie wejść”. I natychmiast Jezus im pozwolił. Wtedy duchy nieczyste wyszły i weszły w świnie (było ich około dwóch tysięcy); a stado rzuciło się gwałtownie w dół urwiska do jeziora i utonęło w morzu. Pasterze uciekli i rozpowiedzieli to w mieście i po wsiach. Wyszli więc, aby zobaczyć, co się stało. Potem przyszli do Jezusa i ujrzeli opętanego, który miał w sobie legion, siedzącego, ubranego i przy zdrowych zmysłach. I zlękli się. A ci, którzy widzieli, opowiedzieli im, co się stało z opętanym, a także o świniach. Wtedy zaczęli Go prosić, żeby odszedł z ich granic. A gdy wsiadł do łodzi, opętany prosił Go, żeby mógł zostać z Nim. Lecz Jezus nie pozwolił mu, lecz rzekł do niego: „Wracaj do domu, do swoich, i opowiedz im, jak wiele Pan ci uczynił i jak ulitował się nad tobą”. I odszedłszy, zaczął rozgłaszać w Dekapolu wszystko, co Jezus dla niego uczynił. I wszyscy się dziwili.

Ewangelia Marka 5:1-20, Biblia NKJV tł. aut.

„I wypędzał złego ducha, a był on niemy. A gdy zły duch wyszedł, niemy przemówił, a tłumy się dziwiły. Niektórzy jednak z nich mówili: «Mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy». Inni zaś, wystawiając Go na próbę, domagali się od Niego znaku z nieba. Lecz On, znając ich myśli, rzekł im: „Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje, a dom na dom skłócony upada. Jeśli i szatan jest skłócony sam ze sobą, jakże ostoi się jego królestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy. A jeśli Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy, to przez kogo wypędzają je wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. Lecz jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło do was królestwo Boże. Gdy mocarz, uzbrojony, strzeże swego pałacu, jego dobra są w pokoju. Lecz gdy mocniejszy od niego nadchodzi i pokonuje go, zabiera mu całą jego zbroję, w której pokładał ufność, i dzieli jego łupy. Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie, a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza. „Gdy duch nieczysty wychodzi z człowieka, błąka się po miejscach bezwodnych, szukając spoczynku; A gdy go nie znalazł, rzekł: „Wrócę do domu mego, z którego wyszedłem”. A gdy przyszedł, zastał go wymiecionym i uporządkowanym. Wtedy poszedł i wziął ze sobą siedem innych duchów gorszych od siebie; weszli tam i zamieszkali tam; i stan ostateczny owego człowieka stał się gorszy niż pierwszy”.

Ewangelia Łukasza 11:14-26, Biblia NKJV tł. aut.

„I nic dziwnego! Sam bowiem szatan przybiera postać anioła światłości”.

2 List do Koryntian 11:14, Biblia NKJV tł. aut.

„Wtedy niektórzy z wędrownych egzorcystów żydowskich postanowili wzywać imienia Pana Jezusa nad tymi, którzy mieli złe duchy, mówiąc: «Wypędzamy was przez Jezusa, którego głosi Paweł». Siedmiu synów Skewy, arcykapłana żydowskiego, uczyniło to. Zły duch odpowiedział i rzekł: «Znam Jezusa i znam Pawła, ale wy kim jesteście?» Wtedy rzucił się na nich człowiek, w którym był zły duch, powalił ich i przemógł, tak że uciekli z owego domu nadzy i poranieni. Rozeszła się wieść o tym wszystkim Żydom i Grekom mieszkającym w Efezie; i strach padł na wszystkich, a imię Pana Jezusa zostało wywyższone. I wielu z tych, którzy uwierzyli, przychodziło, wyznając i opowiadając o swoich uczynkach. Również wielu z tych, którzy uprawiali magię, poznosiło swoje księgi i spaliło je na oczach wszystkich. I zliczyli ich wartość, a wyniosła pięćdziesiąt tysięcy srebrników. Tak słowo Pańskie rosło i potężniało.

Dzieje Apostolskie 19:13-20, Biblia NKJV tł. aut.

„Jeśli więc Syn was wyzwoli, prawdziwie wolnymi będziecie”.

Jana 8:36, Biblia NKJV tł. aut.

„Kto grzeszy, jest z diabła, bo diabeł od początku grzeszy. Syn Boży objawił się po to, aby zniszczyć dzieła diabła”.

1 Jana 3:8, Biblia NKJV tł. aut.

Prawdziwy kościół

„Mężowie, miłujcie żony swoje, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez Słowo, aby sam sobie przedstawił Kościół chwalebny, nie mający skazy lub zmarszczki lub czegoś podobnego, ale aby był święty i niepokalany”.

List do Efezjan 5:25-27, Biblia NKJV tł. aut.

Czysta kobieta symbolizuje Kościół Boży w Biblii.

„I zrzucony został wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, który zwodzi cały świat (...)”

Objawienie 12:9, Biblia NKJV tł. aut.

Smok symbolizuje szatana w Biblii

„Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z dwunastu gwiazd. I będąc brzemienną, woła w bólach i mękach rodzenia. I ukazał się na niebie inny znak: oto wielki, rudy smok, mający siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach siedem diademów. Urodziła Syna, który miał rządzić wszystkimi narodami laską żelazną. A jej Syn został porwany do Boga i do Jego tronu. A gdy smok ujrzał, że został strącony na ziemię, zaczął prześladować Niewiastę, która urodziła Syna. I rozgniewał się Smok na Niewiastę, i odszedł, aby rozpocząć walkę z resztą jej potomstwa, które strzeże przykazań Boga i ma świadectwo Jezusa Chrystusa.

Objawienie 12:1-3,5,13,17, Biblia NKJV tł. aut.

„(...) Bo świadectwem Jezusa jest duch proroctwa”.

Objawienie 19:10, Biblia NKJV tł. aut.

Ostatek (prawdziwy Kościół Boży na ziemi) przestrzega wszystkich dziesięciu przykazań z Biblii, ma Ducha Proroctwa i został założony po wielkim rozczarowaniu w 1844 roku.

Tylko Kościół Adwentystów Dnia Siódmego spełnia wszystkie te kryteria.

„Bądźcie trzeźwi, czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, chodzi jak lew ryczący, szukając, kogo by pożreć”.

1 Piotra 5:8, Biblia NKJV tł. aut.

Priorytetem szatana jest prześladowanie i zwodzenie tych, którzy dołączają do Kościoła prawdziwego Boga.

Dziesięcina

„Czyż człowiek może oszukać Boga? A jednak Mnie oszukaliście! Lecz wy mówicie: «W czym Cię oszukaliśmy?» W dziesięcinach i ofiarach. Jesteście przeklęci, bo Mnie oszukaliście, cały ten naród. Przynieście wszystkie dziesięciny do spichlerza, aby był zapas w moim domu, i wystawcie Mnie teraz na próbę w tym” – mówi Pan Zastępów – „czy wam nie otworzę zaworów niebieskich i nie wyleję na was błogosławieństwa w przeobfitej mierze. I zgromię pożeracza dla waszego dobra, aby nie zniszczył plonu waszej ziemi, a winorośl nie będzie wam owocować na polu” – mówi Pan Zastępów. Malachiasza 3:8-11, Biblia Warszawska

„Wtedy Melchizedek, król Salemu, wyniósł chleb i wino. Był on kapłanem Boga Najwyższego. I pobłogosławił go, mówiąc: «Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi! I niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który wydał waszych wrogów w wasze ręce». I dał mu dziesięcinę ze wszystkiego”.

Rodzaju 14:18-20, Biblia NKJV tł. aut.

„Wszelka dziesięcina z ziemi, czy to z nasienia ziemi, czy z owoców drzewa, należy do Pana. Jest poświęcona Panu. Jeśli ktoś chce wykupić część swojej dziesięciny, doda do niej jedną piątą. A co do dziesięciny z bydła i trzody, z bydła przechodzącego pod laską pasterską, dziesiąta część będzie poświęcona Panu. Nie będzie pytał, czy jest dobra, czy marna, i nie będzie jej wymieniał. A jeśliby ją wymienił, to i ona, i przedmiot na nią wymieniany będą święte; nie będzie podlegać wykupieniu”.

Księga Kapłańska 27:30-33, Biblia NKJV tł. aut.

„Oto dałem synom Lewiego wszystkie dziesięciny w Izraelu w dziedzictwo za pracę, którą wykonują, pracę w Namiocie Spotkania. Dziesięciny z Synowie Izraela, które składają Panu w ofierze podniesienia, dałem Lewitom w dziedzictwo; dlatego powiedziałem im: «Wśród synów Izraela nie będą mieli dziedzictwa». «Tak mów do Lewitów i powiedz im: «Kiedy będziecie pobierać od synów Izraela dziesięciny, które wam dałem od nich jako wasze dziedzictwo, to złożycie z nich ofiarę podniesienia Panu jako dziesiątą część dziesięciny».

Lb 18:21,24,26, Biblia NKJV tł. aut.

«Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo dajecie dziesięcinę z mięty, anyżu i kminku, a zaniedbaliście ważniejsze rzeczy w Prawie: sprawiedliwość, miłosierdzie i wiarę. Te rzeczy powinniście byli czynić, a tamtych nie zaniedbywać». '

Ewangelia Mateusza 23:23, Biblia NKJV tł. aut.

„Uważajcie, żebyście uczynków waszych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie. Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby mieli chwałę od ludzi. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec wasz, który widzi w ukryciu, odda tobie.”

Ewangelia Mateusza 6:1-4, Biblia NKJV tł. aut.

Etyka pracy

„Wtedy Pan Bóg wziął człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i doglądał”.

Księga Rodzaju 2:15, Biblia NKJV tł. aut.

„Każda praca przynosi zysk, lecz puste gadanie prowadzi tylko do nędzy”.

Księga Przysłów 14:23, Biblia NKJV tł. aut.

„Cokolwiek twoja ręka napotka, aby to zrobić, rób to z całej siły; bo nie ma pracy ni zamysłu, ni poznania, ni mądrości w grobie, do którego idziesz”.

Księga Koheleta 9:10, Biblia NKJV tł. aut.

„A cokolwiek czynicie, czyńcie z serca, jak dla Pana, a nie dla ludzi”.

List do Kolosan 3:23, Biblia NKJV tł. aut.

„Bo gdy byliśmy u was, nakazaliśmy wam to: Kto nie chce pracować, niech też nie je. '

2 Tesaloniczan 3:10, Biblia NKJV tł. aut.

„Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, ale siódmy dzień jest szabatem Pana, Boga twego. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twoje bydło, ani obcy, który mieszka w twoich bramach.'

Wyjścia 20:8-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Kto kradł, niech już nie kradnie, ale niech raczej pracuje, pracując własnymi rękami, aby miał z czego udzielać potrzebującemu.'

Efezjan 4:28, Biblia NKJV tł. aut.

„Niewolnicy, bądźcie posłuszni waszym panom według ciała, z bojaźnią i drżeniem, w szczerości serca, jak Chrystusowi; nie służąc na oko, jak ci, którzy chcą się ludziom przypodobać, ale jak niewolnicy” Chrystusa, pełniąc wolę Bożą z serca.

List do Efezjan 6:5-6, Biblia NKJV tł. aut.

Kult obrazów i posągów

„Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, co jest na niebie w górze, i na ziemi w dole, i w wodach pod ziemią. Nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył. Ja bowiem, Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze nieprawość ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy Mnie nienawidzą, a okazuję miłosierdzie do tysięcy tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają moich przykazań”.

Wyjścia 20:4-6, Biblia NKJV tł. aut.

„Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, co jest na niebie w górze, i na ziemi w dole, i w wodach pod ziemią. Nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył. Ja bowiem, Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze nieprawość ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy Mnie nienawidzą, a okazuję miłosierdzie do tysięcy tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają moich przykazań”.

Księga Powtórzonego Prawa 5:8-10, Biblia NKJV tł. aut.

„Dlatego, umiłowani moi, uciekajcie od bałwochwalstwa”.

1 List do Koryntian 10:14, Biblia NKJV tł. aut.

„Ich bożki to srebro i złoto, dzieło rąk ludzkich. Mają usta, ale nie mówią; oczy mają, ale nie widzą; uszy mają, ale nie słyszą; nozdrza mają, ale nie czują zapachu; ręce mają, ale nie dotykają; nogi mają, ale nie chodzą; i gardłom swoim nie szepczą. Do nich są podobni ci, którzy je robią, i każdy, kto im ufa”.

Psalm 115:4-8, Biblia NKJV tł. aut.